Het stormt!
En niet alleen buiten!
Binnen staat er eveneens een stormkracht 10!

En dan heb ik het natuurlijk over de pubers... Chenna en Janus...
De storm buiten werd al dagen aangekondigd door de storm die deze twee binnen veroorzaken.
Het begint 's morgens al bij het openen van de benches.
Chenna is niet te houden en stormt mij omver als Alicia haar bench net aan open heeft.
Janus gooit intussen zijn beruchte hoge aria's de lucht in en als ik in een adempauze van hem zijn deur open is het windkracht 12!
De een is nog doller als de ander.... en tussendoor vraagt Menno ook om een persoonlijke begroeting.
Jongens!  Doe ff normaal!
De boel aanlijnen gaat onder een streng 'naast' en 'zit', maar onder de omstandigheden gaat dat eigenlijk wel prima.
Alicia is met Chenna als eerste buiten.
Ik volg met mijn mannen en na de eerste opluchting van het lossen van de plas neemt Janus het 'volgen' wel heel letterlijk....'
Neus aan de grond en waar o waar is Chenna?
Wij nemen dus een andere route.
Even wat minder vaart, in de luwte van de huizenrij...
Maar zo gauw als alles weer terug is binnen de muren van het veilige nest, zet de storm weer aan.
Janus en Chenna vliegen langs stoelen, tafel en bank achter elkaar aan terwijl ik aan het aanrecht hun eten klaar maak...
Denken ze nou echt dat ik het niet door heb als ik met mijn rug naar ze toe sta?
Chenna!! Janus!! KAPPEN!!
Ze kijken me aan alsof ze het in Keulen horen donderen... huh?
Maar ze zijn even rustig...
Stilte voor de storm, want als snel hoor ik ze weer slippen en glijden...
KAPPEN!!
oeps...
Dan komen ze maar achter me staan, zitten of liggen, wachten tot al het eten klaar staat en uitgedeeld kan worden.
Even is het stil en horen we alleen het gesmikkel en gesmak van etende honden.
Daarna worden voerbakken door de hele kamer achtervolgt in een strijd om het laatste beetje eruit te krijgen.
Nu zul je denken dat het wel gedaan is met het vliegen en jagen, maar niets is minder waar....
De knagers buiten krijgen hun eten en daar willen de pubers natuurlijk bij zijn.
De knagers zijn snel vergeten, wat ze zien is alleen elkaar... Niets van mijn tuinmeubilair wordt ontzien, ze knallen tegen de tafel, achter de schommelbank langs tegen het buitenhok van de cavia's die ik met veel pijn en moeite zo heb weten te bouwen dat er geen kat of ander gespuis in kan komen.
Met een klap van hun kont ertegenaan schieten de planken alweer los....
Kolere!!
KAPPEN JULLIE!!!
Chenna duikt achter de schommelbank en je ziet haar wachten op het moment om Janus te pakken....
Intussen komt er een zwarte kop van Menno om de hoek van de deur kijken en ja hoor.... je ziet hem denken; hé, dat ken ik ook! Gaaf!!
En zo vliegen er zwarte, blonde en grauwe duivels door mijn tuin die daar niet echt voor bedoeld is...
zucht.... maar met een glimlach...
Stelletje ondeugden!
Afijn, de knagers hebben hun eten en drinken, we gaan weer naar binnen.
Rust...
In mijn dromen ja!
De afwas wacht, ik sta weer met mijn rug naar de kamer en ja hoor... het grauwt en snauwt al weer lekker.  Janus en Chenna liggen innig omarmt met de tanden bloot elkaar uit te dagen en af te blaffen.
De inzet?  Een kleine rubberring die ooit behoorde aan een ringenbal.
Er liggen er her en der meer maar vandaag is de rode de inzet.
Zolang ze niet rennen laat ik ze maar even, de energie moet er toch ergens uit...
Maar dan hoor ik ineens niets meer... aiii, problemen...
Ja hoor, madame staat op de bank en Janus nog net niet..
'ERAF!'
Met een grote sprong doet ze dat ook, maar rent meteen om de tafel met Janus achter zich aan.
pffffft... KAPPEN!
Het is weer even rustig, met de nadruk op 'even'.
ROETSJJJ.  
Daar strand Chenna in de mand, die een flink eind doorschuift en meteen de bench die er naast staat verhuisd.
JONGENS, KAPPEN!
Ze kijken me aan... huh?
Mijn afwas is bijna klaar, maar zo gauw als ik mij weer met de rug naar de kamer draai vliegt er alweer wat rond.... pfffffft, houd het nou nooit op?
Als de afwas klaar is en ik mij zetel om aan mijn ontbijtje met thee te beginnen, wordt het iets rustiger.
De pubers stoeien nog na op de grond, Menno komt zijn kroeltijd opeisen, gevolgd en overheerst door de pubers.
Wegwezen jullie... dit is 'Menno-tijd'.
Als ze daarna iets minder eisend en een stuk rustiger erbij komen kroelen we met ons allen om daarna eindelijk een plek op te gaan zoeken om bij te komen van alle ochtendstormen...
O nee... de pubers moeten eerst nog even plassen...

