oeps... nu heeft de foto van Janus op de bank voor wat verwarring gezorgd! haha
Ik had hem op fb gezet met de opmerking erbij dat hij wel als geleidehond door kon gaan!
Uit de gein en omdat hij wel heel erg makkelijk de oefeningen oppakt...
Maar Saskia reageerde er erg enthousiast op en toen ook John het nog gedeeld had kreeg ik toch even wat bibbers hahaha
Leuke bibbers hoor  :)
Maar om Janus als geleidehond te trainen moet ik aan de bak!
Dan moeten de winkels toch echt leuk gaan worden en drukke mensenmassa's meer gewoon.
Net als het openbaar vervoer...
Dus toch maar even overlegt hoe en wat... het wordt vervolgt, we gaan eerst naar Duitsland waar Janus getest wordt welke kant reëel is voor hem.
Ik ben benieuwd.
Om verder te trainen als geleidehond zal een klus worden, maar wel een leuke uitdaging!
Volgende week is Alicia ook weer thuis om haar eigen hond te doen, dan heb ik ook meer tijd om met Janus nieuwe dingen te gaan doen.
En groeipijnen niet weer oponthoud veroorzaken.
Gelukkig heeft hij er geen last meer van sinds hij vlees krijgt.
Maar al met al een leuke, spannende toekomst
We hebben er sowieso al weer zin in  :)

Vandaag ben ik met Janus naar het treinstation geweest, gewoon eens kijken hoe hij reageert op de trein. Of hij er bang voor is, of het alleen maar vreemd vind...
Ik wilde met de lift omhoog, omdat deze open is en dat is spannender als een gesloten lift. Maar helaas bleef de lift beneden staan.
Dus toch maar met de trap, het is een lange trap maar wel met drie plateau's dus goed te doen.
En Janus liep omhoog of hij al jaren niets anders had gedaan!
Wauw!  Hij leert zonder trainen dus ook gewoon door haha
Eenmaal boven bij de trein was hij wel onrustig, het was er nog stil de treinen komen er om het half uur, we moesten nog even wachten.
Intussen de tijd gedood met wat oefeningen voor de geleidehond. 'zoek paal'en 'zoek bank' kent hij nu ook ;)
De eerste trein was de intercity, die rijdt volle snelheid door en was niet interessant. Het maakte ook niet uit of die van voren of van achteren kwam.
Daarna ben ik gaan zitten op een, door Janus aangewezen, bank. Janus 'tussen' (tussen mijn benen zitten)  en wachten op de sprinter.
Hij vond het wachten maar niets, en keek vol belangstelling naar de mensen aan de overkant die aankwamen en incheckten.
Eindelijk kwam de sprinter, maar ook nu geen reactie. de trein stopte net voor ons.
Eigenlijk net te vroeg, nu kwamen er geen mensen uit de trein die vlak langs ons moesten lopen.
Ik ben naar de trein gelopen en tja, midden op de ochtend zijn er niet veel mensen die in Dronten uitstappen, dus we konden de trein nakijken toen hij wegreed.... ook geen noemenswaardige indruk...
Al met al dus een geslaagde actie, de volgende keer stappen we in en gaan we mee naar Lelystad... daar ff winkelen ;)
De trap weer naar beneden ging net zo mooi als naar boven. Netjes naast me en niet te snel...
Ik ben trots op ons ventje!

Daarna het centrum in voor wat boodschappen en ja hoor, hij is weer de ouwe... redelijk netjes lopen als we doorlopen, maar stoppen en weer opstarten moet in de 5e versnelling... pfffft.

Afijn, een drukke en leerzame ochtend.... wordt vervolgt  :D

Die Janus... wat een typje is het toch!

Aan trainen komen we niet zoveel toe, gezien zijn groeipijnen. Ik wil hem zeker niet overbelasten, al heeft hij geen beperkingen.
Het traplopen waar ik eerder mee begonnen was ligt dus ook stil, gelukkig ging de laatste keer wel goed.
Maar Janus heeft zo zijn eigen manier van trainen blijkt nu...

