Alicia had Janus zondagmiddag meegenomen naar het bos. Hij is een heerlijke relaxte hond om mee te nemen en aangezien de vriendin van Alicia een oud, klein terriertje mee had was hij prima gezelschap.
Maar de nadelen van de sneeuw kwamen er de volgende dag wel uit....
overgeven en diarree..... jakkiebah...
ik dacht dat we ervan af waren, maar helaas.... meneer had ook wel veel sneeuw gegeten, zei Alicia
Afijn, we ruimen de boel weer op, spuiten de luchtverfrisser leeg en hopen op een snel herstel.
Ook die kreeg ik niet, nog 4 dagen bleef het drap wat hij uitpoepte en dan gaat meteen de training weer in de uitstel.... zucht...
Hij voelde zich echt niet lekker en daarbij kun je een hond die diarree heeft niet steeds belonen met brokjes, die hij daarna toch weer uitpoept...
We hebben dus niet veel gedaan.... opzich wel lekker rustig  ;)

Maar vandaag gaat het weer beter en kan hij er weer tegenaan... :)

Sneeuw!!!
Even vind Janus het wat vreemd aan zijn poten maar verder is het alleen maar neus aan de grond en gaan!
Heel vervelend voor mij om door deze speurneus over straat gesleurd te worden, dus een hele strenge extra les in 'op de baas letten'....
gelukkig waren we al snel op het veld en konden de honden los, wat altijd weer mooie plaatjes oplevert
Daarna mag van mij mag de witte wereld weer snel weg.

Gister voor het eerst alleen met Janus op het veld getraind.... de timing was niet bijzonder goed met de vorst in de grond haha, hij leek wel een speurhond!
Maar een brokje en steeds de aandacht terug vragen werkte prima.
Naast lopen deed hij redelijk, zit en af heel goed. Meer hebben we niet gedaan, voor een eerste keer was het genoeg.
Nu ik Chenna minder hoef te doen heb ik meer tijd en energie voor dit soort trainingen... dat is iig wel de planning...

Wel kan ik me kapot ergeren aan het eindeloze gepiep van hem... heel zachtjes maar wel heel irritant... en waarom???
Groeipijn? Hormonen? Aandacht??  waarschijnlijk alle drie, maar ik vind het maar storend...
AL heb ik het idee dat de groeipijnen wel minder zijn geworden na zijn groeispurt de laatste weken, daar zit wat meer rust in.
Maar die hormonen! Haha, het is maar goed dat Chenna al gecastreerd is! Dan rijdt hij er lustig op los tijdens het spelen.... niet dat ik dat toelaat, maar het moet eerst gebeuren voor ik het kan afkappen.
Het 'stil' zijn probeer ik hem wel te leren, maar hij heeft er absoluut geen oor voor om ook echt stil te worden.... wel steeds iets stiller haha
Als ik het eten klaar maak zingt hij er ook vrolijk op los, grrrrr... en ik ben nogal lang met Menno zijn eten bezig, dus momenten genoeg om hem het af te leren...
Maar ja, ondanks dat het me ergert komen er af en toe zulke ongelooflijk domme klanken uit dat ik een lach moeilijk kan onderdrukken

Zo lossen de irritaties en de lolmomenten zich ook netjes af en houden we voornamelijk de lol overal in... hij is ook veel te leuk om lang boos op te zijn ;)

12-14/01-15

Het echte genieten met en van Janus is begonnen!
Na zijn onrustige start met jeuk en diarree zijn we nu eindelijk stabiel en zit hij en daardoor ik ook... lekker in zijn vel.
De brokken van Barca zijn voor hem dé oplossing en dat is te zien ook.
Hij is ineens een echte jonge hond geworden, hij groeit als kool, lekker stevig en vol ipv slank en ieletjes...
En omdat het met hem beter gaat, ik niet 's morgens eerst een bevuilde bench hoef schoon te maken, is mijn humeur en energie duidelijk op een hoger peil haha
Wat met zich mee brengt dat we meer gaan doen, meer willen doen!
Het scheelt natuurlijk ook dat Alicia haar stage is afgelopen en de ochtend iets later begint, het weer wat eerder licht is buiten en daarmee ook de lol van alles weer terug komt.