Tot halverwege de middag hebben we een lekker fris briesje, om in de windtermen te blijven.
Rustig en stil zijn ze maar even, alleen als ik stil ben slapen ze, maar sta ik op, begint het hele circus weer te spelen.
KAPPEN en PLAATS!  nu wil ik rust...
En gewoon wandelen, door de wijken, langs het pad en de weg, boodschappen doen en scholen voorbij lopen zonder overal naartoe gesleurd te worden.
Het lukt en de rust blijft nog even hangen....

Halverwege de middag is mijn accu leeg, maar de pubers hebben weer opgeladen...
De storm was even gaan liggen en komt nu weer in volle vaart opzetten.
owwww... nee...
Daar gaan we weer...
Dacht ik boven mijn was op te kunnen hangen hoor ik na enige tijd gerammel van stoelen, nagels die over de vloer krassen en het ergste... verdachte stiltes...
Ik spurt naar beneden en ja hoor... nog net zie ik Janus over de hoek van de tafel springen, achter Chenna aan over de bank rennen. Met een grote sprong er weer af en samen schuiven ze de net weer op zijn plaats gezette mand in...
Je zou ze toch!!
Jongens!!
Ik fatsoeneer mijn meubilair weer en laat nu de deur naar boven open, Chenna snapt het en rent achter mij aan naar boven... ik kan mijn laatste was ophangen en ben even verzekerd van rust.
Janus staat onder aan de trap ons op te wachten en natuurlijk, er wordt gesprint... succes verzekerd...
We gaan maar even buiten uitrazen...

Eindelijk is alle energie op normaal peil, de storm van deze dag is gaan liggen en beperkt zich tot een aangenaam briesje.
Als ik 's avonds op de bank zit, met Menno naast mij komt Janus aangelopen en hij loopt gewoon door.... hop, met de voorpoten op mijn schoot wurmt hij zijn achterpoten erbij, draait zich om en ploft naast me...
Wat krijgen we nou?
Ik ben flebbergested, te beduusd om te reageren.
En meneer vind het wel een lekker plekkie blijkbaar...  hij legt heel charmant zijn snuit in mijn schoot en de oogjes gaan dicht.
Menno kijkt met één oog open wat er gebeurt maar sluit net zo snel beide ogen weer.... lekker toch?
pffffft... wat moet ik hier nou weer mee?
Alicia die naast de bank in een stoel zit heeft haar eigen gedoetje met Chenna...
Ook zij wil op schoot en neemt een grote sprong... zo, die zit...
O, nee, toch niet want ze ziet Janus liggen en als die elkaar maar aankijken is het weer raak...
Ze stapt door, op de leuning van de bank... duwt een neus in mijn gezicht en met dat ze dat doet komt Janus in actie.
HELP!
Tussen twee stoeiende honden in probeer ik mijn stem zo te verheffen dat ze allebei van de bank af gaan...
Sjonge, jonge...
Nu op de grond en je blijft daar.
Tja, ze blijven daar maar niet zonder het af en toe nog eens te proberen.
Nee, nee... ze worden nu zonder pardon weer met beide poten op de grond gezet.
Het lijkt het startsein om elkaar dan maar weer eens achterna te zitten.
zucht....
JONGENS! HOUD OP!!
Grrrrrr.... ik zou bijna een hond willen zijn en eens flink mijn tanden erin willen zetten!
Die jeugd van tegenwoordig!
Samen op een kleed, met ieder aan een andere kant van het bot kijven ze verder.
Nog even dan is het tijd voor het laatste loopje en ik weet dat daarna de rust echt blijvend is... ik kan niet wachten!

En morgen? dan is de storm buiten gaan liggen, maar steekt hij hier binnen net zo makkelijk weer op...