Als ik boven ben komen Chenna en Menno wel eens mee naar boven, maar Janus blijft altijd tot de vierde tree twijfelen.
Vanmorgen dus ook weer.
Al kwam hij wel erg nieuwsgierig een treetje hoger...
Hij is opzich fit genoeg dus ik moedig hem wat aan; Kom maar, kom maar boven...
Maar nee, hij draait zich toch weer om en gaat weer naar beneden.
Om toch weer opnieuw te proberen.
Chenna en Menno doen het hem nog even voor, gewoon gaan kerel!
Ik ga bovenaan de trap zitten om hem te lokken en hem zo de brede kant van de trap te laten aanhouden. De trap gaat met een halve draai omhoog dus de binnenkant is wel heel erg smal...
Maar nee, hij was iets hoger als anders, maar hij durft de laatste draai niet te nemen.
Nou ja, dan maar niet.
Dan gaan we gewoon weer met ons allen naar beneden.
We worden door een hele blije Janus begroet, schijnbaar dolblij dat we er allemaal weer zijn haha.
Als de rust terug is installeer ik mij achter de pc, Chenna en Menno liggen op het kussen/mand en ik zie tot mijn stomme verbazing Janus de gang in gaan en heel stiekem de trap weer oplopen.
Ik verwacht dat hij halverwege wel weer omdraait, maar nee... de neus gaat heel nieuwsgierig verder omhoog!
Heel stil ga ik kijken en ja hoor!
Whahahaha, hij kijkt me apetrots van bovenaan de trap aan!
Hij heeft even boven rondgeneust en kwam toen weer naar beneden, waar ik inmiddels dubbel lag.
Wát een portret!

Ik ben benieuwd of dit nog meer te gebruiken is om hem dingen aan te leren  :D
Ik vind het wel wat hebben haha

We zijn weer lekker bezig, al kan ik wel weer een inhaalrace beginnen :)
Hij heeft toch iets teveel vrijheid aan de riem gehad.
Zijn tempo blijft gelukkig wel fijn, een enkele keer duikt hij nog eens met zijn hele gewicht in de riem, maar dat is te verwaarlozen en ook snel weer opgelost.
Links en rechts kent hij al goed, strak naast lopen is dus nu ff niet zo best, al deed hij het net los wel heel mooi.
Zitten en af gaan.... dat doet hij lui, op een bil.... zucht.... dus daar moeten we echt mee bezig.
Maar ook dat gaat goed komen.
Ik heb een mooi groot en heel rustig veld gevonden waar we kunnen trainen en ook nog eens lekker kunnen uitwaaien.
Jammer genoeg moet ik er met de auto heen, maar het is het wel waard.
iig beter als het bos, waar ikzelf deze tijd van het jaar minder plezier aan beleef... alles onder de brandnetels en ander onkruid.... niets aan.

Al met al, er is weer progressie... we gaan er weer voor   :)
En ja, de spijkerbroek is ook weer getest, hij is daar echt lekker fel op!  en laat niet los.
Hij is alleen te zwaar voor ons om hem van de grond te tillen hahaha

ik kan wel rustig aan willen, maar Janus zijn energie is ook weer terug en die is het makkelijkst onder controle te houden met veel prikkels.... dus gewoon lekker meenemen  :)
Woensdag even naar mijn ouders, fysiek niet erg belastend en daar is de tuin groot genoeg.
ik had een speelbal meegenomen omdat hij de vorige keer de bal bij mijn ouders al snel gesloopt had.... zucht... haha, maar deze bal ging misschien nog wel sneller.
ik had gehoopt dat hij ermee ging spelen, maar nee... meneer ging knabbelen en slopen.
Weg bal aan een touw, die was klaar voor de container.
Toen dacht hij zelf een mooie bal gevonden te hebben in de garage en ja... wij aan het kletsen en hem dus niet echt in de gaten gehouden en daarbij... ik ben van Janus niet gewend dat hij sloopt en het daarna opeet... dus mijn verbazing was heel groot toen we de bal nergens meer terug konden vinden!
Tot hij ineens op het gras verscheen met een mezenbal!
Nee, zei mijn moeder, ze had er maar 1 en die lag op tafel.
Het mysterie van de bal is geboren! haha
Tot onze nog grotere verbazing waren alle ballen nog compleet in een emmertje en er waren nu al 2 mezenballen.... dus wat had hij nou te pakken daarnet?
Nou ja, hij ziet er gewoon uit, is fit en wat hij op heeft gegeten komt er morgen wel uit....

De ballen en de mezenballen uit Janus zijn zicht ging hij rustig liggen onder de boom, nog net in zicht.
Zie ik ineens een schim voor het raam aan de voorkant van het huis wegsnellen.
Ik er achter aan en ja hoor... Janus zat achter een konijntje aan die, schijnbaar, regelmatig in de tuin zitten... oeps... gelukkig kwam hij op mijn geroep weer naar me toe. Nu maar aangelijnd naast de stoel blijven liggen. Gelukkig ook geen enkel probleem.

De volgende ochtend werd het mysterie van de bal ontrafeld.... poep met zaden en als toetje het netje van de mezenbal... mams was rijker dan ze dacht!

