Jippie, na bijna een week elke ochtend diarree in de bench op de vroege ochtend en daarna erbuiten... of gewoon buiten... eindelijk gewone drollen...
hoe blij kun je zijn met een drol haha
nou, ik kan je zeggen.. héél blij!
het is dan ook geen pretje om in een bench te hangen die vol stront ligt.. jak!
maar afijn... het is over, lijkt het tenminste

hij heeft een paar dagen alleen vlees gehad en nu de ontlasting goed is krijgt hij tussen de middag weer cavom. Hij zal toch weer op brok over moeten, dus we gaan het heel langzaam opbouwen.
We weten nu dat vlees heel goed gaat, dus hebben we iig iets om op terug te vallen.

Gister zijn we naar het bos geweest, voor Janus de eerste keer en wat een belevenis voor hem... al die geuren!
Maar heerlijk en dit gaan we zeker vaker doen.
Ik was een beetje bang dat als hij en Chenna samen los zouden lopen, Chenna hem steeds omver zou lopen... lompe muts als ze is... maar dat gebeurde niet.
Ze liepen alle drie lekker te keuvelen, af en toe even rennen en wie was er weer het eerste terug als we ze riepen?  uiteraard Janus! haha
Hopelijk blijft dit zo, want dit ken ik van alle pups eigenlijk wel.
Tot er een hond langs kwam die dacht hen alle drie wel even uit te kunnen dagen... dát heeft hij geweten!
Menno had ik al aangelijnd, maar Chenna en Janus zouden geen probleem moeten zijn.
Maar helaas, Chenna vloog op die hond af, die onmiddellijk rechtsomkeert maakte en naar zijn baas vloog en ja, Janus er dus ook achter aan.
Hij was net Menno toen die 4 maand oud was. Stoer tussen Chenna en die andere hond inlopen en wegblaffen... ik stond met Menno op veilige afstand en Alicia was bij Chenna en Janus.
Toen ze Chenna te pakken had ging Janus ook meteen weer mee.... klus geklaard whahahaha!!!
Geweldig!
Die mensen zullen wel niet blij geweest zijn, maar ach ja... we hebben allemaal het recht om in het bos onze hond los te laten en behalve wat irritant rondspringen van Chenna gebeurt er niets.
Maar de volgende keer zullen we ook deze twee donderstralen maar aanlijnen als we iemand tegenkomen.
Stiekum vind ik dit wel een hele leuke actie...

het leventje van janus gaat rustig door.... weinig veranderingen, weinig spannends, weinig nieuws.
Hij gaat vaker mee naar de winkel en ik neem hem vaker alleen mee, zodat we wat meer kunnen trainen en hij (of ik) niet afgeleid wordt door een Chenna.
Bij het wandelen wil hij veel te hard, dan gooit hij ineens zijn lichaam in de riem en verwacht dat ik mee hol.... dat dacht ik dus niet hè... ik sta stil en hij moet weer naast me komen... achter elkaar door probeert hij dit truckje naar zijn zin te zetten en elke keer win ik het uiteindelijk.
Vooral als ik de eerste ronde met 3 honden loop werken Chenna en Janus samen... maar helaas voor hen, ook dan ben ik niet onder de indruk, ik heb alleen een pijnlijke schouder... zucht...
Maar ook samen beginnen ze te leren dat ik in mijn tempo loop en niet in die van hun...
Als ik het helemaal zat ben pak ik ze even in de nek, dat werkt ook.

Het spelen in huis begint ook wat stiller te worden.. eindelijk!
en spelen doen ze veel die pups, beiden zijn leuk fel al verzinnen elke keer weer iets nieuws erbij om elkaar te pakken te nemen.
Zo kunnen ze elkaar strak aankijken, ieder vanaf een andere kant van de kamer, de kop gaat laag, de staart wordt recht en tja... daar gaan ze dan! Vol op elkaar af! héérlijk toch!
een ware sprint onder stoelen en tafels door maar die kap ik nu snel af.... ze breken de boel bijna af!
Maar lol hebben ze wel.