Had ik het donderdag over een uitdaging om met Janus en een winkelwagentje boodschappen te doen?
Vrijdag hebben we hem meegenomen naar Ikea, Zwolle...
Eerst nog in de wachtkamer van het bloedprikken wachten en stil zijn en dat duurde nogal lang... allebei hahaha
We moesten lang wachten en ook het stil zijn ging niet vanzelf  :)
Nu had ik ook geen plekje naast Alicia en was verderop gaan zitten, maar uiteindelijk werd het stil, tot Alicia kon gaan prikken...
Hij jankt gelukkig niet hard, maar hij houd het wel even vol... ach ja... sttttt! en 'af ' of eigenlijk 'tussen'  werken prima.
Als ik zit wil ik hem graag tussen mijn benen hebben, zo ligt hij niemand in de weg en zijn lijf schuift vanzelf onder de stoel...
Hierna gingen we naar Zwolle.
O wee.... hij had de vaart er meteen al lekker in. Eerst nog even plassen, maar dat hoefde hij niet.
Dus de lift weer in en naar boven, naar de winkel.
De lift is niet interessant, al die geuren wel!
En dat is in de winkel niet anders... zucht...
Tempo maken is alles wat hij wil en dat winkelt niet prettig.... sta je ergens te kijken duikt hij er met zijn neus meteen bovenop en wil je weer doorlopen schiet hij met een snelheid weg... zucht...
Mijn arm is 10cm opgerekt volgen mij!
Maar toch ben ik dik tevreden.
Janus vindt het niet spannend om in een vreemde omgeving te zijn, wel wil hij alles in zich opnemen waardoor hij druk wordt.
Hij negeert de mensen om hem heen, zit vrijwel nergens aan en hoeft ook niet te plassen of te poepen.
Alleen dat tempo waarmee hij winkelt past niet...
En mijn hoop dat zo'n ochtend winkelen hem moe zou maken, helaas, dat was echt valse hoop....
Een hapje eten, een half uurtje slapen en ja hoor, hij wil al weer spelen met Chenna en loopt alweer onrustig te doen...
zucht....
Ik ben bekaf!!!
Hij wacht maar gewoon tot het volgende loopje... onthaasten noem ik dat...
En nee, niet samen met Menno of Chenna, we gaan alleen op pad. Dan is er nog enigszins wat eer te behalen met hem.
Routes door de wijken, goed opletten en in mijn tempo lopen maken hem wel wat alerter op mij en beginnen nu ook steeds meer zijn vruchten af te werpen...
Samen lopen we natuurlijk ook wat sneller als met Menno erbij, maar hij is en blijft onrustig.
Het is gewoon Janus... druk, druk, druk.
Ach, zolang ik hem maar gewoon uit kan laten en niet heel Dronten doorgesleurd wordt vind ik het niet erg.
Tenslotte heeft hij straks zijn tempo nodig  ;)
Ik denk niet dat hij te rustig is voor de sport hahaha   hij is zo gek als een deur... als je het toelaat.
En brutaal zat!
Ik hou er wel van, al maakt hij me soms doodmoe... en welke puber doet dat niet  ;)   hij is alleen iets erger  :)

Ik wilde een uitdaging, nou.... die heb ik wel  :D
Hij bijt, af en toe springt hij me in mn nek maar ach... het is Janus!
Hij hoeft tenslotte geen geleidehond te worden ;)
en zeg nou zelf.... een blik op die snoet van hem en je bent alles vergeten  <3

Sjongejonge... wat een ochtend....
Alsof meneer nooit buiten komt, er nooit iets met hem gedaan wordt, hij nooit zijn energie eruit mag gooien....
Jaja, het is weer zover, hij is druk, druk, druk...
Geen rust in zijn kont en het ergste... hij trekt Chenna mee in al zijn energie.
2 van die druktemakers die nauwelijks van elkaar af kunnen blijven en er is geen actie van  zijn kant tegenop gewassen.
Het is donderdag dus Janus was weer mee naar het centrum.
Je zou denken dat werken hem energie kost en hij zich dan weer wat rustiger zou houden.
Helaas.... vandaag is het tegendeel bewezen...
In de super had ik wat meer boodschappen als anders, dus ik moest een winkelwagen mee.
Zucht.... Janus deed alle moeite om ervoor, er omheen of waar dan ook te lopen.... behalve naast mij en zich inhouden zodat we rustig de boodschappen konden pakken.
Ik was druk met hem naast me houden, vergat daardoor waarom ik in de winkel was en kon ik ook niet snel vinden wat ik hebben moest... neem daarbij dat een winkelwagen met 1 hand besturen niet echt makkelijk gaat en mijn handen en schouders het langzaam aan lieten afweten.
Kolere!!!   hahahaha!!
En toch blijft de uitdaging het leukst om Janus redelijk netjes en rustig te laten doen wat ik wil.
Het blijft gewoon een feit dat hij winkelen verschrikkelijk vindt!
Het schoot dus echt niet op en we moesten heel veel stoppen en rondkijken, Janus dus wachten en naast blijven wat hij uiteindelijk wel beter deed, en weer doorlopen wat Janus als een startsein aannam en er als een pijl uit de boog vandoor wil gaan.
Gelukkig heb ik hem aan die heupgordel! en ik sta meteen weer stil tot hij rustiger met me meeloopt.
Afijn, de boodschappen eindelijk in de auto, de winkelwagen terug en ik ben bekaf... pffffft.
Nog het centrum door na een drogist en ja hoor... hij gaat gewoon door met veel te hard willen en ik dus met veel stilstaan, naast me en weer doorgaan.
In de winkel valt het wel mee, alleen als we de eerste stap weer maken nadat we stil hebben gestaan, dan rukt hij me mee.
De deur houdt hij goed in de gaten en als we die weer door zijn gaat het tempo er weer flink op... zucht...
Nee jochie... stil staan, terug lopen en weer naast me verder gaan.
Het werkt, maar je hebt een lange adem nodig.
De viswinkel voorbij, eerst even naar de petsplace... geduld moet beloont worden!
Dan eindelijk voor zijn visje... uhhhh, Menno's vis want er waren geen koppen... en ik in de hoop dat hij nu wel rustig naar de auto zou lopen, zoals de laatste keren.
Helaas.... ook nu weer volle vaart en dus lang, heel lang gedaan over de terugtocht naar de auto.
Lachende gezichten van mensen om me heen... het zal er ook wel kostelijk uit gezien hebben.
Een ongeduldige jonge hond met een geleider die met een stoïcijns gezicht meer stil staat en terugloopt als vooruit gaat  :D
Inwendig zucht en steun ik heel wat af hoor!  Maar dat laten we niet merken.
We gaan meteen naar huis, ik ben bekaf en Janus is alleen maar druk.... wie weet triggert nu het weten dat we naar Basco gaan ook al... het zou me niets verbazen.
Maar nu dus gewoon naar huis, geen koppie voor Basco en geen spelen voor Janus.
Gelukkig voor hem komen Alicia en haar vriendin net thuis om Chenna uit te laten... Janus mag nog met hen mee, dan kan hij zijn frustratie nog even wegspelen.
Tenminste, daar had ik op gehoopt, maar na het eten en een heel kort stukje slapen beginnen de beide pups weer van voor af aan.
Wat hebben ze vandaag!!!!!
Opzouten!! Nu slapen en ophouden te klooien!
Als je dat maar duidelijk genoeg zegt lukt het ook.... er is weer rust.... maar voor hoelang??

