Inmiddels al bijna 3 maand later en helaas was het laatste nieuws over janus niet wat ik wilde horen, maar wel wat ik diep in mijn hart verwachte...
Hij gaat geen geleidehond worden, maar er wordt een actieve baas voor hem gezocht, zodat hij zijn energie goed kwijt kan.

Tja... hoe goed hij sommige delen van het geleidewerk ook deed, soms komt toch die donderstraal met al zijn energie naar boven... en dat kan gewoon echt niet gematcht worden met een blinde... dan is hij echt té explosief, daar heb je het als ziende al moeilijk mee...
En om groot te worden in de sport mist hij ook net dat laatste beetje, daarvoor is hij dan weer net te lief...
Kortom, de ideale huishond voor iemand die alles wil, maar niet het uiterste.

Want hij is toch echt een mega lieverd, met een mega groot hart, met heel veel energie en een goeie wil om te werken.
Wie wil zo'n hond nu niet?
Hij vind zeker wel een mooie, warme mand... en die verdiend hij ook!

Jammer dat hij voor mij net een graatje te veel is en ( niet jammer) ik heb Menno natuurlijk ook nog!
Stel dat Sas wel een leuke hond in opleiding vind, dan heb ik met die twee eigenlijk geen plek... dat wil ik ook niet.

Ik hoop hem nog eens te kunnen zien... wie weet...

Het gaat je goed knappert  xx.

Afgelopen vrijdag, 17 juni, zijn we voor een weekend vakantie afgereisd naar Grossheide, naar Vom Falorie. Janus zijn thuishaven.
Janus zou getest worden en aangezien ze ook een vakantieappartement hebben die ze verhuren, was er voor ons mooi de gelegenheid om ook eens lekker te ontspannen en eens goed bij te praten.
Ons = John, Saskia, Alicia en ik  :)
En we hebben heel wat afgekletst!
Het was echt supergezellig! Niet alleen voor ons, maar ook voor de honden.
Vrijdag waren we al vroeg op pad om rond half 11 in Duitsland aan te komen... toe aan een lekkere  kop koffie en even bijkomen van een lange rit.
Menno, Chenna en Janus vermaakten zich op de speelweide en kwamen af en toe even buurten bij ons op het terras. Ze hadden de tijd van hun leven!
Zelfs Menno deed zijn best om niemand te laten zien hoe moe hij eigenlijk was. Heerlijk om weer even die ouwe, dwaze zot te zien.
We hebben vrijdag eigenlijk niet meer gedaan dan bijkletsen, over Janus praten en hem ondertussen observeren terwijl we genieten van zijn onbevangen pubergedrag.
's Avonds kwam voor hem de eerste verrassing... hij moest in de kennel slapen...
Hij mocht wel mee naar boven, met ons mee in het appartement, maar eerlijk gezegt... we wilden wel wat rust. Even niet zijn drukke energie om ons heen.
En ja... we hadden al gepraat over moet hij weer mee of blijft hij hier.... dus die nacht kennel is alleen maar prettig voor ons allemaal.
En tja, leuk is het niet voor hem natuurlijk, om ons te horen maar er niet bij te mogen, maar echt drama was het ook niet.
Na een goede nacht in zijn nieuwe woonplek mocht hij zaterdag in Aurich, de dichtstbijzijnde stad, laten zien hoe hij zich daar gedroeg.
De eerste aanblik van de autobench in de bus van Vom Falorie was niet helemaal in zijn stijl, maar eenmaal wetende dat hij daar toch echt in moet was het goed.
In de stad heb ik met hem gelopen en liepen John, Sas en Alicia achter mij, door de winkelstraat, over een soort van buitenrestaurant... lange tafels waar je kon eten wat je in de kraampjes rondom die tafels kon kopen... over een stukje markt, door het trappenhuis, naar beneden en naar boven, koffie drinken op een terrasje... hij gedroeg zich prima!
Voor mij was de enige kanttekening de reacties op andere honden... in Dronten mogen die niet in het centrum komen en daar wel. Hij moest dus wel elke hond even bekijken, als ik oplette bleef hij wel liggen, maar zag hij de hond eerder als ik stond hij op. Maar geen onbehoorlijk gedrag, meer als opstaan doet hij ook niet.
Na de koffie ging Sas met hem lopen en kon ik hem ook eens zien lopen.
Ahhhh, dan wordt je toch wel trots hoor, op onze druk puberende baby met zijn soms toch wel erg drukke streken.
Wel steeds omkijkend of wij wel meekomen, maar toch met Sas meelopen, verder nergens op reageren... beter kon hij zich niet laten zien!
Laten we eerlijk zijn.... afgelopen week had ik hem toch bijna naar huis gebracht omdat hij alleen maar druk was!
We waren dus heel tevreden!
Maar ja... dan kom je weer bij huis, zit je aan een drankje na te praten en bedenk je zelf al... hoe gaan we verder!
Ik had zelf al wel het idee dat hun meer met hem konden trainen als ik.
Niet alleen zijn energie kunnen ze beter handelen, ook de training kunnen ze veel beter.
En ja, Janus is wel toe aan een nieuwe uitdaging.
Op de vraag of ze dat wel van mij konden vragen, om hem zomaar, zonder eerder overleg bij hen achter te laten was ik ook echt niet moeilijk.
Natuurlijk kan je dat vragen en ik zie zelf ook wel dat het nu gewoon tijd is om Janus een duidelijke kant op te laten gaan en hem bewuster te trainen.
Hij is er aan toe.
Bij Desudo had ik bij elke pup van 10, 11 maand wel het idee dat ik klaar was en de pup toe was aan een nieuwe uitdaging, maar dan moest ik nog 3 maanden omdat ze de hond pas met 14 maanden wilden hebben. Daar merkte ik ook dat ze bij mij niet beter werden maar stil bleven staan.
Hoe mooi is het dan dat ik nu, nog altijd in goed overleg, de pup kan geven waar hij recht op heeft, groeien in wie hij is en wie hij gaat worden!
Daar doe ik het voor.
Het neemt niet weg dat we onze druktemaker gaan missen en zeker de trainingen. Maar John heeft me al weer een nieuwe uitdaging belooft en die mag komen als ik eerst nog even een weekje mag genieten van deze plotselinge rust, haha.
Even alleen met Menno en Alicia met Chenna...
Na die week zal het wel weer beginnen te kriebelen, vooral omdat Menno echt het andere uiterste is van Janus.
Na onze stadstraining is Janus dus ook steeds weer in de kennel gezet, alleen nog extra mooie foto's maken. Vooral een die aan de muur, bij alle andere pups, komt. En met het eten s'avonds waar ze alle drie een dikke kalkoenennek kregen in de speelweide, zijn laatste rauw vlees maaltje, waar hij wel heel erg van genoten heeft. Nog even spelen maar toen was het echt afscheid, voor mij om hem zelf in de kennel te zetten.... net als de laatste jaren met de desudopups....

Het is goed zo, het voelt echt goed.
Ik heb gedaan wat ik moest doen, opvoeden, en nu is hij klaar voor het echte werk... trainen. Echt luisteren!
We hebben hem zaterdag, begin van de avond voor het laatst gezien, maar nog genoeg gehoort haha.
Hij went er wel aan, maar ja, hij kon ons ook nog horen omdat wij een heerlijke avond op het terras hadden, genietend van een bbq met alles wat daar bij hoort.
Zondagochtend had hij het wel zwaar, een laatste knuffel waar hij niet van houdt is hem dus bespaard gebleven.
En zeiden Alicia en ik op de heenweg al dat we op de terugweg iets moesten verzinnen zodat Janus niet steeds de andere twee honden wegdrukte met zijn grote lijf in mijn kleine autootje, deze oplossing hadden we niet verwacht.
Menno en Chenna hebben er iig van genoten en hebben de hele terugweg naast elkaar geslapen.
Eenmaal thuis valt het wel meteen op hoe stil het is zonder Janus.
Menno en Chenna wilden even wat eten en zijn daarna verder gaan slapen, Alicia moest na een half uurtje al weer weg naar haar werk en dan is er echt rust....
Gelukkig is dat wel vaker als ik achter de pc zit, maar straks sluit ik af en heb ik maar twee hele rustige honden om mee te lopen.... een keer lopen en ik ben klaar!
Oef, verplicht genieten van de rust dus... dat komt wel goed!

Janus heeft weer eens een pberdagje.... sjongejonge...
even mee boodschappen doen werd een waar 'wie houd het het langte vol' stoeipartij... zucht...
Wat was hij druk en vervelend... ik had hem bijna naar huis gebracht, maar dan staat toch echt mijn ego in de weg.
Ik zal het redelijk afsluiten!
en dat is gelukkig ook gelukt, al was het nog verre van goed....
en dat na een periode van mooi meelopen, zonder mij overal en nergens heen te sleuren...

Thuis ging het wel weer beter, maar hij zit echt boordevol energie...
Soms.... !!!
Hij begint echt te veranderen... dolle, dwaze vent...

De ergste hitte is voorbij, we kunnen weer normaal aan de gang. Wel zo fijn!
Het kreupeltje is ook weer weg dus geen belemmeringen, vanuit Janus iig.
Ik start toch echt wat moeilijker op na een hitte periode, het zal de leeftijd wel wezen :/
Maar niet getreurt hoor. Janus raakt zijn energie ook wel kwijt samen met Chenna... die twee worden steeds erger/drukker samen... zucht...
Ik kan me er wel iets bij voorstellen, na de warmte is het nu lekker koel, vooral 's morgens dus dan is het huis en inmiddels ook de tuin te klein.
Als een stel uitgegroeide puppy's vliegen ze achter elkaar aan en staat alles wat ze tegenkomen maar vervelend in de weg.
Zelfs Menno wordt aangestoken door hun dolle bui... en als die mee gaat doen is het echt herrie.

Maar na dit ochtendritueel, wat we toch echt moeten inperken haha, is de rust weer terug.
Met trainen lijkt Janus wat rustiger, oplettender te worden... eindelijk!
De clicker zal daar ook wel bij helpen, al moet ik bekennen dat die regelmatig vergeten wordt...
Zelfs de overgangen bij de weg en stoepen geeft hij aan. Niet dat hij overal uit zichzelf gaat stil staan, maar hij gaat wel langzamer lopen en wil me blokken.
Niet slecht voor die korte tijd dat we hier mee bezig zijn.
Nu hij wat meer te doen heeft onderweg houdt hij zich ook niet zo bezig met het tempo denk ik, het wordt nog wel wat met hem...

