Een middagje Ikea met Fons en Cross....
Oef, ik ben nog steeds aan het bijkomen...
Niet alleen fysiek, ook van het lachen  :D
Sjongejonge.... Janus liet zich van zijn allerbeste kant zien, in sneltreinvaart!
hahahaha.
We hadden gehoopt dat er niet veel mensen zouden zijn, maar helaas... het was druk.
Maar ach, twee druktemakers en de rolstoel zorgen voor genoeg persoonlijke ruimte.
Het begin was alleen maar druk... druk met mensen en Janus was erg druk. Hij was meteen gecharmeerd van Fons en Cross, die hoorden dus meteen bij zijn toebedachte roedel en die wilde hij geen seconde uit het ook verliezen.
Tot grote lol van Fons, want die zat lekker relaxt in zijn stoel... de grapjas.
Ik prees me weer gelukkig met een grote hond en hield hem aan de halsband redelijk rustig en makkelijk onder controle, voor mijn gevoel dan.
Maar af en toe kwam er toch heel wat druk op die halsband te staan en moest ik even ingrijpen... pffffft... en dan is 30 kg wel te voelen!
We belanden na heel wat gezigzag op de kinderafdeling, bij de knuffels...
Cross was een konijn beloofd zo gauw als we samen in de Ikea zouden zijn en tja, deze afspraak moesten we nakomen uiteraard.
Wat een lol!  Het arme beest werd meteen vermoord!
Janus mocht van mij een pandabeer uitzoeken, zelf uit de bak halen en dan netjes bij zich dragen.
Dat lukte 3 seconden hahaha
Hij had al snel een beer uit de bak en ging daar heel even mee liggen maar toen zag hij Cross met zijn konijn en als een speer vloog hij daarheen en wilde hij die afpakken.
Ik werd gewoon gelanceerd!
En aangezien Fons dubbel lag werd ik daar door aangestoken en kreeg ik Janus niet zo heel snel weer onder controle.
Tot ik zijn beer van de grond pakte, nu vloog hij als een speer op de beer af!
whahaha.
Greep hem vast, trok eraan of het een oude spijkerbroek was en ondertussen lagen niet alleen wij, maar ook de omstanders in een deuk...
Wat een opvoeding! hahaha.
Met enige moeite kreeg ik de beer in mijn tas, nadat hij er door Janus een paar keer weer uitgehaald was.
Tja, riem vasthouden, beer wegstoppen, tas open houden... het valt allemaal niet mee dat multitasken...
Uiteindelijk gewoon de riem los gelaten, Janus had zijn focus toch op de beer en met twee handen eindelijk de tas open en de beer erin....
Zo, even rust.
O, nee... konijn!
Zo gauw hij het konijn zag, dat inmiddels bij Fons op schoot lag, wilde hij die pikken....
Stiekum ging hij zo naast Fons lopen dat hij hem snel kon pakken, maar helaas voor hem hadden we het spelletje snel door.
Wat een boef!
Het winkelen daarna verliep weer net als voor de knuffels, steeds iets te hard, maar voor Janus zijn doen prima.
We hebben de boodschappen in de auto gebracht en zijn weer terug gegaan om wat te gaan eten.
Ojee... wel vergeten even uit te laten en ja hoor, een poepie vlak voor het restaurant.... snel de boel opgeruimd en gelukkig zijn daar ook de toiletten dus alles was zo weg.
Weer een nieuwe uitdaging;  het dienblad in een hand houden en Janus in de andere... dat lukt dus niet. Het bord schoof alle kanten op.
Mijn spullen maar bij Fons gezet en eerst veilig naar een tafeltje gelopen.
Daar vond Janus meteen zijn rust en ging netjes naast mijn stoel liggen.
'Af en blijf' geoefend, want ik was natuurlijk mijn bestek vergeten, maar ook dit ging prima.
Nu kon ik merken dat Janus wel degelijk zijn rust weet te vinden, tijdens het eten had ik geen kind aan hem... hij bleef mooi liggen, met zijn ogen dicht zelfs.
Na het eten nog een keer langs de knufffels.... nu werd er door beide honden uit vrijwel elke bak een knuffel getrokken.... oeiiii... :D
Wat een lol!
Inmiddels was de winkel lekker rustig geworden en lieten de honden zich echt van hun allerslechtste kant zien.
Cross sloeg ook zijn beertje meteen heel erg dood en Janus reageerde zich af op mij door in de riem, in mijn arm, in mijn mouw te bijten en sprong me letterlijk in mijn nek.
uhhhhhh, niet echt hulphond waardig!!!  hahahaha
Om daarna zijn tempo nog eens extra omhoog te schroeven richting uitgang.
de reden was ons al snel duidelijk.... de honden moesten allebei heel nodig plassen.