Ik heb van de week ook met hem in vreemde woonwijken gelopen, kijken of hij zich daar iets van aantrekt om in een vreemde omgeving te lopen.
Hij vind het nauwelijks interessant, maar was echt moe toen we thuis kwamen.
Eindelijk! dacht ik, ik heb iets wat hem moe maakt!
Nou, dat was valse hoop.... hij liep het laatste stuk zeker mooi rustig, maar na een half uurtje slapen was meneer weer de ouwe en ja hoor, daar gingen ze weer... spelen, stoeien met Chenna... en het ergste piepen en zeuren om naar buiten te gaan.
Dat gezeur om te plassen zal ook wel met de pubertijd te maken hebben, het voorjaar... hij leert het maar wat beter op te houden... grrrrr.
Maar ja, als hij begint te zeuren, begint Chenna ook... en die vertrouw ik niet dus gaan we alsnog naar buiten waar Janus plast en Chenna niet.
Volgens mij werken ze intussen ook al samen, als er een moet pissen gaan ze samen zeuren... zucht...

Afgelopen week was er weinig spannends voor Janus.
De gebruikelijke klusjes naar de winkel waar hij steeds maar weer wordt opgehouden door mensen die hem zo mooi vinden!!
Yeahhh, big smile!  Hij ís ook erg mooi, al klopt er niets van de verhoudingen poten, lijf, kop haha.
Zijn sprekende kop maakt hem populair  :D
En als ik hem dan ook steeds moet toespreken, zijn naam moet noemen, komt er al snel een gesprek op gang.
Maar meneer is erg ongedurig in de winkels, hij wil niet rustig wachten, hij wil actie... ach ja, daar is hij ook voor geboren dus ik neem het hem niet kwalijk.

Dat we weinig spannends te doen hebben kon ik goed aan hem merken.... zo druk!
Continu met Chenna in de clinch, wel speels maar toch.... het hield niet op...
Aan de riem steeds weer te hard lopen, alsof hij nog nooit geleerd had om rustiger aan te doen... alle correcties negerend... zucht...
Het wordt dus steeds meer alleen met hem lopen en ook verder, al is hij dan ook niet echt rustig meer. Hij vraagt steeds meer om actie.
Ik probeer wel meer uitdagingen aan te gaan, uitdagingen voor mij bedoel ik ;)
Ik loop wel vaker een stukje over het gras om hem te leren dat ook daar zijn neus niet aan de grond geplakt hoort te zijn, maar op dit moment is het vragen aan een dove.... er is geen land met hem te bezeilen, alhoewel, als ik een plank met zeil aan hem zou knopen gingen we heel hard! hahaha
Die neus is nauwelijks van de grond te krijgen, lekkers is niet interessant, alleen de geuren uit het gras... die zijn interessant!
Ik ga me dus maar gewoon bezighouden met normaal meelopen aan de riem, op mij letten, wat ook al een  onmogelijke missie lijkt af en toe...
Hij zit lekker in zijn pubertijd en met het voorjaar in zijn kop.

Maar er is zoveel wat hem superleuk maakt!
Als hij niet met Chenna stoeit is hij lekker relaxt en erg aanhankelijk. Ongelooflijk zorgzaam, ook voor Menno die zomaar afgelebbert wordt (wat hij prima vindt  ;)  )
Los buitenlopen en andere honden tegenkomen is totaal geen probleem met hem. Als ze zelf ook maar rustig doen... Van de week was ik met hem en Menno op het loslooppad toen we een kleine teckel tegenkwamen. Janus was los en Menno aangelijnd. Deze teckel wil altijd Menno van achter pakken, dus ik houd hem al op afstand en Menno bij de halsband vast zodat dat kleine kreng ons niet van achter kan benaderen. Maar we hadden hulp uit onverwachte hoek, Janus!
Hij gooide de kleine om en hield hem bij Menno weg, zodat wij door konden lopen.
Daarna moest ik Janus weer mee zien te krijgen en aangezien die kleine hem steeds bleef uitdagen en met blote tanden afsnauwde vond Janus dat hij nog niet klaar was, hij kwam wel naar me toe, maar ging ook direct weer terug om die kleine op zijn plek te zetten.
Uiteindelijk bleef hij wel bij ons en liep die kleine ook eindelijk door.
Ik houd hier wel van! Een leuke sociale hond, die zich niet laat afschepen door zo'n vals klein kreng...
en ook nog eens zijn huisgenoten beschermt!
Dat hij heel sociaal is naar andere honden liet hij gister zien in het bos, waar we met 4 honden en bazen waren. Een mooi roedeltje, ook als we anderen tegenkwamen. Janus had weinig interesse voor die honden en bleef mooi bij ons en zijn eigen roedeltje.
Wat een rust om zo door het bos te lopen, dat ben ik heel anders gewend met Menno!

