We hebben een rustig weekje achter de rug.... veel te rustig!
Janus kwam vorige week vrijdag kreupel zijn bench uit en zo loopt hij nog steeds...
Dus de hele week hele korte rondjes gelopen, zodat hij zich rustig kon ontlasten, maar de rest van de dag sliep hij.
Hij heeft duidelijk pijn en voelt zich allerbelabberst.... arm ventje...
Gelukkig zie ik de laatste dagen wel weer wat levenslust terug komen, liggend op de grond, even wat bekvechten met Chenna. Hij eet zijn bak voer weer leeg en drinkt weer beter.
Volgende week langs de DA en dan horen we meer.

Woensdag moest ik met de buurvrouw naar het ZH voor een controle, maar die werd plots doorverwezen naar de eerste hulp. Dat duurde dus vele uren langer dan geplant.
Gelukkig kan ik een buurvrouw bellen die een sleutel heeft van mijn huis en de honden kan en wil uitlaten.
Janus was echter niet direct overtuigt van haar en beet haar in haar arm, niet hard, maar toch...
Het was de eerste keer dat er iemand in huis kwam zonder dat ik erbij ben, maar ik vind het zelf wel een leuke actie van hem, niet om de buuf te bijten, maar mocht er ooit eens iemand binnenkomen die slechte bedoelingen heeft zal Janus dat niet zomaar toelaten!
Wees gewaarschuwd! haha

Ik ga met gemengde gevoelens verder genieten van mijn plotselinge maar toch ook welkome rust.
We lopen in elk geval het tempo dat ik graag wil, lekker rustig met een hangende lijn.
Alleen zo dat een lange wandeling moeten zijn, maar ja... geduld... hij wordt echt wel weer beter en dan krijg ik al die energie weer aan de riem! hahaha

Dat donderdag het busritje niet doorging omdat Janus niet helemaal fit was was slechts een voorbode....
Vrijdagochtend liep hij zowel voor als achter onregelmatig... arm ventje!
Ik kan niet anders aan hem ontdekken dus blijf ik het gewoon op groeipijn houden, het is ook veel te wisselvallig.
Jammer, want zo kunnen we niets... net nu hij weer wat netter aan de riem loopt.
Ik had willen trainen in de bus, de trein, de trap etc.
Niet alleen goed voor het eventueel kunnen inzetten als hulphond, maar zeker ook voor zijn energielevel! haha
Maar ja, nu hij zo slecht loopt is hij ook rustig aan de riem.
De slip is al weer ingewisseld voor de halsband ;)   Ik voel me daar zelf beter bij en de reactie is net als bij de slip.
Alleen als hij in een ware puber bui is, geeft de slip net even wat meer resultaat.
We lopen dus onze rondjes en hopen dat de pijn snel weer weg is...

Zou ik nog bijna vergeten dat we bezoek hebben gehad van een witte herder pup van 4 maanden oud.
Een vriendin van mij kwam op visite voor mijn verjaardag en nam haar pup in opleiding mee.
Geen probleem natuurlijk!
Chenna gaat bij visite in de bench, maar janus en Menno zijn super sociaal, geen enkel punt.
De kleine witte begint met flink van zich af te snauwen, maar Janus kan het niets schelen, doet zijn kop wat hoger en blijft gewoon staan. haha
Dan begint de kleine te rennen, Janus er op zijn lompe manier achteraan en weer hetzelfde.
Dan gaat Janus liggen en beginnen ze gezellig te bekvechten.
Af en toe schiet de kleine achter haar baas weg, maar Janus heeft alleen maar lol  :D

Na de duinen gaat het prima met Janus en hij is weer druk, druk, druk....
Op donderdag heb ik een busrit geplant omdat Alicia de auto mee heeft en ik de vis in het centrum wil halen... een mooie training en daar zal hij zeker wel rustiger van worden.
Tja, en dan is het donderdagochtend en loopt meneer weer wat te trekken met een voorpoot.
Niet kreupel, maar niet fit... de bus en de lange wandeling gaan dus niet door...
Aan de ene kant wel jammer, maar ik treur er niet echt om hoor, ik heb namelijk een pesthekel aan busritten.
Maar ik hou ook van een uitdaging en ik denk dat Janus hier wel heel wat energie door kwijt raakt, wat ik ook wel kan gebruiken...
We wandelen straks gewoon een nieuwe route, naar Hilde, dat zal hem ook genoeg indrukken opdoen en het lopen is net zover als wat we normaal doen....