Afijn, een middagje Ikea om niet snel te vergeten.
Wat een lol, niet alleen voor ons, maar zeker ook voor de honden.
Ze hebben zich als kleine kinderen, vreselijk misdragen, maar op een leuke, gezonde manier. En tussendoor ook heel netjes hun werk gedaan.
Janus loopt altijd te hard, maar hij ontwijkt alles en komt nergens aan (behalve de knuffels dan ;) ). Negeert alle mensen om hem heen en blijft bij me... meer kan ik op dit moment niet van hem verlangen. Dus al met al, helemaal niet zo slecht.
Ik weet alleen niet of ik nog veilig langs een bak met knuffels kan lopen, maar dat gaan we testen  ;)

Koningsdag... altijd een leuke dag om te kijken hoe je hond omgaat met drukte, maar dit keer wist ik niet zeker of ik die uitdaging wel aan wilde gaan.... Janus is sowieso al druk  :(
Maar ik zou mezelf niet zijn als ik het niet gewoon zou doen, wat kan me gebeuren!
Allereerst maar naar de lawaaioptocht die hier vlakbij de super meestal begint, dus al vroeg op pad met Janus om wat boodschapjes te doen... omdat de super toch open is....
Maar helaas voor mij, geen lawaaioptocht dit keer.
Dus snel de boodschappen maar gedaan en onverrichte zaken naar huis....

Dan wordt het toch even een rondje centrum... met vrachtauto's die elk jaar met gehandicapten rondrijden, de rommelmarkt, tetterden muziek en drukte....
de auto in een rustige straat geparkeerd, zodat we even op gang konden komen, daarna in de herrie... toeterende vrachtauto's en een Janus die het helemaal niet leuk vond.
Ahhhhhhhh.... toch maar even doorgaan jochie, hahaha
oeps, nu ging hij zitten, alsof hij moest poepen... dus terug naar een veldje waar hij niets hoefde te doen, aar wel wat rustiger werd.
Nogmaals de drukte in en nu zijn we gewoon door gaan lopen.
Nu ging het wel beter. Hij vind het echt niet leuk maar is vooral bezig om Alicia in de gaten te houden.
Het voordeel van een grote hond is dat ik hem gewoon bij de halsband vast kan houden en zo dicht naast me kan houden.
Hij werd zelfs wat rustiger!
Geen slechte ervaring dus. Na een rondje was ik er wel klaar mee.... ik houd zelf helemaal niet van drukte en er was niets te zien waar we voor wilden blijven dus op naar huis. Alicia heeft ons afgezet bij het losloopveld, zo kon hij nog even ontstressen.
Missie geslaagd en straks de volgende uitdaging.... hij mag mee naar Ikea, samen met Fons en Cross.
een nog grotere uitdaging hahaha

We doen kleine stapjes richting volwassen worden.... en dat begint met niet meer in de bench als ik weg ben.
Langzaam opbouwen van even onder de douche zonder de pubers op te sluiten tot afgelopen woensdag een hele nacht los.
De pubers samen los is niet echt vertrouwd vind ik zelf, maar zo af en toe doe ik het toch en dan is er bij thuiskomst niets gebeurt... dát geeft de burger moed!  haha
ik was twee grote benches in huis ook wel zat en bedacht dat Chenna wel weer los kon.
Janus zijn bench stond in zicht en dus in de weg, Janus kon wel in Chenna haar bench.
Zo gezegd zo gedaan, met het probleem dat Chenna na de laatste keer plassen direct haar bench in duikt en eer nauwelijks uit te krijgen is!
Na wat lijmpogingen en veel gedoe lukt het wel en kan Janus erin....
Tot die woensdag... 's middags kreeg ik haar er ook al niet uit toen ik weg moest en heb haar dan maar opgesloten en Janus los.
En bij thuiskomst was alles nog zoals het was, dus die test voor Janus was geslaagd.
's Avonds kreeg ik Chenna er weer niet uit en nu was ik er wel klaar mee.... Janus los en Chenna in de bench.
En ook deze test is met vlag en wimpel doorstaan  :D
Alleen is het s' morgens niet handig als Janus los is, Alicia neemt Chenna mee en Janus samen met Menno is echt niet leuk. Dat is zo'n verschillend tempo!
Dus sorry kerel... je moet toch weer achter slot en grendel in de nacht.... want die twee samen verdenk ik van spelletjes in de vroege ochtend, daar heb ik  geen zin in.... wie weet komt dat later nog wel een keer, dat blijft toch een kwestie van gevoel.