Dus als hij nu nog eens gaat leren om rustig aan de riem te lopen is hij de meest fantastische hond die ik kan bedenken!

en weer waren er uitjes deze week :)
Bij mijn ouders op verjaardagsvisite was nr. 1  :)
Eerst aangelijnd en zoals Janus gewoon is gaat het met wat dramatisch gepiep gepaard, maar wel rustig bij ons liggend.
Als hij helemaal rustig is en blijft mag hij los waarop hij uiteraard meteen iedereen even besnuffeld met als extraatje een vrouw waar hij direct heen gaat, op de bank komt met beide voorpoten en haar oor besnuffeld en aflikt, net als haar handen even later.... heel bizar, hij deed dat alleen bij haar.
Ze vond dat totaal geen punt en vertelde dat ze last had van haar oor en handen, waarschijnlijk reageert hij daar op... en ik denk dat dat zomaar zou kunnen, zo is Janus wel.
Hij is erg zorgzaam en reageert heel snel als er iets mis is bij een persoon.... heel mooi van hem!
Uitje 2 was winkelen en daarna even bij Hilde en Basco aanlopen.... en ja hoor, meneer weet al waar hij is als hij de auto uit mag... druk, druk, druk.... leuk!  haha
Hij weet inmiddels wanneer ik de autosleutels pak dat we met  de auto weggaan, eerst plassen kan er dan net af. En heel langzaam leert hij om zelf de auto in te klimmen.... al levert dat de meest bizarre standjes op! haha, hij snapt nog altijd niet wat die lange stelten aan het eind van zijn lijf moeten doen!
Hij springt met de voorpoten in de auto, wacht dan tot ik hem omhoog help, maar dat doe ik nu niet meer... dan gaat er een poot op de drempel en met veel pijn en moeite weet hij die poot daar te houden terwijl hij zich half op zijn zij op de achterbank laat vallen en dan weet hij het niet meer!
Half hangend in de auto, zich volkomen onbewust van zijn achterlijf dat ook op de bank moet komen ligt hij daar en kijkt me aan van... er klopt iets niet, maar ik weet niet wat!
Met wat geduw en gehannus, want meewerken is er nu echt niet meer bij lukt het om alle vier de poten binnen boord te krijgen... sjongejonge...
De 2e keer dat hij de auto in moet, in het centrum gaat het ietsje minder hopeloos, maar nog steeds heel erg dom... zucht....
Dus als we bij Hilde weggaan jut ik hem nog iets meer op en waarschuw Hilde alvast om de camera klaar te hebben,  en YESSS!  een domme, slungelige sprong, maar meneer is in een keer in de auto!
Pffffft hahahaha, gelukkig!
Uitje 3 was weer naar Emmeloord, nu kon ik even rustig met mijn ouders praten, want er gebeurt op het moment veel privé en op de verjaardag hebben we elkaar niet gesproken.
Janus weet ook al dat hij een koekje krijgt als hij binnenkomt, dus meneer bleef net zo lang dralen en dwalen tot hij die gehad had... dit soort dingen leert hij wel razendsnel!
Daarna bracht hij alle schoenen van mijn moeder naar haar toe... zucht.... verder hield hij zich wel netjes en is in elk geval heel rustig, maar wel onderzoekend..
En ja, ook nu weer zelf in de auto gekomen :D,   al zijn het nog wel domme,slungelige sprongen.
Uitje 4 was een lange wandeling van 2,5 uur samen met een 1 jarige herder langs het strand van Biddinghuizen. We liepen in een heel langzaam tempo en de honden waren voor mijn doen rustig, wat spelend, wat snuffelend maar niet zoals het met de labs samen gaat... dan is het alleen maar rennen en vliegen en voor Janus nog extra moeilijk omdat hij die labs niet bij kan houden!
Hij kon het prima vinden met Yara.
Hij is twee keer achter haar aan, in het water gesprongen, maar dat vond hij niet leuk.... de eerste keer was hij verrast en klom snel weer terug op de kant, de tweede keer wilde hij stoer doen, maar ging koppie onder en toen vond hij het helemaal niet leuk meer.... helaas kon mijn camera het niet zo snel verwerken, anders hadden we gave foto's gehad!
Maar hij heeft genoten van deze wandeling!
en ja, weer zelf in de auto gesprongen, het gaat al minder dom en slungelig... er is hoop!

Met Menno naar het bos, hij blijft steeds bij hem in de buurt.... 