Het huis binnen gaan is tegenwoordig een hele training aan het worden.
meneer vind dat hij het lang genoeg netjes heeft gedaan en rent gewoon door en denkt mij mee te kunnen sleuren... écht niet!
Achter mij aan naar binnen en dan zitten op de mat, tot ik zeg dat hij 'vrij' mag.
Normaal gesproken een lesje van 3 á 4 keer.... Janus neemt dagen, weken!
Ze gaan zó vaak naar buiten en elke keer moet hij netjes naar binnen en elke keer probeert hij het weer op zijn eigen manier... zucht...
Maar we houden vol en het gaat steeds beter, af en toe blijft hij meteen de eerste keer wachten tot ik gezegd heb dat hij 'vrij' mag.
Maar meestal is hij me voor en moet hij weer terug op de mat en wachten... ik had hem sneller verwacht, met leren bedoel ik dan, niet met gaan! haha

Waar ik wel heel erg van baal is dat hij 's nachts zijn bench vervuilt en de poep op eet... jakkiebah...
Waardoor hij daarna diarree krijgt en ik als ik pech heb, nogmaals de bench kan schoonmaken.
De bench is weer verkleind, maar hij doet het alsnog, ik heb ook geen idee hoe we dit moeten aanpakken... behalve ander voer, waardoor hij minder poept...
Maar dat gooien we in de groep...

Dus naast de 24 uurs uitlaatservise die ik voel, voel ik me ook schoonmaakster, wonend in een kennel... die stank is echt niet leuk op de nuchtere maag :(

Gelukkig worden de pups ouder en hopelijk gaan die blazen en darmen van hun ook wennen aan langere tussenpozen.... voor ik het weet heb ik geen idee meer hoe vervelend deze tijd is haha

Janus zijn wereldje wordt steeds groter en groter...
En hij vind het allemaal prima, soms neemt hij wat meer tijd om zijn omgeving te bekijken maar over het algemeen loopt hij nieuwsgierig en onderzoekend met me mee.

Woensdag moest ik Menno zijn medicatie ophalen in Swifterbant en daarna wilde ik nog wat boodschappen doen.
Aangezien Menno nu zijn rust hard nodig heeft neem ik Janus mee... hij barst van de energie en eigenlijk was het auto in, auto uit, winkel in, winkel uit en weer in de auto, dus fysiek zou hij er neit zo moe van worden.
Bij de DA moesten we even wachten en dan gaat hij keurig tussen mijn benen zitten, lekker nieuwsgierig, wachtend op wat komen gaat. Zo makkelijk gaat dat met hem haha
daarna naar de dierenspeciaalzaak, voer voor de knagers halen, auto uit en de winkel in.. geen enkel probleem. De geuren doen natuurlijk de rest!
Nu wordt 'auto in' al leuk! enthousiast wil hij er in springen, maar hiervoor is hij toch echt nog te klein.

De volgende dag twijfelde ik of ik hem wel mee zou nemen. Ik heb hem eerst maar gewoon uitgelaten en best een aardig stukje gewandeld in de hoop dat hij dan wel rustig zou zijn als ik weg ging. Maar hij was nog net zo druk als voor het wandelen dus hoppa, hij mag hij mee de vis halen in het centrum, eerst nog even langs de supermarkt en daarna Basco de helft van de vis brengen.
Het maakt hem allemaal niets uit, Hij loopt gewoon mee door het centrum, nieuwsgierig rondkijkend, de winkels zijn voor hem niet anders...
Menig hoofd zie ik verliefd omkijken naar ons kleine manneke met zijn mini dekje om... hij is ook té schattig, al heeft hij daar zelf geen idee van gelukkig :)
Bij Basco is hij wel even van zijn stuk gebracht als hij hem bij de deur ziet haha,
Tja, Basco weet dat er vis komt dus die is blij mij te zien.
Piepend schuilt Janus achter mij, maar al snel rent hij het huis in en gaat op onderzoek uit. Basco achter hem aan.  Janus pakt snel een bal en begint daarop te knabbelen, tot Basco het genoeg vind en zijn bal weer terug pakt.
Geen onenigheid, ze weten zelf wel hoe en wat... zo mooi die hondenmanieren!