Niet alleen het los liggen heb ik geoefend, ook het traplopen.
Nu is er vlakbij een basketbalveld met een paar treetjes, wat ik al een paar keer heb meegenomen tijdens de wandelingen, maar een echte trap is wel even iets anders.
Die treetjes doet hij heel netjes.
Ik heb de auto in de parkeergarage gezet waar ze korte, betonnen trappen hebben naar boven met zelfs nog een plateautje halverwege. 10 treden achter elkaar...
De eerste poging was drama! Hij trok me bijna van de eerste tree af!  hahaha
Kom op, geen gezeur... mee!
Echt niet!
Maar ach, ik ben niet snel van mijn plan af te houden, dus ik blijf staan en uiteindelijk loopt hij zo mee de trap op. Tot het eerste plateautje, Even rust en dan het tweede stuk ophoog. Daar draaien we om en gaan we weer naar beneden. Het gaat steeds makkelijker, al wil hij geen beloning hebben... stresskip! hahaha
Na 3 x de trap op en neer te lopen, gaat het soepeltjes en beginnen we onze wandeling door het winkelcentrum, nu krijg ik spijt want Janus is helemaal druk en gespannen.
Gelukkig is mijn redding in de supermarkt, een vrouw die me wel een half uur aan de praat houdt en Janus dus mooi zijn rust kan pakken.
Erg veel rustiger wordt hij niet, maar we redden het om de belangrijkste boodschappen te halen.
Daarna bij de DA in het centrum even op de weegschaal.... 30,4 kg! Tjeetje en dat met 7,5 maand....
Hierna nog even naar de viswinkel.
Sjongejonge.... alsof zijn dierbaarste maat op hem wacht!
Half op de achterpoten springt hij keer op keer in de riem en ja... ik sta stil op zo'n moment....
Hij kent het inmiddels en we kunnen in elk geval rustig de winkel binnenlopen.
Ook bij Basco is hij druk, schrikt van de kat klimt op de bank en springt bijna op de bak met jonge konijnen.... pfffffffft....
Het is wat zeg, als je iets nieuws moet leren en je daarna iedereen moet laten weten dat je het toch echt wel spannend vond

Thuis kwam er na een nachtje slapen wel weer rust... gelukkig...
Alicia heeft haar tweede filmpje voor school gemaakt. de eerste was aangelijnd in het centrum op straat, nu op het gras en los naast. Het ging super! En dus duidelijk verbetering kunnen laten zien in twee weken.

Het wordt nog wel wat!

Een rustig weekje... we hebben vrijwel niets gedaan wat de moeite van het vertellen waard is.
Janus blijft rustig meelopen aan de riem. rustig is eigenlijk niet het goede woord, hij gaat niet meer in de halsband hangen... ik  moet nog regelmatig vertellen dat hij te hard gaat, maar ik ben bang dat dat ook niet snel anders zal worden.
Maar zolang hij niet meer gaat hangen is het mij wel goed...

Gister wel weer naar het bos geweest en ja hoor.... we hebben gezwommen  :D
Menno zoals altijd als eerste en aangezien hij elke keer de stok gaat halen moesten we hem even vasthouden om te kijken of Janus dan wel zelf de stok gaat halen...