Gelukkig kan ik na de zondagochtend drukte zeggen dat de rust weer is terug gekeerd....
Als het me lukt voor Alicia met de honden buiten te zijn gaat het prima, Janus is nog wel druk, maar tja... Menno is ook wel erg langzaam voor hem... al doet hij zijn best om hard te lopen :)
En als Alicia veel vroeger is en alweer terug in huis is voor ik ga lopen is er ook weinig aan de hand...
Ik heb me wel voor genomen dat als ik weer net achter Alicia en Chenna aan moet, ik omdraai zo gauw als er gepoept en geplast is... dan loop ik na het eten wel.
Janus wordt gewoon te sterk en te drammerig om hem dan samen met Menno te laten lopen.
Logisch... hij komt steeds meer in zijn pubergedrag, het voorjaar lokt en hij wil gewoon bezig!
We passen ons er wel op aan.... niet in de laatste plaatst voor mijn eigen plezier, want dat wil ik toch ook houden!
En de ergste drukte is de eerste loop.... de lange nacht in de bench en het eten dat op ze wacht zijn voor elke hond triggers om lekker te klieren...

's Middags gaat Janus vaak mee boodschappen doen en trainen we alleen of ik ga met hem naar het losloop pad, daar kan hij even lekker rondrauzen... haha, als hij bij me weg durft  :D
Meestal blijft hij wat rond me hangen, rent een stukkie en komt weer terug. Super toch?
Eind van de middag is het net hoe het me uitkomt, of hij gaat met Chenna samen of weer alleen.

Bij het boodschappen doen wordt meneer ook steeds ongeduldiger. De winkel in is prima, hij kijkt nergens na, af en toe wil hij achter een geur aan maar gelukkig denk ik er elke keer bij na om de gordel om te doen en komt hij niet ver. Maar als hij steeds moet wachten als ik wat uit zoek wordt hij ongeduldig. Spurt ineens weg, duikt met zijn neus de schappen in, begint te piepen.... en bij de kassa is het ook mis... hij wil niet wachten, hij neemt een sprint naar de deur en wil weg!
Lang leve de gordel!!
Waarom??   ik heb geen idee, volgens mij gewoon onrust...
Eenmaal terug op weg naar huis is er niets aan de hand en loopt hij weer gewoon mee.
Dat gaat leuk worden als hij een keer echt mee gaat winkelen, voor kleding bv. hahaha
Daar vind ik hem nu nog te jong voor, gewoon een rondje centrum als ik niet teveel boodschappen heb ik goed te doen met hem en daar houden we het voorlopig nog maar even bij.
Al hoewel.... binnenkort wil ik hem toch meenemen naar de Ikea... :D
Een lang geleden geplande afspraak met Fons en Cross.
We gaan het meemaken...

Voor nu vermaakt hij zich prima met wat licht socialiseer werk en wat extra aandacht aan het lopen aan de riem...
Appèl oefeningen doet hij prima, daar maak ik me geen zorgen om  :D

zomaar even het zondagochtend ritueel.....