Ik merk dat niet alleen aan mijzelf, ook aan de honden... Chenna en Janus zijn allebei drukker, vrolijker, speelser... vooral met elkaar.
Wat een stel is dat aan het worden, ze kunnen maar moeilijk zonder elkaar... tenminste, Janus zonder Chenna.
Als Chenna met Alicia mee is piept meneer er zielig oplos... als wij dan naar buiten gaan heb ik mijn handen vol om hem gewoon naast me te laten lopen.
Het liefst vliegt hij in volle vaart achter zijn stiefzussie aan... en dan komen we weer die Janus tegen die we intussen al aardig kennen... hij is niet snel ergens van onder de indruk en zet zijn zin gewoon door... zucht... ik blijf zeggen dat hij naast moet en rustiger. Als het me te erg wordt pak ik hem kort in zijn nekvel en is hij even wat rustiger, het stilstaan, wachten en naast me vragen werkt dan pas weer.
Maar om elke keer zo rond te lopen heeft in mijn ogen ook weinig zin, ik heb de slipketting maar eens geprobeerd.
Nu is hij wel sneller onder de indruk, maar hij blijft druk...
Maar dit is veel beter te doen en scheelt mij een heel pijnlijke schouder... we wisselen het wel af, de halsband of de slip.
Ik moet nu ook meer gaan trainen met hem, niet enkel meer wandelen maar meer 'werk' met hem doen zodat hij daar zijn energie wat meer in kwijt kan.
Omdat hij nu ook last heeft van groeipijnen is lang wandelen of eens flink uitrennen met Chenna ook geen optie.
Een heel andere bezigheid als met de pups in opleiding voor geleidehond, maar wel veel leuker!
Die pups waren met een maand of 6 klaar... meer als zorgen dat ze de geleerde oefeningen bleven doen hoefde ik niet, mocht ik niet.
Nu blijft er een uitdaging om verder te gaan...

Janus gaat ook wel met me mee naar de winkels en gedraagt zich daar nu heel netjes, al is hij nog altijd erg nieuwsgierig en wil graag zijn neus achterna haha.
Het mooiste vind ik toch wel dat hij mensen negeert... of ze hem nu aandacht geven of niet.
Sommigen mogen van mij hem wel aaien, hij is ook té lief. En hij vind dat héérlijk! Heel lief legt hij zijn snuit in de hand en laat zich even lekker aaien. Zo heeft hij ook de buurvrouw over haar hekel aan herders af gekregen.. zó gaaf!
En dan zeggen ze dat labs/goldens liever zijn dan herders! met mijn pups kon ik nooit bij kleine kinderen of zonder de pup zelf vast te houden hen laten aaien!
Weg met dat vooroordeel!!
Komen we een schoolklas tegen die van school naar gym gaan, kijkt hij ze alleen maar na. Hij hoeft er niet heen, hij vraagt niet om aandacht, hij passeert gewoon.
Tot ze gaan rennen!!  Dan wil hij er achter aan!
Net als met spelen, dan komt er een heel andere Janus tevoorschijn!
Hij deinst nergens voor terug, hapt direct (wel mis gelukkig, maar je hoort zijn kaken klappen) en is lekker fel.
Voor de spelletjes in huis heb ik Alicia, zij vind dat geweldig! En deinst ook nergens voor terug.
En tot nu blijft spel ook spel...

dus ja... we gaan nu alleen nog maar meer lol krijgen van ons manneke

arm ventje....
het lijkt of hij van de jeuk, de diarree nu beland is in de groeipijnen...
hij loopt niet lekker, niet altijd maar af en toe...
en ja, hij piept maar dat doet hij altijd al.
vandaag lekker loslopen met Menno en later met Chenna wat inhoud dat ze lekker rondrennen. Maar hij loopt zo sloom en na een tijdje begint hij te hijgen en loopt gewoon niet lekker... niet kreupel aan een van zijn poten, het is net of alle 4 poten zeer doen...
dus spelen en rennen voorlopig maar even beperken...
als hij alleen los loopt is hij wel rustig, hij moet gewoon niet achter de anderen aanrennen.
jammer, net nu Menno zich weer wat beter voelt en Chenna na haar castratie weer los mag... zo kunnen we het bos wel weer even vergeten...