We zijn een weekje verder en het is nog steeds rustig aan de riem... wat een genot!
Blijkbaar was het bos even heel erg nodig, of wát de reden ook is...
Ik ben blij en als ik blij ben zijn de honden ook blij hahaha, tja... zo makkelijk gaat dat hè   :D

Ik loop nu niet meer met Janus en een andere hond, hij gaat steeds alleen mee. Zo kom ik ook beter aan het trainen toe en kan ik in een hoger tempo lopen.
We nemen veel vreemde routes, geen gesnuffel en gedoe, gewoon doorlopen.
Poepen en pissen doet hij aan het begin van de wandeling, meer als lopen hoeven we dus ook niet.
Het is zo een stuk relaxter lopen, op het laatste stukje richting huis na, dan gaat er ineens weer een versnelling bij en valt hij weer in de halsband.
Maar nu werken de correcties, stilstaan, naast komen en naast meelopen, wel. Zonder al te veel tegenspraak....

Alicia traint nu ook elke dag met hem... ze moet wel!
Voor school moet ze met verschil laten zien van een training. Eigenlijk moest dat met een hond van school maar aangezien de anderen trainen en Alicia hen verteld wat en hoe ze het moeten doen, heeft ze zelf weinig tijd om met die hond te filmen.
Gelukkig mag zij het met een van ons eigen honden doen.
Aangezien Chenna veel angstgedrag laat zien op straat en dus niet echt geschikt is om duidelijk verschil en verbetering te laten zien op een video, gaat ze met Janus aan het werk.
Het eerste filmpje is hij lekker onrustig, maar best braaf... nu  moet ze dus elke dag trainen om in het volgende filmpje verbetering te laten zien.
En Janus vind het heel leuk om met haar mee te gaan, zo leert hij ook met verschillende mensen op pad te gaan.
En ik vind het wel fijn, als ik even een hondje minder op een dag heb ;)

Tijdens een van mijn heel relaxte wandelingen met Janus kwam ik ons buurmeisje tegen met haar moeder.En ja, met een relaxte hond mak je makkelijker een praatje dus Janus maakt het zich gemakkelijk en ging lekker in het gras liggen.
Dit meisje is heel rustig met honden, en wordt door haar moeder ook goed begeleid daarin, en ze wilde graag Janus aaien, hem wat takjes geven en al wat kinderen graag doen.
Janus liet het allemaal rustig gebeuren zolang het meisje maar rustig bleef.
Zo gauw als ze wat drukker werd, het takje snel wegtrok bv. hapte Janus er hard achteraan en als ze wegliep stond hij ook meteen gereed om mee te rennen.
Op foto is het allerschattigst maar de waarheid geeft wel zorg en is opletten! Niet dat hij bewust zal bijten, maar hij is dan veel te fel...

Gister hadden we een hondje extra... Ben, van een vriendin van Hilde...
een paar weekjes ouder als Janus, maar een stukje groter.
Dit vond Janus maar niets.... Ben en Chenna konden best goed met elkaar overweg en hebben veel gepeeld, maar met Janus ging het helemaal niet.
Een keer vlogen ze elkaar aan, maar toen hebben we ze zelf even aangepakt. Ik tolereer het sowieso niet als een logee denkt te moeten afsnauwen, laat staan uitvallen.
Gelukkig was Janus zo goed om zich verder niets meer van Ben aan te trekken, hij ging net als Menno gewoon ergens liggen waar de anderen niet waren.
Mooi om te zien dat mijn honden dus sociaal genoeg zijn, maar niet over zich heen laten lopen.
En ondanks dat Janus niet had meegespeeld was hij zeer rustig toen Ben weer weg was.... duidelijk opgelucht.