Deze week weinig beleeft...
Janus is nog wat wisselend met zijn linker voorpoot, maar fit genoeg om mee te wandelen naar de buurtsuper.
Daar was hij tot gister ook mooi rustig en bleef netjes bij me, tot zoals elke keer, we naar de uitgang/ kassa gaan... zucht...
Dan krijgt ie ineens haast...
Maar gister was hij erg... heel erg!
Ik was aan het zoeken wat ik mee wilde nemen, dus meneer moest een beetje geduld hebben en naast me blijven wachten.
Dat deed hij wel redelijk, op wat onrustig rondkijken en wat gepiep na... maar op het moment dat ik verder wilde lopen springt hij ineens op en kust me bijna op mijn wang!
Jeetje! hallo!  Dat doen we niet in de winkel!
pfffffft.... soms hè...
De onrust bleef, maar we hebben de boodschappen gered en vrijwel niemand heeft last van ons gehad... denk ik... hahaha
Maar ja, blijkbaar had hij echt een drukke bui, het wandelen later ging ook met wilde sprongen.
Zo loopt ie naast me, zo spurt ie ineens met volle kracht naar voren...
Lekker!  Niet dus!
Kolere... dit is niet leuk meer!
Even weer wat strakker in het regiem... een keertje is leuk, maar dan is het weer terug naar normaal wat mij betreft...
Het is ook echt een lompe boer af en toe...

Het zou wel kunnen komen omdat het met Menno steeds slechter gaat en ik twijfel of we nog wel langer moeten toekijken hoe slecht het gaat....
Janus is supergevoelig dus hij zal wel wat meekrijgen van mijn twijfel en angst voor dit verlies...

Vandaag zijn we voor het ontbijt op weg gegaan naar Doornspijk, naar de zandverstuiving de Doornse Duinen.
Het is er niet zo groot dat je er uren kunt wandelen, maar dat willen we toch niet.
Menno vind dit soort plekken geweldig en voor Chenna en Janus is het er ook fantastisch.
Lekker rennen en op dit vroege uur hadden we het hele gebied voor ons alleen.
Nog een paar mooie plaatjes gemaakt en daarna weer terug.
2 keer zijn we een andere hond tegen gekomen en 2 keer was Menno de boosdoener door er als een dwaas op af te rennen... en zich niet meer weg liet sturen.
Sjonge wat is hij toch een vent!
Janus daarin tegen rent wel met Menno mee, maar komt ook weer terug als we roepen.
Dat loopt toch een stuk prettiger hoor.
Maar gelukkig, nergens schade.. alleen frustratie omdat we ze moesten ophalen... Menno en Chenna dan... ;)
Janus heeft vandaag mazzel en mag vanmiddag nog een keer met Alicia en haar vriendin mee.
Hij heeft geen problemen met andere honden en mensen, Chenna en Menno zijn daar erg onbetrouwbaar mee... helaas...