Maar zo af en toe, als we hem even zijn gang laten gaan.... oef, wat een energie en een brutaliteit... dan is hij een totaal andere hond, maar net zo gaaf!!
Ik houd er wel van, zo'n hond met twee kanten.

En het is ineens zomer in ons kikkerlandje. Niet gewoon een graad of 20, 22... nee, we gaan meteen praten over een hittegolf.
Dus we staan weer op rust, al is een korte wandeling naar de supermarkt nog wel te doen.
Zeker in de vroege ochtend.
Verder doen we niet veel, vooral omdat ikzelf nog wel de meeste moeite heb met de hitte.
De eerste dagen is Janus gewoon zichzelf, hij hijgt wel veel meer en onze wandelingetjes zijn ook heel erg ingekort, maar verder merk ik weinig aan hem.
Als we lopen is hij net zo druk als anders. Hij kakt niet in en wil alleen maar meer... maar ik dus niet!
Vanochtend was het even wat frisser na een flinke onweersbui gisteravond en ik heb mezelf even toegesproken en we zijn met brokjes en clicker bezig geweest om de stoepranden beter aan te leren wijzen.
Hij stopt vrijwel altijd, maar hij werd er wat slordiger in en is ook al een paar keer stiekum weer doorgelopen.
Nu ik, na het lezen van een boekje over de clickertraining, iets beter weet hoe en wanneer ik het kan gebruiken, heb ik er ook veel meer plezier in en baat bij.
Op een route moeten we heel wat weggetjes met hoge en gelijke stoepjes oversteken, dus een ideale training.
En ik was absoluut tevreden. !keer sloeg hij de stoep over, maar die deed ik direct weer overnieuw en toen ging die weer goed.
Daarna gestopt en even los waar het mag om te ontspannen.
De rest van de dag is het veels te warm en blijven we weer lekker binnen, waar het iig iets minder heet is als buiten.
Klein  nadeeltje... hij was weer een beetje kreupel vanochtend. voordeel dat we toch al rustig aan moeten doen dus de pijnstiller mag nog even bewaard blijven.

oeps... nu heeft de foto van Janus op de bank voor wat verwarring gezorgd! haha
Ik had hem op fb gezet met de opmerking erbij dat hij wel als geleidehond door kon gaan!
Uit de gein en omdat hij wel heel erg makkelijk de oefeningen oppakt...
Maar Saskia reageerde er erg enthousiast op en toen ook John het nog gedeeld had kreeg ik toch even wat bibbers hahaha
Leuke bibbers hoor  :)
Maar om Janus als geleidehond te trainen moet ik aan de bak!
Dan moeten de winkels toch echt leuk gaan worden en drukke mensenmassa's meer gewoon.
Net als het openbaar vervoer...
Dus toch maar even overlegt hoe en wat... het wordt vervolgt, we gaan eerst naar Duitsland waar Janus getest wordt welke kant reëel is voor hem.
Ik ben benieuwd.
Om verder te trainen als geleidehond zal een klus worden, maar wel een leuke uitdaging!
Volgende week is Alicia ook weer thuis om haar eigen hond te doen, dan heb ik ook meer tijd om met Janus nieuwe dingen te gaan doen.
En groeipijnen niet weer oponthoud veroorzaken.
Gelukkig heeft hij er geen last meer van sinds hij vlees krijgt.
Maar al met al een leuke, spannende toekomst
We hebben er sowieso al weer zin in  :)

Vandaag ben ik met Janus naar het treinstation geweest, gewoon eens kijken hoe hij reageert op de trein. Of hij er bang voor is, of het alleen maar vreemd vind...
Ik wilde met de lift omhoog, omdat deze open is en dat is spannender als een gesloten lift. Maar helaas bleef de lift beneden staan.
Dus toch maar met de trap, het is een lange trap maar wel met drie plateau's dus goed te doen.
En Janus liep omhoog of hij al jaren niets anders had gedaan!
Wauw!  Hij leert zonder trainen dus ook gewoon door haha
Eenmaal boven bij de trein was hij wel onrustig, het was er nog stil de treinen komen er om het half uur, we moesten nog even wachten.
Intussen de tijd gedood met wat oefeningen voor de geleidehond. 'zoek paal'en 'zoek bank' kent hij nu ook ;)
De eerste trein was de intercity, die rijdt volle snelheid door en was niet interessant. Het maakte ook niet uit of die van voren of van achteren kwam.
Daarna ben ik gaan zitten op een, door Janus aangewezen, bank. Janus 'tussen' (tussen mijn benen zitten)  en wachten op de sprinter.
Hij vond het wachten maar niets, en keek vol belangstelling naar de mensen aan de overkant die aankwamen en incheckten.
Eindelijk kwam de sprinter, maar ook nu geen reactie. de trein stopte net voor ons.
Eigenlijk net te vroeg, nu kwamen er geen mensen uit de trein die vlak langs ons moesten lopen.
Ik ben naar de trein gelopen en tja, midden op de ochtend zijn er niet veel mensen die in Dronten uitstappen, dus we konden de trein nakijken toen hij wegreed.... ook geen noemenswaardige indruk...
Al met al dus een geslaagde actie, de volgende keer stappen we in en gaan we mee naar Lelystad... daar ff winkelen ;)
De trap weer naar beneden ging net zo mooi als naar boven. Netjes naast me en niet te snel...
Ik ben trots op ons ventje!

Daarna het centrum in voor wat boodschappen en ja hoor, hij is weer de ouwe... redelijk netjes lopen als we doorlopen, maar stoppen en weer opstarten moet in de 5e versnelling... pfffft.

Afijn, een drukke en leerzame ochtend.... wordt vervolgt  :D

Die Janus... wat een typje is het toch!

Aan trainen komen we niet zoveel toe, gezien zijn groeipijnen. Ik wil hem zeker niet overbelasten, al heeft hij geen beperkingen.
Het traplopen waar ik eerder mee begonnen was ligt dus ook stil, gelukkig ging de laatste keer wel goed.
Maar Janus heeft zo zijn eigen manier van trainen blijkt nu...

Als ik boven ben komen Chenna en Menno wel eens mee naar boven, maar Janus blijft altijd tot de vierde tree twijfelen.
Vanmorgen dus ook weer.
Al kwam hij wel erg nieuwsgierig een treetje hoger...
Hij is opzich fit genoeg dus ik moedig hem wat aan; Kom maar, kom maar boven...
Maar nee, hij draait zich toch weer om en gaat weer naar beneden.
Om toch weer opnieuw te proberen.
Chenna en Menno doen het hem nog even voor, gewoon gaan kerel!
Ik ga bovenaan de trap zitten om hem te lokken en hem zo de brede kant van de trap te laten aanhouden. De trap gaat met een halve draai omhoog dus de binnenkant is wel heel erg smal...
Maar nee, hij was iets hoger als anders, maar hij durft de laatste draai niet te nemen.
Nou ja, dan maar niet.
Dan gaan we gewoon weer met ons allen naar beneden.
We worden door een hele blije Janus begroet, schijnbaar dolblij dat we er allemaal weer zijn haha.
Als de rust terug is installeer ik mij achter de pc, Chenna en Menno liggen op het kussen/mand en ik zie tot mijn stomme verbazing Janus de gang in gaan en heel stiekem de trap weer oplopen.
Ik verwacht dat hij halverwege wel weer omdraait, maar nee... de neus gaat heel nieuwsgierig verder omhoog!
Heel stil ga ik kijken en ja hoor!
Whahahaha, hij kijkt me apetrots van bovenaan de trap aan!
Hij heeft even boven rondgeneust en kwam toen weer naar beneden, waar ik inmiddels dubbel lag.
Wát een portret!

Ik ben benieuwd of dit nog meer te gebruiken is om hem dingen aan te leren  :D
Ik vind het wel wat hebben haha

We zijn weer lekker bezig, al kan ik wel weer een inhaalrace beginnen :)
Hij heeft toch iets teveel vrijheid aan de riem gehad.
Zijn tempo blijft gelukkig wel fijn, een enkele keer duikt hij nog eens met zijn hele gewicht in de riem, maar dat is te verwaarlozen en ook snel weer opgelost.
Links en rechts kent hij al goed, strak naast lopen is dus nu ff niet zo best, al deed hij het net los wel heel mooi.
Zitten en af gaan.... dat doet hij lui, op een bil.... zucht.... dus daar moeten we echt mee bezig.
Maar ook dat gaat goed komen.
Ik heb een mooi groot en heel rustig veld gevonden waar we kunnen trainen en ook nog eens lekker kunnen uitwaaien.
Jammer genoeg moet ik er met de auto heen, maar het is het wel waard.
iig beter als het bos, waar ikzelf deze tijd van het jaar minder plezier aan beleef... alles onder de brandnetels en ander onkruid.... niets aan.

Al met al, er is weer progressie... we gaan er weer voor   :)
En ja, de spijkerbroek is ook weer getest, hij is daar echt lekker fel op!  en laat niet los.
Hij is alleen te zwaar voor ons om hem van de grond te tillen hahaha

ik kan wel rustig aan willen, maar Janus zijn energie is ook weer terug en die is het makkelijkst onder controle te houden met veel prikkels.... dus gewoon lekker meenemen  :)
Woensdag even naar mijn ouders, fysiek niet erg belastend en daar is de tuin groot genoeg.
ik had een speelbal meegenomen omdat hij de vorige keer de bal bij mijn ouders al snel gesloopt had.... zucht... haha, maar deze bal ging misschien nog wel sneller.
ik had gehoopt dat hij ermee ging spelen, maar nee... meneer ging knabbelen en slopen.
Weg bal aan een touw, die was klaar voor de container.
Toen dacht hij zelf een mooie bal gevonden te hebben in de garage en ja... wij aan het kletsen en hem dus niet echt in de gaten gehouden en daarbij... ik ben van Janus niet gewend dat hij sloopt en het daarna opeet... dus mijn verbazing was heel groot toen we de bal nergens meer terug konden vinden!
Tot hij ineens op het gras verscheen met een mezenbal!
Nee, zei mijn moeder, ze had er maar 1 en die lag op tafel.
Het mysterie van de bal is geboren! haha
Tot onze nog grotere verbazing waren alle ballen nog compleet in een emmertje en er waren nu al 2 mezenballen.... dus wat had hij nou te pakken daarnet?
Nou ja, hij ziet er gewoon uit, is fit en wat hij op heeft gegeten komt er morgen wel uit....