En dan denk je als je thuis komt dat er nu dan wel echt lange tijd rust zal zijn.... wel nee!
Gewoon net als anders, even slapen en dan zijn we gewoon weer fris en fruitig, alsof we niet twee dagen achter elkaar aardig wat ondernomen hebben....

Dus vandaag mocht hij weer mee om boodschappen te doen bij de buurtsuper. Het scheelt mij mooi een keer lopen en als hij er toch weinig extra energie door kwijt raakt is het alleen maar winst.
Nu staat hij meteen heel blij bij de deur zo snel als ik het dekje pak!
Wauw! hahaha, wat een manneke is het toch! Gaaf!
En ja hoor, de boodschappen doen wordt al makkelijker met hem erbij. Af en toe nog even zeggen dat hij niet met zijn neus overal in mag, maar verder doet hij het boven verwachting.
Helemaal leuk!
Nu ik met zo'n prachtige herder in de winkel loop krijg ik nog eer aandacht dan met de golden/lab pups... dus geduldig naast mij zitten wachten wordt zo ook meteen meegetraind waardoor hij nog meer aandacht op zichzelf richt...
Zó schattig, klein manneke met mini dekje op dat strak rechtop zit rond te kijken met het ene oor recht omhoog en de ander scheef.... zucht... meneer de charmeur...

En dan kom je thuis en is meneer een en al ego... en Chenna moet het ontgelden...
Zijn spel is weer even té fel, maar nu hoef ik niet meer in te grijpen, alleen er bij staan is genoeg... spelen doen we zonder geluid!
Tja, dat wordt nog wel een klus... hem stil krijgen... piepen is bij hem een must.
Wachten op het eten moet piepend, als hij wakker is piept hij, als hij dorst heeft piept hij, tja... wanneer piept hij niet?
Gelukkig piept hij ook als hij naar buiten moet, dus helemaal afleren is niet handig en zal me ook echt niet lukken... hij moet ook zn ding houden toch?

We zijn alweer een week verder en er gebeurt elke dag wel iets.... niets bijzonders, maar gewoon een vooruitgang :)
Leuke en minder leuke...
Want wat een energie heeft die kleine! Soms is hij gewoon niet bij te houden... denk ik ff rustig aan te kunnen doen, heeft hij toch hele andere plannen.
Samen met Chenna maken ze het wel heel bont!
Met een bal of ander speeltje als inzet.
De een heeft het en de ander wil het hebben.
Ze jagen elkaar na, ze snauwen elkaar af tot het een lieve lust is.
Ik kap het steeds weer af als het mij te veel wordt, maar de jeugd heeft de uitdaging aangenomen en doet er elke dag een schepje bovenop lijkt wel... grrrrr
Tot ik ze allebei maar eens bij hun nekvel heb gegrepen en op de rug heb gehouden... ik was er klaar mee...
Dit is geen spelen meer, het gesnauw en geblaf is niet meer om aan te horen!
En dat op de vroege ochtend... zucht...
Maar het heeft geholpen, de rust is redelijk terug en ik hoef alleen nog maar met mijn stem in te grijpen... pffffft, stelletje pubers!!
Spelen is leuk, maar niet met al die herrie en gebek!
En ze kunnen ook zo heerlijk lief bij elkaar liggen, voor hun is het echt allemaal spel maar ze gaan mijn grenzen voorbij.
Sorry jeugd, maar hierin zullen jullie je aan de mensenregels moeten houden..
Dit gebek en het gepiep in de ochtend voor ik mijn bed uit ben zijn de min-punten :(
Maar ja, ik ben dan ook niet de gezelligste in de vroege ochtend haha