Vandaag hadden we een ontmoeting met twee husky kruisingen. En tot mijn grote verbazing dook Janus voor deze honden weg. Alle drie waren ze aangelijnd....
De reu is goed sociaal en wilde alleen maar wat snuffelen op een hele rustige manier maar Janus vond dat maar niets. De teef was zelf heel angstig en bleef op een afstandje.
Wij bazen kwamen aan de praat en langzaam maar zeker zag je de honden ontdooien... uiteindelijk was er geen een meer angstig of afwachtend... mooi om zo'n verbetering te zien...
Wat Janus betreft... hij zit dus duidelijk in een angstfase... zo terughoudend ken ik hem niet, al is hij wel afwachtend als er nieuwe dingen op hem af komen. Hoop toch wel dat dit snel overgaat...
Het filmpje met het halloweenpak gaf al een scheitert te zien... dat had ik ook al niet verwacht....
Al kan ik wel zeggen dat hij flink te keer ging met een oude spijkerbroek....
Ik zag die liggen (ik verstop hem steeds omdat ze er anders op gaan kauwen)  en had hem aan Chenna en Janus gegeven voor een trekspelletje. Dit ging zo fel dat ik dacht, eens even kijken wat hij met mij samen doet. De meeste honden willen met mij geen trekspelletjes doen   :/
Ik sloeg een paar keer om mij heen met die broek en Janus kwam meteen op me af en begon flink te trekken!  Yess!
Chenna en Menno wilden ook meteen meedoen, dus Janus maar even apart genomen in de tuin, waar hij zich goed verweerde en absoluut niet los liet... tot ik het vroeg.
Dit geeft wel weer een beetje hoop voor de toekomst...

foto's april 2015

En dan is het zaterdag en heb ik weinig zin om én boodschappen te doen en daarna nog twee keer met de honden te gaan lopen, dus Janus gaat weer mee naar het centrum.
Hoe dom kan ik zijn!
Hij was drukker dan druk en er was geen koekje, aanpak of wat dan ook waar hij op reageerde. Ik had de nylonslip om en kon hem zodoende wel ongemerkt wat aanpakken, maar zo wil je niet door het winkelende publiek lopen. Veel meer als corrigeren deed ik ook niet... zucht...
Kwam het omdat we richting viswinkel gingen en hij daar nog niet was geweest?  Hij liep er wel in 1 streep naar toe...
Maar ook toen we daar langs liepen en door liepen bleef hij zo vreselijk onrustig.
Kwam het omdat Alicia erbij was?
Ze ging soms even een paar passen bij ons vandaan ja, maar niet heel erg uit zicht.
Ook in de supermarkt bleef hij megadruk... sjonge wat had ik een spijt dat ik hem mee had genomen!
Hij wordt ook steeds sterker...
Maar aan de andere kant is dit natuurlijk een goeie training.
Ongeacht waarom hij zich zo onrustig voelt zal hij gewoon mee moeten lopen en zich gedragen... nu was het echt net een onbesuisd projectiel en aan de gezichten van het winkelend publiek te zien was het hem ook aan te zien....
Thuisgekomen dus ook maar mee naar het loslooppad om die energie eruit te gooien.
Een rondje met Menno mee, dat betekend het stuk aan de riem wel rustig lopen!
Na ja... dat ging voor deze dag, na de winkel ervaring wel redelijk.
Eindelijk kon hij los en kon hij rennen.... en dat deed hij dus helemaal niet... zucht...
Hij bleef maar om ons heen klieren... Menno gaat hier echt niet los, die jaagt elke hond die hij tegenkomt direct weer naar huis... maar uiteindelijk ging Janus toch was rondkeuvelen.
Tot ik ineens een keiharde klap in mijn nek, schouder en rug voel.... ik ben even in een zwarte waas gehuld... ***hond!!!
Loopt die lompe puber gewoon door de riem van Menno heen en wel zo hard dat ik het even zwart voor de ogen heb en de uitwerking naar de benen is er ook meteen.
Pijn in beide benen betekend in een nog rustiger tempo naar huis en aangezien ik pislink was hierna, was het alles behalve gezellig.
Gelukje voor Janus was dat we nog een stukje op het loslooppad konden lopen...