De ballen en de mezenballen uit Janus zijn zicht ging hij rustig liggen onder de boom, nog net in zicht.
Zie ik ineens een schim voor het raam aan de voorkant van het huis wegsnellen.
Ik er achter aan en ja hoor... Janus zat achter een konijntje aan die, schijnbaar, regelmatig in de tuin zitten... oeps... gelukkig kwam hij op mijn geroep weer naar me toe. Nu maar aangelijnd naast de stoel blijven liggen. Gelukkig ook geen enkel probleem.

De volgende ochtend werd het mysterie van de bal ontrafeld.... poep met zaden en als toetje het netje van de mezenbal... mams was rijker dan ze dacht!

Afijn, na deze ontwikkelingen vandaag mee naar het centrum om onze vis te halen en nog wat boodschappen.
De visboer was blij hem weer te zien... owww, wat wordt hij mooi en groot!  (hij zou graag zijn teef laten dekken hahaha) al had hij niets te eten voor ze vandaag, volgende week beter.
Nog even wat geshopt voor mezelf en Janus laten kennismaken met een pashokje.... owjee...
Ik had net het shirt over mijn hoofd toen Janus snel achteruit onder het gordijn weg wilde vluchten!
Gelukkig had ik nog een shirt eronder gehouden hahahaha.
Janus weer 'af' gelegd poging 2 ging al beter, al was hij me weer net even te snel af.... net op het moment wegschieten als je je aandacht en beide handen nodig hebt is echt zijn spelletje....
Maar poging 3 was geslaagd.... hij bleef liggen tot ik hem meevroeg.
Hij kan het wel!

De rest van de dag weer rustig aan, het is al weer warm en morgen wordt het nog warmer... dan is hij wel lekker rustig ;)

Janus is weer terug en de snelheid ook weer  :)
Al is hij wel makkelijker langzamer te krijgen.

De pijnstillers hebben hun werk gedaan, nu is het de beurt aan het voer om te zorgen dat de groeipijn weg blijft.
Ik hoop het echt!
Nix aan om alleen maar wat rond te lopen met de honden en geen echt doel te hebben.
Ik wil weer lekker samen shoppen, werken aan een leuke, sociale hond die ook nog eens het werk in de sport aan kan.
maar hoe goed het ook gaat... we zullen nog wel even rustig aan moeten doen...

yeahhhh, de vooruitgang is zichtbaar!
Hij kreupelt een stuk minder, alleen piept hij nog volop... zucht... was al een dingetje hè, hahaha
Maar vooral het minder kreupellopen doet me deugd, binnenkort gaan we weer lekker wandelen en trainen.
Naar het bos, lekker zwemmen mocht van de DA al wel, hij heeft geen beperkingen maar als hij niet fit loopt vind ik dat zelf niet fijn.

En van de brokken over op vlees... het calciumgehalte naar beneden en zo hopelijk geen medicatie meer nodig.
Het komt wel goed met ons manneke  :)

Wat een opluchting!  De pijn wordt veroorzaakt door groeipijnen, die waren duidelijk op de foto's te zien...
Zoals de DA zei... de pijn spat van het scherm af!
arm ventje....
Hij krijgt nu pijnstilling en het advies om half brok, half spiervlees te gaan voeren....
wauw!  een DA die vlees adviseert! haha
ik werd al enthousiast, maar ze was er enkel voor als de hond extreme groeipijn had...
Nou ja, ze ziet dus toch het voordeel wel in haha.

Maar ja, ik als vleesvoerder vind brokken naast vlees niet echt een goeie combi, je weet dan helemaal niet meer wat je geeft en om spiervlees te krijgen moet ik naar de slager/super, waar ik mega veel ga betalen voor een kipfilet, biefstukje, runderlapje etc.... vlees zonder bot, want het calcium moet omlaag.
Bij brokken wordt calcium chemisch toegevoegd, bij vlees geef je een bot.

Dus we gaan maar eens wat puzzelen en uitzoeken hoe we het goedkoopst een goed uitgebalanseerd  maaltijdje voor meneer kunnen samenstellen ;)
Als hij maar van die pijn afkomt... dat is nu wel even het belangrijkst.

Maar superblij dat er niets kapot is in zijn lijf!!
Want ja... als er eenmaal duistere gedachten in mijn hoofd opkomen wat ere misschien wel aan de hand kan zijn ben ik pas weer gerustgesteld als het is beken door een DA...
Soms ben ik wel een muts ja...
Maar ook dit keer zat mijn onderbuikgevoel weer helemaal goed... maar het is goed dat er ook naar gekeken is en we wat aan de pijn kunnen gaan doen.

ach ach, ons arme ventje....
hij piept de hele dag door als hij niet slaapt...
is dit pijn? of frustratie...
hij wil wel spelen, maar ploft al snel weer op zijn kussen of in de mand en piept er lustig op los.
het is niet leuk meer...

het piepen was altijd al niet leuk, maar nu lijkt het een betekenis te hebben en dan doet het nog zeerder aan mijn oren...
piepen doet hij al zolang hij hier is en ik heb het altijd als frustratie piepen gezien.
maar nu ga ik daar anders over denken... wás het wel frustratie?
het piepen voor het eten, ja... maar ná het eten??
en dan al die keren dat hij zijn rechterpoot onder mijn voet zet... zou hij hem altijd al naast de massa gezet hebben?  was het geen onbenullig puppygedoe?
De keren dat hij ging liggen in de winkel terwijl ik wat aan het uitzoeken was....

maar buiten dat... ik heb hem nooit kreupel zien lopen aan zijn achterpoot, alleen die paar keer aan zijn voorpoten wat ik als groeipijn zag...

Zo kan ik mezelf natuurlijk helemaal gek maken, maar we wachten rustig af wat er morgen gezegd gaat worden...

We hebben een rustig weekje achter de rug.... veel te rustig!
Janus kwam vorige week vrijdag kreupel zijn bench uit en zo loopt hij nog steeds...
Dus de hele week hele korte rondjes gelopen, zodat hij zich rustig kon ontlasten, maar de rest van de dag sliep hij.
Hij heeft duidelijk pijn en voelt zich allerbelabberst.... arm ventje...
Gelukkig zie ik de laatste dagen wel weer wat levenslust terug komen, liggend op de grond, even wat bekvechten met Chenna. Hij eet zijn bak voer weer leeg en drinkt weer beter.
Volgende week langs de DA en dan horen we meer.

Woensdag moest ik met de buurvrouw naar het ZH voor een controle, maar die werd plots doorverwezen naar de eerste hulp. Dat duurde dus vele uren langer dan geplant.
Gelukkig kan ik een buurvrouw bellen die een sleutel heeft van mijn huis en de honden kan en wil uitlaten.
Janus was echter niet direct overtuigt van haar en beet haar in haar arm, niet hard, maar toch...
Het was de eerste keer dat er iemand in huis kwam zonder dat ik erbij ben, maar ik vind het zelf wel een leuke actie van hem, niet om de buuf te bijten, maar mocht er ooit eens iemand binnenkomen die slechte bedoelingen heeft zal Janus dat niet zomaar toelaten!
Wees gewaarschuwd! haha

Ik ga met gemengde gevoelens verder genieten van mijn plotselinge maar toch ook welkome rust.
We lopen in elk geval het tempo dat ik graag wil, lekker rustig met een hangende lijn.
Alleen zo dat een lange wandeling moeten zijn, maar ja... geduld... hij wordt echt wel weer beter en dan krijg ik al die energie weer aan de riem! hahaha

Dat donderdag het busritje niet doorging omdat Janus niet helemaal fit was was slechts een voorbode....
Vrijdagochtend liep hij zowel voor als achter onregelmatig... arm ventje!
Ik kan niet anders aan hem ontdekken dus blijf ik het gewoon op groeipijn houden, het is ook veel te wisselvallig.
Jammer, want zo kunnen we niets... net nu hij weer wat netter aan de riem loopt.
Ik had willen trainen in de bus, de trein, de trap etc.
Niet alleen goed voor het eventueel kunnen inzetten als hulphond, maar zeker ook voor zijn energielevel! haha
Maar ja, nu hij zo slecht loopt is hij ook rustig aan de riem.
De slip is al weer ingewisseld voor de halsband ;)   Ik voel me daar zelf beter bij en de reactie is net als bij de slip.
Alleen als hij in een ware puber bui is, geeft de slip net even wat meer resultaat.
We lopen dus onze rondjes en hopen dat de pijn snel weer weg is...

Zou ik nog bijna vergeten dat we bezoek hebben gehad van een witte herder pup van 4 maanden oud.
Een vriendin van mij kwam op visite voor mijn verjaardag en nam haar pup in opleiding mee.
Geen probleem natuurlijk!
Chenna gaat bij visite in de bench, maar janus en Menno zijn super sociaal, geen enkel punt.
De kleine witte begint met flink van zich af te snauwen, maar Janus kan het niets schelen, doet zijn kop wat hoger en blijft gewoon staan. haha
Dan begint de kleine te rennen, Janus er op zijn lompe manier achteraan en weer hetzelfde.
Dan gaat Janus liggen en beginnen ze gezellig te bekvechten.
Af en toe schiet de kleine achter haar baas weg, maar Janus heeft alleen maar lol  :D

Na de duinen gaat het prima met Janus en hij is weer druk, druk, druk....
Op donderdag heb ik een busrit geplant omdat Alicia de auto mee heeft en ik de vis in het centrum wil halen... een mooie training en daar zal hij zeker wel rustiger van worden.
Tja, en dan is het donderdagochtend en loopt meneer weer wat te trekken met een voorpoot.
Niet kreupel, maar niet fit... de bus en de lange wandeling gaan dus niet door...
Aan de ene kant wel jammer, maar ik treur er niet echt om hoor, ik heb namelijk een pesthekel aan busritten.
Maar ik hou ook van een uitdaging en ik denk dat Janus hier wel heel wat energie door kwijt raakt, wat ik ook wel kan gebruiken...
We wandelen straks gewoon een nieuwe route, naar Hilde, dat zal hem ook genoeg indrukken opdoen en het lopen is net zover als wat we normaal doen....