Eenmaal ons eerste loopje gedaan, met ons 4en.. stoer hè... daarna eten en spelen, de tuin in om de knagers te verzorgen ben ik wel wakker genoeg en kan ik tijdens mijn ontbijt heerlijk genieten van deze donderstralen.
De rest van de dag wil ik niet steeds met 3 honden lopen dus neem ik Janus alleen of samen met Menno mee. Lekker rustig en als ik het loslooppad opga kan hij fijn loslopen en lekker uitrennen.
Heerlijk vind hij dat en zo gauw als hij zijn naam hoort staat hij al weer bij me.
ook gaat hij mee naar de buurtsuper als ik niet al te veel boodschappen hoef te hebben.
Het is maar 5 minuutjes lopen maar er zijn heel wat prikkels onderweg...
Spelende kinderen op de schoolpleinen, andere honden die uitgelaten worden, fietsers waar hij helemaal niets om geeft, of een schoolklas die vanuit de gymzaal naar de school lopen, die zijn dan wel weer heel spannend en moeten vanuit stilstand bekeken worden.
De winkel is niet zo spannend meer, wel heel erg lekker!
Hij loopt lekker zijn neus achterna, duwt hem eens tussen de producten in de schappen.. ahum, dat mag niet! En kijkt een vakkenvuller met de grootste verwondering aan.
Alles is leuk!  Een genot om zo met hem te trainen.

de appèl oefeningen mogen wel beter... hij gaat zitten, maar staat net zo snel weer op. Daar werken we dus aan.
Af doet hij nog moeizaam, met een brokje naar de grond maar hij wil wel blijven liggen.
Ook het binnenkomen in huis gaat mij veel te snel, hij is ongeduldig en rent het liefst met riem en mij het huis binnen... geduld en volhouden, hij moet eerst zitten, dan naar binnen, dan weer zitten en wachten tot ik de riem los heb. Op het commando vrij kan hij nauwelijks wachten en hij vliegt de kamer in... ach, we hebben nog tijd genoeg haha
En het lopen aan de riem gaat steeds sneller... ik weet niet of hij denkt dat we dan misschien eerder thuis zijn ofzo, hij heeft het in elk geval mis..
Als hij te snel gaat sta ik stil en moet hij naast me komen, als zijn neus weer te ver vooruit gaat, voor dat de riem strak staat, sta ik weer stil.
Hij begint door te krijgen dat ik echt niet in zijn tempo mee ga en al helemaal niet meewerk aan een uitgerekte schouderspier

Dus ja, er is werk zat aan deze over-enthousiaste vent!
Vol energie en ondeugd, maar tegelijk zo ongelooflijk lief!
We kwamen ons buurmeisje van 4 tegen, zij wil altijd graag de honden aaien en ze heeft er echt gevoel voor. Janus vond haar het einde!
Strak voor haar zittend liet hij zich heerlijk over zijn snuitje aaien en kroelen... wat een mooi moment!
Dat heb ik met geen van de lab/goldenpups kunnen doen!
Pas als die meer onder appèl stonden kon ze die aaien.

Janus is echt een schatje.... met een duiveltje op zijn schouder hahah

foto's tot 3-12

ik moet hoognodig even bijwerken!
niet dat er zoveel veranderd... eigenlijk begint er wel een beetje regelmaat in ons leventje te komen.
maar janus heeft alweer wat leuke, spannende momentjes meegemaakt.
afgelopen vrijdag weer bij de DA geweest, wat hij eigenlijk de gewoonste zaak van de wereld vindt. Hij ligt braaf naast Menno, die de DA ook alleen maar gezellig vindt en een goed voorbeeld geeft.
Janus moest zijn derde enting hebben en wat huid afkrabben voor onderzoek wat er nu zoveel jeuk veroorzaakt.
Geen enkel punt voor Janus, hij laat zich netjes behandelen.
Ach ja, we hebben dan ook een hele leuke DA :)