In huis is het ook alleen maar druk... Chenna en Janus kunnen steeds slechter van elkaar afblijven en soms ben ik er echt klaar mee. Maar zoals het vaker gaat met pubers hebben ze lak aan mijn gebemoei en dollen ze vrolijk verder... zucht...
Een in de tuin, de ander binnen en er is even rust... eindelijk!
En als Chenna rustig is, is het voor Janus saai en valt hij uiteindelijk ook in slaap.
We moesten een kamer opruimen dus we zijn maar snel begonnen met het werk boven en de honden lekker laten liggen.
Bij het opruimen kwam Alicia haar halloweenkostuum tegen, een jokerpak met een eng masker.
Dit pak hadden we al vaker bij de jonge honden uitgeprobeerd en ook nu wilde Alicia haar Chenna testen... hoe zou ze reageren?
Onze inschatting was dat Janus niet bang zou zijn, maar Chenna wel...
Ik stond al klaar met de videocamera voor dit moment en niet voor niets!
Eerst roken ze alleen maar, maar owee, toen Alicia een beweging maakte!
Chenna en Janus schoten weg en Menno schoot achter hen aan, niet begrijpend waarom ze schrokken.
Hij begon Alicia te bespringen en al snel deed Chenna met hem mee, maar Janus bleef op veilige afstand blaffen. Niets kreeg hem in de buurt! whahahaha
Tot Menno al bijtend Alicia de broek van de billen trok en Alicia wat zichtbaarder werd en ze het masker af deed... ja, toen durfde hij er ook eindelijk bij.
Sjongejonge.... wat een watje!
Dit had ik niet verwacht van hem!
en van Chenna ook niet!  Die was alleen maar gek aan het doen, maar had al wel snel door dat Alicia in dat pak zat.
Menno ging al zijn grenzen over en deed in een kuise versie wat we gewend zijn van hem... aanvallen!!
Echt heerlijk om ze zo te zien!

https://www.youtube.com/watch?v=0ulO-9tUKEE

Zondagochtend ben ik er helemaal klaar voor... we gaan naar het bos.
Ik wil vandaag niet nog een keer met drukke hond door de wijken lopen en het loslooppad is zondags veels te druk met wandelende ouders en kinders.
Dus het sootje opgepakt en in de auto gezet. Alle drie de honden mee, misschien wel te druk voor Menno maar als het hem te veel wordt gaan we weer terug.
In het bos zijn ze alle drie blij... en dat maakt ons ook blij!
Ze rennen heel wat af en al snel komen we bij een redelijk brede sloot, waar Menno uiteraard in wil.
Het is lekker weer, de zon schijnt en hij heeft er echt zin in.
We vinden een gedeelte waar de wal minder stijl is en al snel zwemt Menno rond, achter de stokjes aan die Janus van hem aan pakt zo gauw hij bij de kant is.
Maar voor Janus is het water nog spannend, net als Chenna blijft hij wat pootje baden, maar verder gaat het niet... hij wil grond blijven voelen.

Een keer valt de grond onder hem weg en zwemt hij een paar slagen, maar daarna komt hij niet meer dieper.
Alicia gaat stiekem naar de overkant van de sloot... even verder is een brug ;)
En de honden hebben het pas door als ze begint te praten.
Nu willen de pubers toch wel graag naar haar toe, maar tja... dan moeten ze zwemmen!
Chenna doet na een hele lange tijd een poging, maar blond als ze is duikt ze met haar kop onder water en weet niet hoe snel ze weer terug moet komen...
Helaas... Menno is wel 4 keer heen en weer gezwommen, maar de pups bleven bij mij... ze durven echt niet...
Tis toch wat... maar wie weet als het wat verder in het seizoen is en de pups ouder zijn.... het is zo leuk als ze zwemmen!

Om de zondag tot een echte rustdag te maken kregen ze thuis een kluif in de tuin, in het zonnetje.... dit is waar je het voor doet... genieten van blije honden en zelf ook blij zijn  :D
De wandelingen daarna liep ik met een lange lijn... Janus had niet zo'n haast meer.
Zie je wel, hij kan het wel!
Ook maandag ochtend liep hij rustiger als de laatste week... yessss!

Alicia ging vandaag met Janus naar de Leen Bakker... even rust voor mij haha
Maar dat werd een spannend avontuur, bleek achteraf...'
Ze moesten nl. naar boven en Janus heeft nog geen trappen gelopen.
Bij de gedachte alleen al kneep hij zijn anaalklieren leeg!!
oeps... whahahaha
Alicia heeft hem dus maar omhoog getild.
Maar wat naar boven gaat moet ook weer naar beneden.... nu is dat meestal iets minder spannend en zo was het ook voor Janus.
Wat was hij blij dat hij weer beneden was en in de auto kon!
Daarna zijn ze naar het bos gereden voor de broodnodige ontlading...
Wat een avontuur zeg!