zware ogen trekken me wakker.... beneden een zacht, maar doordringend gepiep... kolere
Hoe laat is het?  ja hoor, zeven uur... zucht... Chenna....
STIL!! geef ik een brul naar beneden.
Het gepiep wordt zachter, maar blijft hoorbaar... grrrr.
Elke ochtend hetzelfde, zelfs in het weekend laat ze zich om exact 7 uur horen. Om moedeloos van te worden.  Ze hoeft niet nodig, ze wil er gewoon uit.
Ik rek het tot half acht, dan ben ik klaarwakker door het aanhoudende gepiep en gejammer van onze dame.
Nu begint het feest pas echt.
Menno komt in de benen als ik mij boven beweeg en ja hoor, Janus laat nu ook van zich horen.
Hij is heel wat minder subtiel en joelt er op los.
STIL!!!
Helpt nauwelijks...
STIL!!!
Helpt iets.
Als ik beneden kom is Alicia al beneden en bevrijdt Chenna uit de bench.
Voor Janus het sein om alle geluiden die je maar kunt bedenken ten gehore te brengen....
Sorry, jongen... ik eerst.
Schoenen aan, jas aan, Menno scrubben... dan is Janus aan de beurt.
Mijn STIL maakt hem welliswaar iets stiller, in elk geval stil genoeg om de buren niet helemaal wakker te maken, maar druk genoeg.
Pas als hij helemaal stil en rustig is, doe ik de deur van de bench open en mag hij eruit. Dit kent hij intussen gelukkig en lang hoeven we niet te wachten, ondertussen probeer ik Menno een beetje van me af te houden die maar blijft vragen... eisen is een beter woord... om zijn krabbels en scrubs.
Met een luide joel komt Janus uit zijn bench, ach ja... 100% goed lukt toch niet... en nu komen ze samen om knuffels vragen... met kleine bijtjes erbij... Menno!  In mijn vingers, in mijn kuit.
Jongens! hou nu maar ff op ja!
We gaan richting de deur, riemen om en naar buiten.
In mijn tempo.
Ze beginnen al vroeg vandaag, jeetje doe ff normaal, Janus sleurt me bijna het gras op. De eerste correcties heeft hij al weer binnen... zucht...
Geplast en gepoept, we beginnen onze verdere tocht.
Janus heeft blijkbaar het spoor van Chenna en Alicia gevonden, we nemen wel een andere route.
Menno stapt lekker door, Janus harder.
Langzamer! Naast! Langzamer!.... grrrr, en dit voor het ontbijt.
Correctie na correctie maar het werkt!
Hij gaat me in de gaten houden... wow!
Tot we Alicia en Chenna aan zien komen. Ik ga naar de overkant van de straat, anders is het helemaal niet leuk meer. Maar ook hier laat Janus weten dat hij bij zijn vriendinnetje wil zijn.
Ik had nog zo gehoopt dat de auto's het zicht zouden belemmeren, maar helaas.... we passeren net als er geen auto's staan...
Daarna is het helemaal feest, het tempo is ver drie dubbeld en ik blijf corrigeren.
Ik neem de korte route naar huis, ik ben er klaar mee... zucht...
In de stille ochtend straat laat ik Menno zijn riem los en pak Janus even alleen aan.
Rechtsom, linksom... opletten jij!
Menno is erbij gaan zitten, ook hij kent dit van menig andere pup.
We kunnen weer verder, Menno loopt ook weer mee aan een hele lange lijn, zo heeft hij geen last van de correcties die ik Janus alsnog moet geven.
Langzaam! Opletten!
Het richting huis lopen, wetend dat Chenna en het eten wacht is voor Janus nog altijd een grote trigger om er stevig de pas in te zetten.
Op het laatste stukje nogmaals Menno los en Janus weer even alleen aan gepakt.... rechtsom, linksom... opletten!
Het laatste stukje gaat weer redelijk, voor Janus zijn doen zelfs goed.
Eindelijk thuis!
Menno laat ik voor de deur al los. Janus moet wachten.
De deur open en hij wil langs mijn been schieten... dat dacht ik niet jochie!  Snel zet ik mijn been dwars voor hem.
Achter mij aan de deur door en ZIT!
Die ging super!  :D
Tuurlijk... de tussendeur is open en Menno en Chenna zijn vrolijk aan het dollen.
Janus wacht nu netjes tot ik zijn riem af heb en hem vrij geef... gelukkig doet hij ook genoeg echt goed!
En vrij, is ook vrij!
Even later dollen de honden, tot ik de voerbakken pak.
Chenna en Menno zijn stil en wachten rustig af.
In tegenstelling tot Janus, die piept en piept en piept.... zucht...
STIL!
Hij duwt me zelfs aan, opschieten baas!
Rot op, ongelooflijk opdringerig ventje!
Eindelijk is alles klaar gezet. Menno krijgt eerst, daarna Chenna en als laatste Janus.
Naast!  Hij zit strak naast me en kijkt verlangend omhoog. Yes!  aanvallen!
Met een anti-schrokbak gaat het niet zo snel meer, je doet maar...

Als de bakken leeg zijn, begint het volgende ritueel...
De etensbakken worden door de hele kamer geschoven, de laatste geurtjes en kruimeltje moeten eruit daarna drinken om eindelijk weer te kunnen rennen en vliegen...
Blijkbaar is eten een hele zware klus en moeten ze ontladen...
Ze mogen dollen, maar wel met mate.
Ondertussen doe ik mijn afwas met Menno dicht bij mij... hij wacht namelijk op zijn scrub.
Zo gauw als ik mij van het aanrecht afdraai grijpt hij zijn kans... BAM!
Zijn neus tussen mijn benen!
Wijdt die benen, ik wil mijn scrub! lijkt hij te eisen
Oké jongen!
Wat een zicht zal het zijn hihi,  Ik gebukt met een hond tussen mijn benen, scrubbent over zijn rug en heupen, hij met zijn snuit omhoog achter mijn kont.... maar hij vindt het zooooooooo lekker!
Ik ben er na een tijdje wel klaar mee, ik moet de afwas nog afdrogen, maar helaas... die snuit weer tussen mijn benen en nu komen Chenna en Janus ook meedoen... zucht...
Even dan!
Maar nu is het klaar.
Echt niet denkt Menno.. BAM!... echt wel!
Afwas klaar, tijd voor mijn eigen ontbijt.
Als ik met mijn bord met eten naar de stoel loop, drentelt Menno al mee en met dat ik wil gaan zitten... BAM!  ja hoor... weer die neus!
Ik val bijna in de stoel, weet net op tijd mijn bord met eten te redden en ja hoor, meneer eist zijn aandacht... scrubben, kroelen.. kom op!
Tjeetje, veel eisende vent!
Nu is het klaar, ik wil eten!
Dat lukt me net, met een smekende Menno voor me en dollende pups om ons heen... ze houden niet op....
Ik heb mijn bord nog niet weggezet of Menno springt op schoot... en meteen de anderen ook maar... Ja, hallo!
Allemaal laag, zo kunnen ze hun knuffels krijgen.... ach, het is ook wel lekker hè... drie hondenkoppen op je schoot, genietend van hun knuffel...
Zo, en nu weer aan de kant, de pups vinden wel weer iets om over te bakkeleien, vooral elkaar,  Menno wacht weer rustig zijn kans af...
Ik haal mijn kop thee....
Dit gaat beter, ze kennen het gevaar van hete thee.
Maar ik zit net en heb net de thee naast me op tafel gezet of Menno komt weer op schoot, gevolgd door de pups.
Ach ja, het kan nog wel even.
Ze stoeien om de meeste knuffels, elkaar weg happend en Menno eist gewoon zijn eigen tijd op.
Zo, het is weer genoeg voor nu, ik geniet van mijn kopje thee.... de laatste oprispingen van stoeiende pups, langzaam maar zeker komt er rust...
Janus pakt een bot en gaat op het kussen knabbelen, Menno ligt naast me op de grond en Chenna kijkt me al weer aan... ze moet plassen.... als ik mijn thee op heb....
En als Chenna moet, moet Janus ook.... dus nog even naar buiten plassen, daarna is het echt rustig en gaan alle honden op hun kussen, mand of kleed slapen.
In alle rust kan ik de pc aan zetten voor mijn eigen ritueel....