Afijn, na deze ontwikkelingen vandaag mee naar het centrum om onze vis te halen en nog wat boodschappen.
De visboer was blij hem weer te zien... owww, wat wordt hij mooi en groot!  (hij zou graag zijn teef laten dekken hahaha) al had hij niets te eten voor ze vandaag, volgende week beter.
Nog even wat geshopt voor mezelf en Janus laten kennismaken met een pashokje.... owjee...
Ik had net het shirt over mijn hoofd toen Janus snel achteruit onder het gordijn weg wilde vluchten!
Gelukkig had ik nog een shirt eronder gehouden hahahaha.
Janus weer 'af' gelegd poging 2 ging al beter, al was hij me weer net even te snel af.... net op het moment wegschieten als je je aandacht en beide handen nodig hebt is echt zijn spelletje....
Maar poging 3 was geslaagd.... hij bleef liggen tot ik hem meevroeg.
Hij kan het wel!

De rest van de dag weer rustig aan, het is al weer warm en morgen wordt het nog warmer... dan is hij wel lekker rustig ;)

Janus is weer terug en de snelheid ook weer  :)
Al is hij wel makkelijker langzamer te krijgen.

De pijnstillers hebben hun werk gedaan, nu is het de beurt aan het voer om te zorgen dat de groeipijn weg blijft.
Ik hoop het echt!
Nix aan om alleen maar wat rond te lopen met de honden en geen echt doel te hebben.
Ik wil weer lekker samen shoppen, werken aan een leuke, sociale hond die ook nog eens het werk in de sport aan kan.
maar hoe goed het ook gaat... we zullen nog wel even rustig aan moeten doen...

yeahhhh, de vooruitgang is zichtbaar!
Hij kreupelt een stuk minder, alleen piept hij nog volop... zucht... was al een dingetje hè, hahaha
Maar vooral het minder kreupellopen doet me deugd, binnenkort gaan we weer lekker wandelen en trainen.
Naar het bos, lekker zwemmen mocht van de DA al wel, hij heeft geen beperkingen maar als hij niet fit loopt vind ik dat zelf niet fijn.

En van de brokken over op vlees... het calciumgehalte naar beneden en zo hopelijk geen medicatie meer nodig.
Het komt wel goed met ons manneke  :)

Wat een opluchting!  De pijn wordt veroorzaakt door groeipijnen, die waren duidelijk op de foto's te zien...
Zoals de DA zei... de pijn spat van het scherm af!
arm ventje....
Hij krijgt nu pijnstilling en het advies om half brok, half spiervlees te gaan voeren....
wauw!  een DA die vlees adviseert! haha
ik werd al enthousiast, maar ze was er enkel voor als de hond extreme groeipijn had...
Nou ja, ze ziet dus toch het voordeel wel in haha.

Maar ja, ik als vleesvoerder vind brokken naast vlees niet echt een goeie combi, je weet dan helemaal niet meer wat je geeft en om spiervlees te krijgen moet ik naar de slager/super, waar ik mega veel ga betalen voor een kipfilet, biefstukje, runderlapje etc.... vlees zonder bot, want het calcium moet omlaag.
Bij brokken wordt calcium chemisch toegevoegd, bij vlees geef je een bot.

Dus we gaan maar eens wat puzzelen en uitzoeken hoe we het goedkoopst een goed uitgebalanseerd  maaltijdje voor meneer kunnen samenstellen ;)
Als hij maar van die pijn afkomt... dat is nu wel even het belangrijkst.

Maar superblij dat er niets kapot is in zijn lijf!!
Want ja... als er eenmaal duistere gedachten in mijn hoofd opkomen wat ere misschien wel aan de hand kan zijn ben ik pas weer gerustgesteld als het is beken door een DA...
Soms ben ik wel een muts ja...
Maar ook dit keer zat mijn onderbuikgevoel weer helemaal goed... maar het is goed dat er ook naar gekeken is en we wat aan de pijn kunnen gaan doen.

ach ach, ons arme ventje....
hij piept de hele dag door als hij niet slaapt...
is dit pijn? of frustratie...
hij wil wel spelen, maar ploft al snel weer op zijn kussen of in de mand en piept er lustig op los.
het is niet leuk meer...

het piepen was altijd al niet leuk, maar nu lijkt het een betekenis te hebben en dan doet het nog zeerder aan mijn oren...
piepen doet hij al zolang hij hier is en ik heb het altijd als frustratie piepen gezien.
maar nu ga ik daar anders over denken... wás het wel frustratie?
het piepen voor het eten, ja... maar ná het eten??
en dan al die keren dat hij zijn rechterpoot onder mijn voet zet... zou hij hem altijd al naast de massa gezet hebben?  was het geen onbenullig puppygedoe?
De keren dat hij ging liggen in de winkel terwijl ik wat aan het uitzoeken was....

maar buiten dat... ik heb hem nooit kreupel zien lopen aan zijn achterpoot, alleen die paar keer aan zijn voorpoten wat ik als groeipijn zag...

Zo kan ik mezelf natuurlijk helemaal gek maken, maar we wachten rustig af wat er morgen gezegd gaat worden...