Deze week weinig beleeft...
Janus is nog wat wisselend met zijn linker voorpoot, maar fit genoeg om mee te wandelen naar de buurtsuper.
Daar was hij tot gister ook mooi rustig en bleef netjes bij me, tot zoals elke keer, we naar de uitgang/ kassa gaan... zucht...
Dan krijgt ie ineens haast...
Maar gister was hij erg... heel erg!
Ik was aan het zoeken wat ik mee wilde nemen, dus meneer moest een beetje geduld hebben en naast me blijven wachten.
Dat deed hij wel redelijk, op wat onrustig rondkijken en wat gepiep na... maar op het moment dat ik verder wilde lopen springt hij ineens op en kust me bijna op mijn wang!
Jeetje! hallo!  Dat doen we niet in de winkel!
pfffffft.... soms hè...
De onrust bleef, maar we hebben de boodschappen gered en vrijwel niemand heeft last van ons gehad... denk ik... hahaha
Maar ja, blijkbaar had hij echt een drukke bui, het wandelen later ging ook met wilde sprongen.
Zo loopt ie naast me, zo spurt ie ineens met volle kracht naar voren...
Lekker!  Niet dus!
Kolere... dit is niet leuk meer!
Even weer wat strakker in het regiem... een keertje is leuk, maar dan is het weer terug naar normaal wat mij betreft...
Het is ook echt een lompe boer af en toe...

Het zou wel kunnen komen omdat het met Menno steeds slechter gaat en ik twijfel of we nog wel langer moeten toekijken hoe slecht het gaat....
Janus is supergevoelig dus hij zal wel wat meekrijgen van mijn twijfel en angst voor dit verlies...

Vandaag zijn we voor het ontbijt op weg gegaan naar Doornspijk, naar de zandverstuiving de Doornse Duinen.
Het is er niet zo groot dat je er uren kunt wandelen, maar dat willen we toch niet.
Menno vind dit soort plekken geweldig en voor Chenna en Janus is het er ook fantastisch.
Lekker rennen en op dit vroege uur hadden we het hele gebied voor ons alleen.
Nog een paar mooie plaatjes gemaakt en daarna weer terug.
2 keer zijn we een andere hond tegen gekomen en 2 keer was Menno de boosdoener door er als een dwaas op af te rennen... en zich niet meer weg liet sturen.
Sjonge wat is hij toch een vent!
Janus daarin tegen rent wel met Menno mee, maar komt ook weer terug als we roepen.
Dat loopt toch een stuk prettiger hoor.
Maar gelukkig, nergens schade.. alleen frustratie omdat we ze moesten ophalen... Menno en Chenna dan... ;)
Janus heeft vandaag mazzel en mag vanmiddag nog een keer met Alicia en haar vriendin mee.
Hij heeft geen problemen met andere honden en mensen, Chenna en Menno zijn daar erg onbetrouwbaar mee... helaas...

Het weekend alleen met de honden hebben we prima overleefd, Janus en Chenna samen mee op een lange wandeling aan de riem ging prima.
Al moest ik wel regelmatig even zeggen dat mijn tempo echt het goeie tempo is en dan Chenna die elke paardenbloem wil hebben en dus regelmatig de kop het gras in rukt, Janus die dat spelletje ook begint te leren en mijn armen dus afwisselend links en rechts getest werden op flexibiliteit... volgens  mij zijn ze iets langer geworden hahaha.
Maar al met al, prima te doen, de lijnen niet te lang laten worden en doorlopen, geen gezeur.
En daarna lekker relaxt met Menno een snuffelrondje, even bijkomen  ;)

Het was mooi weer en de tuindeur kon weer open... alleen vonden de pubers dat ook een mooi moment om hun dolle minuten vanaf de achterkant van de tuin tot aan de keuken uit te breiden... hmmm, dat dacht ik dus niet!
Het hekje er maar voor en ze of in de tuin, of in huis houden.
Alleen in de tuin is ook nog niet echt veilig met Janus. De vijver wordt leeggehaald, of gedronken... en kluiten uit de tuin schijnen ook lekker te zijn... of gewoon de planten.... zucht... hij moet echt nog bijgeschaafd worden!
Gelukkig was er ook nog genoeg tijd om zelf buiten te zitten en zo kan ik onze doerak goed in de gaten houden. Uiteindelijk liggen ze dan allemaal ergens in de zon of in de schaduw, dit is voor mij echt genieten en dat doe ik dan ook even heel goed, want die momenten duren nooit zo lang.
Het grootste voordeel van veel buiten zijn, is dat ze met het wandelen een stuk rustiger zijn ;)
Helaas werkt het weer na 2 dagen weer wat tegen... het is mij te fris.
Maar nu is Alicia weer thuis en hoef ik Chenna niet mee te nemen.

Voorlopig de laatste week dat ik die luxe heb.... volgende week heeft Alicia weer een stage-periode en heb ik de honden weer alleen.

En nog steeds is de rust ver te zoeken... zucht...
Nu toch echt geen halsband meer om, maar de slipketting. Anders loop ik echt als Jan Doedel met hem mee.
Sjongejonge... het is net of hij de knop heeft gevonden waarvoor hij geboren is!
Ook met het spelen wordt hij steeds feller en Alicia had laatst net een velletje tussen zijn tanden en haar mouw... auw!!
En ja... Chenna en hem samen los... ik heb mijn bedenkingen daarbij... Chenna lijkt buiten wel bang voor hem te zijn  :(
Ze rent keihard weg, laatst echt bij mij weg,  en Janus er achter aan.
Hij kan haar nog altijd niet bijhouden, maar de lichaamstaal van Chenna is niet speels en ontspannen...
Weer iets wat we niet meer gaan doen.
Of het in huis ook zo is vind ik moeilijker te zien omdat ze elkaar erg uitdagen en het wel spel lijkt te zijn. Hier grijp ik ook meteen in als ik verkeerd geluid uit een van hen hoor komen. Waarschijnlijk maakt dat Chenna ook minder onzeker.
Menno en Janus gaan heel goed samen, ondanks dat Menno ziek is en toch steeds zwakker wordt probeert Janus niets bij hem en laat hem mooi met rust.

Het lijkt er op dat Janus ook weer wat last heeft van groeipijn... hij kreupelt wat met zijn linkervoorpoot...
Het is wisselend, dan weer wel, dan weer niet... een weekje lijnrust dus maar.
HELP!!!
Hahaha
Hij zou met Alicia mee naar Animal Event, maar dat gaat niet door. Er werd gevraagd waar ze Janus zou laten als ze bezig was. We dachten dat Janus de hele tijd bij haar zou blijven, we gaan hem niet ergens of bij iemand achter laten, dan kan hij beter thuis blijven.
Dus helaas voor mij, geen rustig weekend maar alle honden voor mij alleen, want Alicia wordt daar wel verwacht.
Ach ja... dan doen we tussen het uitlaten door maar wat minder  ;)

Na het middagje dollen in de Ikea is het gedaan met de rust...
Janus heeft het tempo er weer hoog in, dus we trainen weer stevig op rust.... naast me lopen in mijn tempo.
Dus geen winkel in... helaas voor de visboer die hem meteen miste  :)
Maar nee, als Janus zo druk is dan heb ik echt geen zin om hem mee te nemen winkel in, winkel uit.
Dat doen we weer als de rust weer wat terug is.
En ja... toen kreeg ik via twitter een bericht dat ik van Bol.com een speelbal had gewonnen!
Hahahaha.... nóg geen rust natuurlijk!
Maar Janus vindt hem geweldig!
De bal is groter als een tennisbal en van zacht materiaal. En in tegenstelling tot de tennisbal bleef deze heel na wat trekspelletjes en wat apporteerwerk.
Vol trots hield hij hem dan ook goed vast na het spelen, op weg naar huis.
Alleen was zijn tempo nu nóg hoger! hahaha
Sjongejonge... ik voel me af en toe net een trekkar!
Met de bal in de bek dus ook gewoon weer stilstaan, naast en 2 stappen verder en weer opnieuw...
Het is wat, onze puber.  Maar ach, we hebben lol, dat is het belangrijkste.

Nu is hij mee met Alicia en Chenna naar het bos... hopelijk komt daarna de rust weer en anders maar weer rustig door trainen.
Het is zijn enige min-puntje wat mij betreft. Verder doet hij goed zijn best.