Het nieuwe jaar beginnen we prima.
na geklooi met zijn diarree, steeds weer zijn bench bevuilen en het uitzoeken waarom lijkt, het nu dat we eruit zijn...
We geven hem Barca  en dit gaat tot nu toe heel goed.
Hopelijk blijft het goed gaan!  Want ik ben die stank in huis wel echt zat  haha
Ook heeft meneer nu zijn eigen grote bed.
Chenna is een doerak aan het worden en is begonnen met stelen van het aanrecht en van tafel, dus heeft ze weer bencharrest als er niemand thuis is.
De kleine bench werd voor Janus echt te klein, maar gelukkig stond er bij een ander pleeggezin nog een grote bench.
Janus moest wel even vertellen dat hij zijn eigen plekje miste, maar dat was gelukkig maar eenmalig...
Hij slaapt er prima in, is schoon en slaapt zelfs een beetje uit... YEAHHH!!!
hahaha

Maar helaas moet Alicia weer naar stage en is om 5 uur iedereen weer wakker en wil naar buiten...
We kunnen echter wel aftellen nu.... het is maar 2 weekjes  :)

Verder is er weinig veranderd...
Janus doet het prima met winkelen, het wandelen gaat nog steeds in een voor mij iets te snel tempo, al moet ik er wel eerlijk bijvertellen dat ik de laatste tijd (te) veel met 3 honden loop of in elke geval met hem en Chenna... die 2 fokken elkaar wel wat op...
Maar met Menno ziek gaat mijn aandacht toch meer naar hem toe... hij kan niet meer zo ver lopen en Janus en Chenna hebben meer beweging nodig, dus neem ik hen samen en Menno alleen...
Als Chenna weer los mag en niet meer zo veel energie over heeft zal het wel weer anders kunnen.
Ik pas me heel makkelijk aan haha

Afgelopen week is Chenna gecastreerd. Dit houd dus voor Janus in dat hij niet met haar mag spelen!
Ik had me daar eigenlijk iets anders van voor gesteld... dat ik continu aan het corrigeren zou zijn, honden in de bench omdat ze niet van elkaar af kunnen blijven!
Maar het valt reuze mee...
En de grootste klier is Chenna... ze is toch altijd al druk en nu met lijnrust en oud en nieuw zal ze toch heel wat energie over hebben dacht ik...
Af en toe daagt ze janus uit en die neemt die uitdaging natuurlijk graag aan. Dan ravotten ze even, tot zover kan het nog, maar al snel gaan ze weer vol in het spel en kap ik het af.
Zonder veel problemen doen ze dat. Janus kruipt al snel in de mand en wil slapen, Chenna probeert het nog wel even maar als Janus niet wil is het al snel weer rustig.
Een hele opluchting!  En waarschijnlijk het grote voordeel van de herder tegenover de lab/golden

Kerst en oud en nieuw.... gewoonlijk drukke dagen en voor de pups in opleiding mooie dagen om te trainen in een druk winkelcentrum en daarna wennen aan het geknal om hen heen...
Voor Janus maakte het allemaal niets uit. Het interesseert hem niet of er nou veel of weinig mensen om hem heen staan/lopen. Hij loopt gewoon mee door de winkelstraat, winkel in, winkel uit. Geen enkel interesse voor anderen. Hij loopt sowieso nog veel zijn neus achterna... dus nu ook.
Wel mocht hij een speeltje uitzoeken, uit de onderste schappen pakte hij een bal met een touw eraan.
Prima! Die kunnen we wel gebruiken.
De tocht terug nar de auto was hij druk met het vasthouden van zijn bal, als Alicia hem vast had pakte hij hem terug en trok er flink aan... tot groot vermaak van iedereen haha
kleine, stoere vent!

Na kerst begint het vak met wat geknal in de buurt. Dit jaar was het vrij rustig en de knallen die we hoorden werden volledig genegeerd.... ondanks dat Chenna in het begin wel heel erg schrok.
Ook op oudejaarsdag, wanneer er wel veel geknald wordt, geeft hij nergens om. Menno ook niet en zo wordt ook Chenna rustig. Die mannen doen het super! Een goed voorbeeld en een grote steun voor hun dame in het midden.
Omdat Alicia ook deze dag moet werken kan ik ze zo toch alle drie mee nemen en hoeft er niet een alleen thuis te blijven, wat ik met het geknal wel zo prettig vind.
Al met al, geen enkel probleem dus... we gaan in alle rust, nog net niet slapend, 2015 in.
De volgende ochtend zijn we dan ook weer op de normale tijd wakker... 8 uur, dus geen hele vroege vogels meer!