(al schrijvend en teruglezend denk ik toch dat er iets moet veranderen in mijn ochtendritueel... haha, het lijkt wel heel ernstig :D )

Supertrots op Janus!

Gistermiddag zijn we met Hilde en Basco meegeweest naar de DA in Putten.
John en Saskia waren er ook met hun eigen honden, ze moesten alle drie  voor foto's, dus dat duurde wel even.
na de eerste begroeting die eigenlijk best relaxt verliep was Janus het toonbeeld van opvoeding hahaha
Netjes tussen mijn benen zitten, later ging hij er bij liggen en welliswaar elke hond willen begroeten, maar het niet doen. Superbraaf!

Voor John en Sas was het de eerste keer weer dat ze hem zagen en tja... Janus is geen allermansvriendje dus hij moest wel eerst even doorhebben dat het 'goed volk' was :)
Maar al snel zat hij half bij John op schoot, zijn favoriete plek... zucht... ik heb hem al zovaak verteld dat hij gewoon 4 poten op de grond moet houden, maar dat lijkt tegen een muur te zijn gezegd...
Maar John vindt het prima, dus ach.... het is zijn hond!
Wat ik dan wel weer heel leuk vind is dat janus dus echt totaal niet luistert naar vreemden.... hoe vervelend het op dit moment ook voor zijn baas is (sorry!!! hihi )
Later zal hij er zelf ook wel blij mee zijn neem ik aan :D
Maar nu geniet ik er nog even heerlijk van.

Vanaf de DA zijn we met ons allen naar mij thuis gereden voor nog even een bakkie en bijpraten....
En daar hebben ze Janus (en de rest... lees Chenna)  in huiselijke kring mogen bewonderen...
En ik kan je verzekeren... ik verwonderde me net zo over dit stel!
Allemachtig!
Whahahaha.
Chenna begon al door het huis weer onder te plassen en terwijl ik met Chenna even buiten was sprong Janus over tafel, op de bank... dat doet ie anders nooit!!!!
Wat een lummel!
Nou moet ik eerlijk bekennen dat ze dit samen vorige week bedacht hadden....
Maar dan in hun dolle half uurtje... Dan mag het ook niet en krijgen ze dat ook echt wel te horen, maar Janus heeft zoals wel vaker, het woordje NIET, niet gehoord.
Ongekend!
En als dat nog niet genoeg was springen de twee pubers om de beurt, of tegelijk op de bank, alsof het hun dagelijkse bezigheid is.... en ik verzeker je, dat is het echt niet!!
Als topper gaat Janus in mijn stoel liggen, bekvechtend met Chenna die bij Alicia op de bank (op schoot) ligt.
Alsof het het enige juiste is....
En nee,  ik kan op zulke momenten ook echt mijn lachen niet inhouden... al zou het wel moeten haha... maar zeg nou zelf... tegen zoveel ondeugd is toch niemand bestand?

s' Avonds heb ik het iig heel rustig gehad... Janus was echt moe.
De volgende ochtend weer vanouds, lekker fris en fruitig... mee naar Willemien om het vlees dat 's morgens werd bezorgt, te brengen. Hij moest in de auto blijven zitten, wij moesten het vlees in de vriezer leggen. Ik had verwacht dat hij wel op de voorstoelen zou kruipen, maar nee hoor... hij bleef keurig op zijn plek.
Daarna naar het centrum voor de wekelijkse vis en even naar de super.
We begonnen heel relaxt, eerst de super in en toen was de rust weg.... alsof er een knop om ging van hé, hierna gaan we vis halen!
Strontvervelend, trekkend en rukkend aan de riem (gelukkig aan de gordel)  rotzakkie!
Ik ben buiten het centrum omgelopen, een onbekende weg en zo weer terug het centrum in naar de slager, langs de visboer en ja hoor.... rukken, trekken... pestkop!
Uiteindelijk rook het bij de slager ook lekker en was hij binnen wel rustig, maar daarna de visboer werd hij weer druk. Tot we de vis hadden hihihi.... hij is echt een boef!

precies 6 maanden, dus nu echt de pubertijd in.... het begin is veelbelovend !