Een middagje Ikea met Fons en Cross....
Oef, ik ben nog steeds aan het bijkomen...
Niet alleen fysiek, ook van het lachen  :D
Sjongejonge.... Janus liet zich van zijn allerbeste kant zien, in sneltreinvaart!
hahahaha.
We hadden gehoopt dat er niet veel mensen zouden zijn, maar helaas... het was druk.
Maar ach, twee druktemakers en de rolstoel zorgen voor genoeg persoonlijke ruimte.
Het begin was alleen maar druk... druk met mensen en Janus was erg druk. Hij was meteen gecharmeerd van Fons en Cross, die hoorden dus meteen bij zijn toebedachte roedel en die wilde hij geen seconde uit het ook verliezen.
Tot grote lol van Fons, want die zat lekker relaxt in zijn stoel... de grapjas.
Ik prees me weer gelukkig met een grote hond en hield hem aan de halsband redelijk rustig en makkelijk onder controle, voor mijn gevoel dan.
Maar af en toe kwam er toch heel wat druk op die halsband te staan en moest ik even ingrijpen... pffffft... en dan is 30 kg wel te voelen!
We belanden na heel wat gezigzag op de kinderafdeling, bij de knuffels...
Cross was een konijn beloofd zo gauw als we samen in de Ikea zouden zijn en tja, deze afspraak moesten we nakomen uiteraard.
Wat een lol!  Het arme beest werd meteen vermoord!
Janus mocht van mij een pandabeer uitzoeken, zelf uit de bak halen en dan netjes bij zich dragen.
Dat lukte 3 seconden hahaha
Hij had al snel een beer uit de bak en ging daar heel even mee liggen maar toen zag hij Cross met zijn konijn en als een speer vloog hij daarheen en wilde hij die afpakken.
Ik werd gewoon gelanceerd!
En aangezien Fons dubbel lag werd ik daar door aangestoken en kreeg ik Janus niet zo heel snel weer onder controle.
Tot ik zijn beer van de grond pakte, nu vloog hij als een speer op de beer af!
whahaha.
Greep hem vast, trok eraan of het een oude spijkerbroek was en ondertussen lagen niet alleen wij, maar ook de omstanders in een deuk...
Wat een opvoeding! hahaha.
Met enige moeite kreeg ik de beer in mijn tas, nadat hij er door Janus een paar keer weer uitgehaald was.
Tja, riem vasthouden, beer wegstoppen, tas open houden... het valt allemaal niet mee dat multitasken...
Uiteindelijk gewoon de riem los gelaten, Janus had zijn focus toch op de beer en met twee handen eindelijk de tas open en de beer erin....
Zo, even rust.
O, nee... konijn!
Zo gauw hij het konijn zag, dat inmiddels bij Fons op schoot lag, wilde hij die pikken....
Stiekum ging hij zo naast Fons lopen dat hij hem snel kon pakken, maar helaas voor hem hadden we het spelletje snel door.
Wat een boef!
Het winkelen daarna verliep weer net als voor de knuffels, steeds iets te hard, maar voor Janus zijn doen prima.
We hebben de boodschappen in de auto gebracht en zijn weer terug gegaan om wat te gaan eten.
Ojee... wel vergeten even uit te laten en ja hoor, een poepie vlak voor het restaurant.... snel de boel opgeruimd en gelukkig zijn daar ook de toiletten dus alles was zo weg.
Weer een nieuwe uitdaging;  het dienblad in een hand houden en Janus in de andere... dat lukt dus niet. Het bord schoof alle kanten op.
Mijn spullen maar bij Fons gezet en eerst veilig naar een tafeltje gelopen.
Daar vond Janus meteen zijn rust en ging netjes naast mijn stoel liggen.
'Af en blijf' geoefend, want ik was natuurlijk mijn bestek vergeten, maar ook dit ging prima.
Nu kon ik merken dat Janus wel degelijk zijn rust weet te vinden, tijdens het eten had ik geen kind aan hem... hij bleef mooi liggen, met zijn ogen dicht zelfs.
Na het eten nog een keer langs de knufffels.... nu werd er door beide honden uit vrijwel elke bak een knuffel getrokken.... oeiiii... :D
Wat een lol!
Inmiddels was de winkel lekker rustig geworden en lieten de honden zich echt van hun allerslechtste kant zien.
Cross sloeg ook zijn beertje meteen heel erg dood en Janus reageerde zich af op mij door in de riem, in mijn arm, in mijn mouw te bijten en sprong me letterlijk in mijn nek.
uhhhhhh, niet echt hulphond waardig!!!  hahahaha
Om daarna zijn tempo nog eens extra omhoog te schroeven richting uitgang.
de reden was ons al snel duidelijk.... de honden moesten allebei heel nodig plassen.

Afijn, een middagje Ikea om niet snel te vergeten.
Wat een lol, niet alleen voor ons, maar zeker ook voor de honden.
Ze hebben zich als kleine kinderen, vreselijk misdragen, maar op een leuke, gezonde manier. En tussendoor ook heel netjes hun werk gedaan.
Janus loopt altijd te hard, maar hij ontwijkt alles en komt nergens aan (behalve de knuffels dan ;) ). Negeert alle mensen om hem heen en blijft bij me... meer kan ik op dit moment niet van hem verlangen. Dus al met al, helemaal niet zo slecht.
Ik weet alleen niet of ik nog veilig langs een bak met knuffels kan lopen, maar dat gaan we testen  ;)

Koningsdag... altijd een leuke dag om te kijken hoe je hond omgaat met drukte, maar dit keer wist ik niet zeker of ik die uitdaging wel aan wilde gaan.... Janus is sowieso al druk  :(
Maar ik zou mezelf niet zijn als ik het niet gewoon zou doen, wat kan me gebeuren!
Allereerst maar naar de lawaaioptocht die hier vlakbij de super meestal begint, dus al vroeg op pad met Janus om wat boodschapjes te doen... omdat de super toch open is....
Maar helaas voor mij, geen lawaaioptocht dit keer.
Dus snel de boodschappen maar gedaan en onverrichte zaken naar huis....

Dan wordt het toch even een rondje centrum... met vrachtauto's die elk jaar met gehandicapten rondrijden, de rommelmarkt, tetterden muziek en drukte....
de auto in een rustige straat geparkeerd, zodat we even op gang konden komen, daarna in de herrie... toeterende vrachtauto's en een Janus die het helemaal niet leuk vond.
Ahhhhhhhh.... toch maar even doorgaan jochie, hahaha
oeps, nu ging hij zitten, alsof hij moest poepen... dus terug naar een veldje waar hij niets hoefde te doen, aar wel wat rustiger werd.
Nogmaals de drukte in en nu zijn we gewoon door gaan lopen.
Nu ging het wel beter. Hij vind het echt niet leuk maar is vooral bezig om Alicia in de gaten te houden.
Het voordeel van een grote hond is dat ik hem gewoon bij de halsband vast kan houden en zo dicht naast me kan houden.
Hij werd zelfs wat rustiger!
Geen slechte ervaring dus. Na een rondje was ik er wel klaar mee.... ik houd zelf helemaal niet van drukte en er was niets te zien waar we voor wilden blijven dus op naar huis. Alicia heeft ons afgezet bij het losloopveld, zo kon hij nog even ontstressen.
Missie geslaagd en straks de volgende uitdaging.... hij mag mee naar Ikea, samen met Fons en Cross.
een nog grotere uitdaging hahaha

We doen kleine stapjes richting volwassen worden.... en dat begint met niet meer in de bench als ik weg ben.
Langzaam opbouwen van even onder de douche zonder de pubers op te sluiten tot afgelopen woensdag een hele nacht los.
De pubers samen los is niet echt vertrouwd vind ik zelf, maar zo af en toe doe ik het toch en dan is er bij thuiskomst niets gebeurt... dát geeft de burger moed!  haha
ik was twee grote benches in huis ook wel zat en bedacht dat Chenna wel weer los kon.
Janus zijn bench stond in zicht en dus in de weg, Janus kon wel in Chenna haar bench.
Zo gezegd zo gedaan, met het probleem dat Chenna na de laatste keer plassen direct haar bench in duikt en eer nauwelijks uit te krijgen is!
Na wat lijmpogingen en veel gedoe lukt het wel en kan Janus erin....
Tot die woensdag... 's middags kreeg ik haar er ook al niet uit toen ik weg moest en heb haar dan maar opgesloten en Janus los.
En bij thuiskomst was alles nog zoals het was, dus die test voor Janus was geslaagd.
's Avonds kreeg ik Chenna er weer niet uit en nu was ik er wel klaar mee.... Janus los en Chenna in de bench.
En ook deze test is met vlag en wimpel doorstaan  :D
Alleen is het s' morgens niet handig als Janus los is, Alicia neemt Chenna mee en Janus samen met Menno is echt niet leuk. Dat is zo'n verschillend tempo!
Dus sorry kerel... je moet toch weer achter slot en grendel in de nacht.... want die twee samen verdenk ik van spelletjes in de vroege ochtend, daar heb ik  geen zin in.... wie weet komt dat later nog wel een keer, dat blijft toch een kwestie van gevoel.

Niet alleen het los liggen heb ik geoefend, ook het traplopen.
Nu is er vlakbij een basketbalveld met een paar treetjes, wat ik al een paar keer heb meegenomen tijdens de wandelingen, maar een echte trap is wel even iets anders.
Die treetjes doet hij heel netjes.
Ik heb de auto in de parkeergarage gezet waar ze korte, betonnen trappen hebben naar boven met zelfs nog een plateautje halverwege. 10 treden achter elkaar...
De eerste poging was drama! Hij trok me bijna van de eerste tree af!  hahaha
Kom op, geen gezeur... mee!
Echt niet!
Maar ach, ik ben niet snel van mijn plan af te houden, dus ik blijf staan en uiteindelijk loopt hij zo mee de trap op. Tot het eerste plateautje, Even rust en dan het tweede stuk ophoog. Daar draaien we om en gaan we weer naar beneden. Het gaat steeds makkelijker, al wil hij geen beloning hebben... stresskip! hahaha
Na 3 x de trap op en neer te lopen, gaat het soepeltjes en beginnen we onze wandeling door het winkelcentrum, nu krijg ik spijt want Janus is helemaal druk en gespannen.
Gelukkig is mijn redding in de supermarkt, een vrouw die me wel een half uur aan de praat houdt en Janus dus mooi zijn rust kan pakken.
Erg veel rustiger wordt hij niet, maar we redden het om de belangrijkste boodschappen te halen.
Daarna bij de DA in het centrum even op de weegschaal.... 30,4 kg! Tjeetje en dat met 7,5 maand....
Hierna nog even naar de viswinkel.
Sjongejonge.... alsof zijn dierbaarste maat op hem wacht!
Half op de achterpoten springt hij keer op keer in de riem en ja... ik sta stil op zo'n moment....
Hij kent het inmiddels en we kunnen in elk geval rustig de winkel binnenlopen.
Ook bij Basco is hij druk, schrikt van de kat klimt op de bank en springt bijna op de bak met jonge konijnen.... pfffffffft....
Het is wat zeg, als je iets nieuws moet leren en je daarna iedereen moet laten weten dat je het toch echt wel spannend vond

Thuis kwam er na een nachtje slapen wel weer rust... gelukkig...
Alicia heeft haar tweede filmpje voor school gemaakt. de eerste was aangelijnd in het centrum op straat, nu op het gras en los naast. Het ging super! En dus duidelijk verbetering kunnen laten zien in twee weken.