Zaterdag moesten Menno en ik Janus bezighouden. Chenna was met Alicia mee een weekend op het huis van een bekende passen. Janus miste zijn speelmaatje!
Maar wat extra lang wandelen waar hij lekker los kon lopen en mee naar de buurtsuper...
Dat laatste was wel even spannend!
Zijn mini dekje draagt hij probleemloos, maar de winkel was wel even schrikken hoor haha
Net als in het begin met wandelen, steeds even stilstaan om alle prikkels in zich op te nemen, als ik hem dan weer mee roep liep hij weer mee tot er weer iets bijzonders was.
Maar het duurde niet lang of hij liep rustig met me mee, wel overal zijn neus in willen duwen, maar verder lekker onbevangen.
Hij trok best de aandacht.... de meesten kennen mij  natuurlijk alleen met een lab/golden maar de herder vonden ze ook heel leuk!
Voor een eerste keer heeft Janus een goeie indruk achter gelaten.

Zondag lekker niets doen, behalve uitslapen!  kwart voor 8 werd ik wakker, daarna pas de honden... wat een luxe...
Ik had voor de nacht een kleedje in de bench gelegd. Zaterdagavond lag Menno lekker bij mij op de bank en Janus zat maar te dralen en te zeuren. Steeds rondlopen, in de mand en er weer uit, dan weer proberen om ook op de bank te komen... tot ik een kleed naast mij op de grond legde, toen ging hij liggen en viel meteen in slaap. Met deze wijsheid mijn ochtend ook maar geprobeerd te rekken en met goed resultaat.
Hij houdt het droog en heel... dan mag het kleedje blijven :)

En wat was hij blij toen Chenna 's middags weer thuis kwam! Ze gingen niet eens heel erg dol doen, maar wel lekker bij elkaar zijn. Zo lief!

Dinsdag zijn we weer weggeweest. Nu naar mijn ouders in Emmeloord. Samen met Menno op de achterbank in de auto waar hij stoer naar buiten zit te kijken en uiteindelijk gewoon gaat liggen.
Bij mijn ouders was hij gewoon zichzelf. Behalve het proeven van de planten, gelukkig de meeste van plastic ;) was hij super rustig en vond al snel een lekker plekje onder de tafel op de met vloerverwarming verwarmde vloer.... die nodigt altijd uit tot slapen!
Ik zou hem bijna vergeten zo stil haha
Maar zo gauw als ik opsta is hij er ook weer hoor... en nu is het een heel groot voordeel dat hij niet meteen hoeft te plassen als hij wakker wordt. Ik kreeg alle tijd om mijn jas aan te doen en afscheid te nemen.
Dus mocht hij alsnog het wereldje van de hulphonden ingaan... visites is een makkie!

Buitenlopen wordt voor hem ook steeds makkelijker, hij loopt fit mee en kan met zijn 3 maanden al heel wat aflopen. Niet dat hij de lange stukken meegaat, want zijn spieren en botten kunnen dat nog lang niet aan, maar hij is veel fitter als de ander pups van zijn leeftijd die ik heb gehad...
In huis is hij wel drukker en feller en Chenna gaat daar natuurlijk graag in mee... ik mag dus regelmatig politieagentje spelen op een dag... zucht...
En dan is het schelle blaffen maar lastig af te leren... maar we houden vol!
'Stil' is een heel bekend commando voor hem en een 'goed zo' er achteraan als hij dan ook stil wordt, werkt steeds beter.
Ach en als ze dan na hun speeluurtje lekker liggen te slapen is al die drukte net zo snel weer vergeten.
Hij mag wat vaker mee naar de buurtsuper en Chenna met Menno, zodat ze daar hun overtollige energie kwijt kunnen...
Het loopt vanzelf zoals we het graag willen....
En zeg nou zelf, wat is een pup in huis die nauwelijks leven maakt? Niets aan toch!!
Ik vermaak me wel met dit 3tal  :)