Het wordt nog wel wat!

Een rustig weekje... we hebben vrijwel niets gedaan wat de moeite van het vertellen waard is.
Janus blijft rustig meelopen aan de riem. rustig is eigenlijk niet het goede woord, hij gaat niet meer in de halsband hangen... ik  moet nog regelmatig vertellen dat hij te hard gaat, maar ik ben bang dat dat ook niet snel anders zal worden.
Maar zolang hij niet meer gaat hangen is het mij wel goed...

Gister wel weer naar het bos geweest en ja hoor.... we hebben gezwommen  :D
Menno zoals altijd als eerste en aangezien hij elke keer de stok gaat halen moesten we hem even vasthouden om te kijken of Janus dan wel zelf de stok gaat halen...

We zijn een weekje verder en het is nog steeds rustig aan de riem... wat een genot!
Blijkbaar was het bos even heel erg nodig, of wát de reden ook is...
Ik ben blij en als ik blij ben zijn de honden ook blij hahaha, tja... zo makkelijk gaat dat hè   :D

Ik loop nu niet meer met Janus en een andere hond, hij gaat steeds alleen mee. Zo kom ik ook beter aan het trainen toe en kan ik in een hoger tempo lopen.
We nemen veel vreemde routes, geen gesnuffel en gedoe, gewoon doorlopen.
Poepen en pissen doet hij aan het begin van de wandeling, meer als lopen hoeven we dus ook niet.
Het is zo een stuk relaxter lopen, op het laatste stukje richting huis na, dan gaat er ineens weer een versnelling bij en valt hij weer in de halsband.
Maar nu werken de correcties, stilstaan, naast komen en naast meelopen, wel. Zonder al te veel tegenspraak....

Alicia traint nu ook elke dag met hem... ze moet wel!
Voor school moet ze met verschil laten zien van een training. Eigenlijk moest dat met een hond van school maar aangezien de anderen trainen en Alicia hen verteld wat en hoe ze het moeten doen, heeft ze zelf weinig tijd om met die hond te filmen.
Gelukkig mag zij het met een van ons eigen honden doen.
Aangezien Chenna veel angstgedrag laat zien op straat en dus niet echt geschikt is om duidelijk verschil en verbetering te laten zien op een video, gaat ze met Janus aan het werk.
Het eerste filmpje is hij lekker onrustig, maar best braaf... nu  moet ze dus elke dag trainen om in het volgende filmpje verbetering te laten zien.
En Janus vind het heel leuk om met haar mee te gaan, zo leert hij ook met verschillende mensen op pad te gaan.
En ik vind het wel fijn, als ik even een hondje minder op een dag heb ;)

Tijdens een van mijn heel relaxte wandelingen met Janus kwam ik ons buurmeisje tegen met haar moeder.En ja, met een relaxte hond mak je makkelijker een praatje dus Janus maakt het zich gemakkelijk en ging lekker in het gras liggen.
Dit meisje is heel rustig met honden, en wordt door haar moeder ook goed begeleid daarin, en ze wilde graag Janus aaien, hem wat takjes geven en al wat kinderen graag doen.
Janus liet het allemaal rustig gebeuren zolang het meisje maar rustig bleef.
Zo gauw als ze wat drukker werd, het takje snel wegtrok bv. hapte Janus er hard achteraan en als ze wegliep stond hij ook meteen gereed om mee te rennen.
Op foto is het allerschattigst maar de waarheid geeft wel zorg en is opletten! Niet dat hij bewust zal bijten, maar hij is dan veel te fel...

Gister hadden we een hondje extra... Ben, van een vriendin van Hilde...
een paar weekjes ouder als Janus, maar een stukje groter.
Dit vond Janus maar niets.... Ben en Chenna konden best goed met elkaar overweg en hebben veel gepeeld, maar met Janus ging het helemaal niet.
Een keer vlogen ze elkaar aan, maar toen hebben we ze zelf even aangepakt. Ik tolereer het sowieso niet als een logee denkt te moeten afsnauwen, laat staan uitvallen.
Gelukkig was Janus zo goed om zich verder niets meer van Ben aan te trekken, hij ging net als Menno gewoon ergens liggen waar de anderen niet waren.
Mooi om te zien dat mijn honden dus sociaal genoeg zijn, maar niet over zich heen laten lopen.
En ondanks dat Janus niet had meegespeeld was hij zeer rustig toen Ben weer weg was.... duidelijk opgelucht.

Vandaag hadden we een ontmoeting met twee husky kruisingen. En tot mijn grote verbazing dook Janus voor deze honden weg. Alle drie waren ze aangelijnd....
De reu is goed sociaal en wilde alleen maar wat snuffelen op een hele rustige manier maar Janus vond dat maar niets. De teef was zelf heel angstig en bleef op een afstandje.
Wij bazen kwamen aan de praat en langzaam maar zeker zag je de honden ontdooien... uiteindelijk was er geen een meer angstig of afwachtend... mooi om zo'n verbetering te zien...
Wat Janus betreft... hij zit dus duidelijk in een angstfase... zo terughoudend ken ik hem niet, al is hij wel afwachtend als er nieuwe dingen op hem af komen. Hoop toch wel dat dit snel overgaat...
Het filmpje met het halloweenpak gaf al een scheitert te zien... dat had ik ook al niet verwacht....
Al kan ik wel zeggen dat hij flink te keer ging met een oude spijkerbroek....
Ik zag die liggen (ik verstop hem steeds omdat ze er anders op gaan kauwen)  en had hem aan Chenna en Janus gegeven voor een trekspelletje. Dit ging zo fel dat ik dacht, eens even kijken wat hij met mij samen doet. De meeste honden willen met mij geen trekspelletjes doen   :/
Ik sloeg een paar keer om mij heen met die broek en Janus kwam meteen op me af en begon flink te trekken!  Yess!
Chenna en Menno wilden ook meteen meedoen, dus Janus maar even apart genomen in de tuin, waar hij zich goed verweerde en absoluut niet los liet... tot ik het vroeg.
Dit geeft wel weer een beetje hoop voor de toekomst...

foto's april 2015

En dan is het zaterdag en heb ik weinig zin om én boodschappen te doen en daarna nog twee keer met de honden te gaan lopen, dus Janus gaat weer mee naar het centrum.
Hoe dom kan ik zijn!
Hij was drukker dan druk en er was geen koekje, aanpak of wat dan ook waar hij op reageerde. Ik had de nylonslip om en kon hem zodoende wel ongemerkt wat aanpakken, maar zo wil je niet door het winkelende publiek lopen. Veel meer als corrigeren deed ik ook niet... zucht...
Kwam het omdat we richting viswinkel gingen en hij daar nog niet was geweest?  Hij liep er wel in 1 streep naar toe...
Maar ook toen we daar langs liepen en door liepen bleef hij zo vreselijk onrustig.
Kwam het omdat Alicia erbij was?
Ze ging soms even een paar passen bij ons vandaan ja, maar niet heel erg uit zicht.
Ook in de supermarkt bleef hij megadruk... sjonge wat had ik een spijt dat ik hem mee had genomen!
Hij wordt ook steeds sterker...
Maar aan de andere kant is dit natuurlijk een goeie training.
Ongeacht waarom hij zich zo onrustig voelt zal hij gewoon mee moeten lopen en zich gedragen... nu was het echt net een onbesuisd projectiel en aan de gezichten van het winkelend publiek te zien was het hem ook aan te zien....
Thuisgekomen dus ook maar mee naar het loslooppad om die energie eruit te gooien.
Een rondje met Menno mee, dat betekend het stuk aan de riem wel rustig lopen!
Na ja... dat ging voor deze dag, na de winkel ervaring wel redelijk.
Eindelijk kon hij los en kon hij rennen.... en dat deed hij dus helemaal niet... zucht...
Hij bleef maar om ons heen klieren... Menno gaat hier echt niet los, die jaagt elke hond die hij tegenkomt direct weer naar huis... maar uiteindelijk ging Janus toch was rondkeuvelen.
Tot ik ineens een keiharde klap in mijn nek, schouder en rug voel.... ik ben even in een zwarte waas gehuld... ***hond!!!
Loopt die lompe puber gewoon door de riem van Menno heen en wel zo hard dat ik het even zwart voor de ogen heb en de uitwerking naar de benen is er ook meteen.
Pijn in beide benen betekend in een nog rustiger tempo naar huis en aangezien ik pislink was hierna, was het alles behalve gezellig.
Gelukje voor Janus was dat we nog een stukje op het loslooppad konden lopen...

In huis is het ook alleen maar druk... Chenna en Janus kunnen steeds slechter van elkaar afblijven en soms ben ik er echt klaar mee. Maar zoals het vaker gaat met pubers hebben ze lak aan mijn gebemoei en dollen ze vrolijk verder... zucht...
Een in de tuin, de ander binnen en er is even rust... eindelijk!
En als Chenna rustig is, is het voor Janus saai en valt hij uiteindelijk ook in slaap.
We moesten een kamer opruimen dus we zijn maar snel begonnen met het werk boven en de honden lekker laten liggen.
Bij het opruimen kwam Alicia haar halloweenkostuum tegen, een jokerpak met een eng masker.
Dit pak hadden we al vaker bij de jonge honden uitgeprobeerd en ook nu wilde Alicia haar Chenna testen... hoe zou ze reageren?
Onze inschatting was dat Janus niet bang zou zijn, maar Chenna wel...
Ik stond al klaar met de videocamera voor dit moment en niet voor niets!
Eerst roken ze alleen maar, maar owee, toen Alicia een beweging maakte!
Chenna en Janus schoten weg en Menno schoot achter hen aan, niet begrijpend waarom ze schrokken.
Hij begon Alicia te bespringen en al snel deed Chenna met hem mee, maar Janus bleef op veilige afstand blaffen. Niets kreeg hem in de buurt! whahahaha
Tot Menno al bijtend Alicia de broek van de billen trok en Alicia wat zichtbaarder werd en ze het masker af deed... ja, toen durfde hij er ook eindelijk bij.
Sjongejonge.... wat een watje!
Dit had ik niet verwacht van hem!
en van Chenna ook niet!  Die was alleen maar gek aan het doen, maar had al wel snel door dat Alicia in dat pak zat.
Menno ging al zijn grenzen over en deed in een kuise versie wat we gewend zijn van hem... aanvallen!!
Echt heerlijk om ze zo te zien!

https://www.youtube.com/watch?v=0ulO-9tUKEE

Zondagochtend ben ik er helemaal klaar voor... we gaan naar het bos.
Ik wil vandaag niet nog een keer met drukke hond door de wijken lopen en het loslooppad is zondags veels te druk met wandelende ouders en kinders.
Dus het sootje opgepakt en in de auto gezet. Alle drie de honden mee, misschien wel te druk voor Menno maar als het hem te veel wordt gaan we weer terug.
In het bos zijn ze alle drie blij... en dat maakt ons ook blij!
Ze rennen heel wat af en al snel komen we bij een redelijk brede sloot, waar Menno uiteraard in wil.
Het is lekker weer, de zon schijnt en hij heeft er echt zin in.
We vinden een gedeelte waar de wal minder stijl is en al snel zwemt Menno rond, achter de stokjes aan die Janus van hem aan pakt zo gauw hij bij de kant is.
Maar voor Janus is het water nog spannend, net als Chenna blijft hij wat pootje baden, maar verder gaat het niet... hij wil grond blijven voelen.

Een keer valt de grond onder hem weg en zwemt hij een paar slagen, maar daarna komt hij niet meer dieper.
Alicia gaat stiekem naar de overkant van de sloot... even verder is een brug ;)
En de honden hebben het pas door als ze begint te praten.
Nu willen de pubers toch wel graag naar haar toe, maar tja... dan moeten ze zwemmen!
Chenna doet na een hele lange tijd een poging, maar blond als ze is duikt ze met haar kop onder water en weet niet hoe snel ze weer terug moet komen...
Helaas... Menno is wel 4 keer heen en weer gezwommen, maar de pups bleven bij mij... ze durven echt niet...
Tis toch wat... maar wie weet als het wat verder in het seizoen is en de pups ouder zijn.... het is zo leuk als ze zwemmen!

Om de zondag tot een echte rustdag te maken kregen ze thuis een kluif in de tuin, in het zonnetje.... dit is waar je het voor doet... genieten van blije honden en zelf ook blij zijn  :D
De wandelingen daarna liep ik met een lange lijn... Janus had niet zo'n haast meer.
Zie je wel, hij kan het wel!
Ook maandag ochtend liep hij rustiger als de laatste week... yessss!

Alicia ging vandaag met Janus naar de Leen Bakker... even rust voor mij haha
Maar dat werd een spannend avontuur, bleek achteraf...'
Ze moesten nl. naar boven en Janus heeft nog geen trappen gelopen.
Bij de gedachte alleen al kneep hij zijn anaalklieren leeg!!
oeps... whahahaha
Alicia heeft hem dus maar omhoog getild.
Maar wat naar boven gaat moet ook weer naar beneden.... nu is dat meestal iets minder spannend en zo was het ook voor Janus.
Wat was hij blij dat hij weer beneden was en in de auto kon!
Daarna zijn ze naar het bos gereden voor de broodnodige ontlading...
Wat een avontuur zeg!

Het stormt!
En niet alleen buiten!
Binnen staat er eveneens een stormkracht 10!

En dan heb ik het natuurlijk over de pubers... Chenna en Janus...
De storm buiten werd al dagen aangekondigd door de storm die deze twee binnen veroorzaken.
Het begint 's morgens al bij het openen van de benches.
Chenna is niet te houden en stormt mij omver als Alicia haar bench net aan open heeft.
Janus gooit intussen zijn beruchte hoge aria's de lucht in en als ik in een adempauze van hem zijn deur open is het windkracht 12!
De een is nog doller als de ander.... en tussendoor vraagt Menno ook om een persoonlijke begroeting.
Jongens!  Doe ff normaal!
De boel aanlijnen gaat onder een streng 'naast' en 'zit', maar onder de omstandigheden gaat dat eigenlijk wel prima.
Alicia is met Chenna als eerste buiten.
Ik volg met mijn mannen en na de eerste opluchting van het lossen van de plas neemt Janus het 'volgen' wel heel letterlijk....'
Neus aan de grond en waar o waar is Chenna?
Wij nemen dus een andere route.
Even wat minder vaart, in de luwte van de huizenrij...
Maar zo gauw als alles weer terug is binnen de muren van het veilige nest, zet de storm weer aan.
Janus en Chenna vliegen langs stoelen, tafel en bank achter elkaar aan terwijl ik aan het aanrecht hun eten klaar maak...
Denken ze nou echt dat ik het niet door heb als ik met mijn rug naar ze toe sta?
Chenna!! Janus!! KAPPEN!!
Ze kijken me aan alsof ze het in Keulen horen donderen... huh?
Maar ze zijn even rustig...
Stilte voor de storm, want als snel hoor ik ze weer slippen en glijden...
KAPPEN!!
oeps...
Dan komen ze maar achter me staan, zitten of liggen, wachten tot al het eten klaar staat en uitgedeeld kan worden.
Even is het stil en horen we alleen het gesmikkel en gesmak van etende honden.
Daarna worden voerbakken door de hele kamer achtervolgt in een strijd om het laatste beetje eruit te krijgen.
Nu zul je denken dat het wel gedaan is met het vliegen en jagen, maar niets is minder waar....
De knagers buiten krijgen hun eten en daar willen de pubers natuurlijk bij zijn.
De knagers zijn snel vergeten, wat ze zien is alleen elkaar... Niets van mijn tuinmeubilair wordt ontzien, ze knallen tegen de tafel, achter de schommelbank langs tegen het buitenhok van de cavia's die ik met veel pijn en moeite zo heb weten te bouwen dat er geen kat of ander gespuis in kan komen.
Met een klap van hun kont ertegenaan schieten de planken alweer los....
Kolere!!
KAPPEN JULLIE!!!
Chenna duikt achter de schommelbank en je ziet haar wachten op het moment om Janus te pakken....
Intussen komt er een zwarte kop van Menno om de hoek van de deur kijken en ja hoor.... je ziet hem denken; hé, dat ken ik ook! Gaaf!!
En zo vliegen er zwarte, blonde en grauwe duivels door mijn tuin die daar niet echt voor bedoeld is...
zucht.... maar met een glimlach...
Stelletje ondeugden!
Afijn, de knagers hebben hun eten en drinken, we gaan weer naar binnen.
Rust...
In mijn dromen ja!
De afwas wacht, ik sta weer met mijn rug naar de kamer en ja hoor... het grauwt en snauwt al weer lekker.  Janus en Chenna liggen innig omarmt met de tanden bloot elkaar uit te dagen en af te blaffen.
De inzet?  Een kleine rubberring die ooit behoorde aan een ringenbal.
Er liggen er her en der meer maar vandaag is de rode de inzet.
Zolang ze niet rennen laat ik ze maar even, de energie moet er toch ergens uit...
Maar dan hoor ik ineens niets meer... aiii, problemen...
Ja hoor, madame staat op de bank en Janus nog net niet..
'ERAF!'
Met een grote sprong doet ze dat ook, maar rent meteen om de tafel met Janus achter zich aan.
pffffft... KAPPEN!
Het is weer even rustig, met de nadruk op 'even'.
ROETSJJJ.  
Daar strand Chenna in de mand, die een flink eind doorschuift en meteen de bench die er naast staat verhuisd.
JONGENS, KAPPEN!
Ze kijken me aan... huh?
Mijn afwas is bijna klaar, maar zo gauw als ik mij weer met de rug naar de kamer draai vliegt er alweer wat rond.... pfffffft, houd het nou nooit op?
Als de afwas klaar is en ik mij zetel om aan mijn ontbijtje met thee te beginnen, wordt het iets rustiger.
De pubers stoeien nog na op de grond, Menno komt zijn kroeltijd opeisen, gevolgd en overheerst door de pubers.
Wegwezen jullie... dit is 'Menno-tijd'.
Als ze daarna iets minder eisend en een stuk rustiger erbij komen kroelen we met ons allen om daarna eindelijk een plek op te gaan zoeken om bij te komen van alle ochtendstormen...
O nee... de pubers moeten eerst nog even plassen...

Tot halverwege de middag hebben we een lekker fris briesje, om in de windtermen te blijven.
Rustig en stil zijn ze maar even, alleen als ik stil ben slapen ze, maar sta ik op, begint het hele circus weer te spelen.
KAPPEN en PLAATS!  nu wil ik rust...
En gewoon wandelen, door de wijken, langs het pad en de weg, boodschappen doen en scholen voorbij lopen zonder overal naartoe gesleurd te worden.
Het lukt en de rust blijft nog even hangen....

Halverwege de middag is mijn accu leeg, maar de pubers hebben weer opgeladen...
De storm was even gaan liggen en komt nu weer in volle vaart opzetten.
owwww... nee...
Daar gaan we weer...
Dacht ik boven mijn was op te kunnen hangen hoor ik na enige tijd gerammel van stoelen, nagels die over de vloer krassen en het ergste... verdachte stiltes...
Ik spurt naar beneden en ja hoor... nog net zie ik Janus over de hoek van de tafel springen, achter Chenna aan over de bank rennen. Met een grote sprong er weer af en samen schuiven ze de net weer op zijn plaats gezette mand in...
Je zou ze toch!!
Jongens!!
Ik fatsoeneer mijn meubilair weer en laat nu de deur naar boven open, Chenna snapt het en rent achter mij aan naar boven... ik kan mijn laatste was ophangen en ben even verzekerd van rust.
Janus staat onder aan de trap ons op te wachten en natuurlijk, er wordt gesprint... succes verzekerd...
We gaan maar even buiten uitrazen...

Eindelijk is alle energie op normaal peil, de storm van deze dag is gaan liggen en beperkt zich tot een aangenaam briesje.
Als ik 's avonds op de bank zit, met Menno naast mij komt Janus aangelopen en hij loopt gewoon door.... hop, met de voorpoten op mijn schoot wurmt hij zijn achterpoten erbij, draait zich om en ploft naast me...
Wat krijgen we nou?
Ik ben flebbergested, te beduusd om te reageren.
En meneer vind het wel een lekker plekkie blijkbaar...  hij legt heel charmant zijn snuit in mijn schoot en de oogjes gaan dicht.
Menno kijkt met één oog open wat er gebeurt maar sluit net zo snel beide ogen weer.... lekker toch?
pffffft... wat moet ik hier nou weer mee?
Alicia die naast de bank in een stoel zit heeft haar eigen gedoetje met Chenna...
Ook zij wil op schoot en neemt een grote sprong... zo, die zit...
O, nee, toch niet want ze ziet Janus liggen en als die elkaar maar aankijken is het weer raak...
Ze stapt door, op de leuning van de bank... duwt een neus in mijn gezicht en met dat ze dat doet komt Janus in actie.
HELP!
Tussen twee stoeiende honden in probeer ik mijn stem zo te verheffen dat ze allebei van de bank af gaan...
Sjonge, jonge...
Nu op de grond en je blijft daar.
Tja, ze blijven daar maar niet zonder het af en toe nog eens te proberen.
Nee, nee... ze worden nu zonder pardon weer met beide poten op de grond gezet.
Het lijkt het startsein om elkaar dan maar weer eens achterna te zitten.
zucht....
JONGENS! HOUD OP!!
Grrrrrr.... ik zou bijna een hond willen zijn en eens flink mijn tanden erin willen zetten!
Die jeugd van tegenwoordig!
Samen op een kleed, met ieder aan een andere kant van het bot kijven ze verder.
Nog even dan is het tijd voor het laatste loopje en ik weet dat daarna de rust echt blijvend is... ik kan niet wachten!

En morgen? dan is de storm buiten gaan liggen, maar steekt hij hier binnen net zo makkelijk weer op...

Had ik het donderdag over een uitdaging om met Janus en een winkelwagentje boodschappen te doen?
Vrijdag hebben we hem meegenomen naar Ikea, Zwolle...
Eerst nog in de wachtkamer van het bloedprikken wachten en stil zijn en dat duurde nogal lang... allebei hahaha
We moesten lang wachten en ook het stil zijn ging niet vanzelf  :)
Nu had ik ook geen plekje naast Alicia en was verderop gaan zitten, maar uiteindelijk werd het stil, tot Alicia kon gaan prikken...
Hij jankt gelukkig niet hard, maar hij houd het wel even vol... ach ja... sttttt! en 'af ' of eigenlijk 'tussen'  werken prima.
Als ik zit wil ik hem graag tussen mijn benen hebben, zo ligt hij niemand in de weg en zijn lijf schuift vanzelf onder de stoel...
Hierna gingen we naar Zwolle.
O wee.... hij had de vaart er meteen al lekker in. Eerst nog even plassen, maar dat hoefde hij niet.
Dus de lift weer in en naar boven, naar de winkel.
De lift is niet interessant, al die geuren wel!
En dat is in de winkel niet anders... zucht...
Tempo maken is alles wat hij wil en dat winkelt niet prettig.... sta je ergens te kijken duikt hij er met zijn neus meteen bovenop en wil je weer doorlopen schiet hij met een snelheid weg... zucht...
Mijn arm is 10cm opgerekt volgen mij!
Maar toch ben ik dik tevreden.
Janus vindt het niet spannend om in een vreemde omgeving te zijn, wel wil hij alles in zich opnemen waardoor hij druk wordt.
Hij negeert de mensen om hem heen, zit vrijwel nergens aan en hoeft ook niet te plassen of te poepen.
Alleen dat tempo waarmee hij winkelt past niet...
En mijn hoop dat zo'n ochtend winkelen hem moe zou maken, helaas, dat was echt valse hoop....
Een hapje eten, een half uurtje slapen en ja hoor, hij wil al weer spelen met Chenna en loopt alweer onrustig te doen...
zucht....
Ik ben bekaf!!!
Hij wacht maar gewoon tot het volgende loopje... onthaasten noem ik dat...
En nee, niet samen met Menno of Chenna, we gaan alleen op pad. Dan is er nog enigszins wat eer te behalen met hem.
Routes door de wijken, goed opletten en in mijn tempo lopen maken hem wel wat alerter op mij en beginnen nu ook steeds meer zijn vruchten af te werpen...
Samen lopen we natuurlijk ook wat sneller als met Menno erbij, maar hij is en blijft onrustig.
Het is gewoon Janus... druk, druk, druk.
Ach, zolang ik hem maar gewoon uit kan laten en niet heel Dronten doorgesleurd wordt vind ik het niet erg.
Tenslotte heeft hij straks zijn tempo nodig  ;)
Ik denk niet dat hij te rustig is voor de sport hahaha   hij is zo gek als een deur... als je het toelaat.
En brutaal zat!
Ik hou er wel van, al maakt hij me soms doodmoe... en welke puber doet dat niet  ;)   hij is alleen iets erger  :)

Ik wilde een uitdaging, nou.... die heb ik wel  :D
Hij bijt, af en toe springt hij me in mn nek maar ach... het is Janus!
Hij hoeft tenslotte geen geleidehond te worden ;)
en zeg nou zelf.... een blik op die snoet van hem en je bent alles vergeten  <3

Sjongejonge... wat een ochtend....
Alsof meneer nooit buiten komt, er nooit iets met hem gedaan wordt, hij nooit zijn energie eruit mag gooien....
Jaja, het is weer zover, hij is druk, druk, druk...
Geen rust in zijn kont en het ergste... hij trekt Chenna mee in al zijn energie.
2 van die druktemakers die nauwelijks van elkaar af kunnen blijven en er is geen actie van  zijn kant tegenop gewassen.
Het is donderdag dus Janus was weer mee naar het centrum.
Je zou denken dat werken hem energie kost en hij zich dan weer wat rustiger zou houden.
Helaas.... vandaag is het tegendeel bewezen...
In de super had ik wat meer boodschappen als anders, dus ik moest een winkelwagen mee.
Zucht.... Janus deed alle moeite om ervoor, er omheen of waar dan ook te lopen.... behalve naast mij en zich inhouden zodat we rustig de boodschappen konden pakken.
Ik was druk met hem naast me houden, vergat daardoor waarom ik in de winkel was en kon ik ook niet snel vinden wat ik hebben moest... neem daarbij dat een winkelwagen met 1 hand besturen niet echt makkelijk gaat en mijn handen en schouders het langzaam aan lieten afweten.
Kolere!!!   hahahaha!!
En toch blijft de uitdaging het leukst om Janus redelijk netjes en rustig te laten doen wat ik wil.
Het blijft gewoon een feit dat hij winkelen verschrikkelijk vindt!
Het schoot dus echt niet op en we moesten heel veel stoppen en rondkijken, Janus dus wachten en naast blijven wat hij uiteindelijk wel beter deed, en weer doorlopen wat Janus als een startsein aannam en er als een pijl uit de boog vandoor wil gaan.
Gelukkig heb ik hem aan die heupgordel! en ik sta meteen weer stil tot hij rustiger met me meeloopt.
Afijn, de boodschappen eindelijk in de auto, de winkelwagen terug en ik ben bekaf... pffffft.
Nog het centrum door na een drogist en ja hoor... hij gaat gewoon door met veel te hard willen en ik dus met veel stilstaan, naast me en weer doorgaan.
In de winkel valt het wel mee, alleen als we de eerste stap weer maken nadat we stil hebben gestaan, dan rukt hij me mee.
De deur houdt hij goed in de gaten en als we die weer door zijn gaat het tempo er weer flink op... zucht...
Nee jochie... stil staan, terug lopen en weer naast me verder gaan.
Het werkt, maar je hebt een lange adem nodig.
De viswinkel voorbij, eerst even naar de petsplace... geduld moet beloont worden!
Dan eindelijk voor zijn visje... uhhhh, Menno's vis want er waren geen koppen... en ik in de hoop dat hij nu wel rustig naar de auto zou lopen, zoals de laatste keren.
Helaas.... ook nu weer volle vaart en dus lang, heel lang gedaan over de terugtocht naar de auto.
Lachende gezichten van mensen om me heen... het zal er ook wel kostelijk uit gezien hebben.
Een ongeduldige jonge hond met een geleider die met een stoïcijns gezicht meer stil staat en terugloopt als vooruit gaat  :D
Inwendig zucht en steun ik heel wat af hoor!  Maar dat laten we niet merken.
We gaan meteen naar huis, ik ben bekaf en Janus is alleen maar druk.... wie weet triggert nu het weten dat we naar Basco gaan ook al... het zou me niets verbazen.
Maar nu dus gewoon naar huis, geen koppie voor Basco en geen spelen voor Janus.
Gelukkig voor hem komen Alicia en haar vriendin net thuis om Chenna uit te laten... Janus mag nog met hen mee, dan kan hij zijn frustratie nog even wegspelen.
Tenminste, daar had ik op gehoopt, maar na het eten en een heel kort stukje slapen beginnen de beide pups weer van voor af aan.
Wat hebben ze vandaag!!!!!
Opzouten!! Nu slapen en ophouden te klooien!
Als je dat maar duidelijk genoeg zegt lukt het ook.... er is weer rust.... maar voor hoelang??

Ik heb van de week ook met hem in vreemde woonwijken gelopen, kijken of hij zich daar iets van aantrekt om in een vreemde omgeving te lopen.
Hij vind het nauwelijks interessant, maar was echt moe toen we thuis kwamen.
Eindelijk! dacht ik, ik heb iets wat hem moe maakt!
Nou, dat was valse hoop.... hij liep het laatste stuk zeker mooi rustig, maar na een half uurtje slapen was meneer weer de ouwe en ja hoor, daar gingen ze weer... spelen, stoeien met Chenna... en het ergste piepen en zeuren om naar buiten te gaan.
Dat gezeur om te plassen zal ook wel met de pubertijd te maken hebben, het voorjaar... hij leert het maar wat beter op te houden... grrrrr.
Maar ja, als hij begint te zeuren, begint Chenna ook... en die vertrouw ik niet dus gaan we alsnog naar buiten waar Janus plast en Chenna niet.
Volgens mij werken ze intussen ook al samen, als er een moet pissen gaan ze samen zeuren... zucht...