Het weekend alleen met de honden hebben we prima overleefd, Janus en Chenna samen mee op een lange wandeling aan de riem ging prima.
Al moest ik wel regelmatig even zeggen dat mijn tempo echt het goeie tempo is en dan Chenna die elke paardenbloem wil hebben en dus regelmatig de kop het gras in rukt, Janus die dat spelletje ook begint te leren en mijn armen dus afwisselend links en rechts getest werden op flexibiliteit... volgens  mij zijn ze iets langer geworden hahaha.
Maar al met al, prima te doen, de lijnen niet te lang laten worden en doorlopen, geen gezeur.
En daarna lekker relaxt met Menno een snuffelrondje, even bijkomen  ;)

Het was mooi weer en de tuindeur kon weer open... alleen vonden de pubers dat ook een mooi moment om hun dolle minuten vanaf de achterkant van de tuin tot aan de keuken uit te breiden... hmmm, dat dacht ik dus niet!
Het hekje er maar voor en ze of in de tuin, of in huis houden.
Alleen in de tuin is ook nog niet echt veilig met Janus. De vijver wordt leeggehaald, of gedronken... en kluiten uit de tuin schijnen ook lekker te zijn... of gewoon de planten.... zucht... hij moet echt nog bijgeschaafd worden!
Gelukkig was er ook nog genoeg tijd om zelf buiten te zitten en zo kan ik onze doerak goed in de gaten houden. Uiteindelijk liggen ze dan allemaal ergens in de zon of in de schaduw, dit is voor mij echt genieten en dat doe ik dan ook even heel goed, want die momenten duren nooit zo lang.
Het grootste voordeel van veel buiten zijn, is dat ze met het wandelen een stuk rustiger zijn ;)
Helaas werkt het weer na 2 dagen weer wat tegen... het is mij te fris.
Maar nu is Alicia weer thuis en hoef ik Chenna niet mee te nemen.

Voorlopig de laatste week dat ik die luxe heb.... volgende week heeft Alicia weer een stage-periode en heb ik de honden weer alleen.

En nog steeds is de rust ver te zoeken... zucht...
Nu toch echt geen halsband meer om, maar de slipketting. Anders loop ik echt als Jan Doedel met hem mee.
Sjongejonge... het is net of hij de knop heeft gevonden waarvoor hij geboren is!
Ook met het spelen wordt hij steeds feller en Alicia had laatst net een velletje tussen zijn tanden en haar mouw... auw!!
En ja... Chenna en hem samen los... ik heb mijn bedenkingen daarbij... Chenna lijkt buiten wel bang voor hem te zijn  :(
Ze rent keihard weg, laatst echt bij mij weg,  en Janus er achter aan.
Hij kan haar nog altijd niet bijhouden, maar de lichaamstaal van Chenna is niet speels en ontspannen...
Weer iets wat we niet meer gaan doen.
Of het in huis ook zo is vind ik moeilijker te zien omdat ze elkaar erg uitdagen en het wel spel lijkt te zijn. Hier grijp ik ook meteen in als ik verkeerd geluid uit een van hen hoor komen. Waarschijnlijk maakt dat Chenna ook minder onzeker.
Menno en Janus gaan heel goed samen, ondanks dat Menno ziek is en toch steeds zwakker wordt probeert Janus niets bij hem en laat hem mooi met rust.

Het lijkt er op dat Janus ook weer wat last heeft van groeipijn... hij kreupelt wat met zijn linkervoorpoot...
Het is wisselend, dan weer wel, dan weer niet... een weekje lijnrust dus maar.
HELP!!!
Hahaha
Hij zou met Alicia mee naar Animal Event, maar dat gaat niet door. Er werd gevraagd waar ze Janus zou laten als ze bezig was. We dachten dat Janus de hele tijd bij haar zou blijven, we gaan hem niet ergens of bij iemand achter laten, dan kan hij beter thuis blijven.
Dus helaas voor mij, geen rustig weekend maar alle honden voor mij alleen, want Alicia wordt daar wel verwacht.
Ach ja... dan doen we tussen het uitlaten door maar wat minder  ;)

Na het middagje dollen in de Ikea is het gedaan met de rust...
Janus heeft het tempo er weer hoog in, dus we trainen weer stevig op rust.... naast me lopen in mijn tempo.
Dus geen winkel in... helaas voor de visboer die hem meteen miste  :)
Maar nee, als Janus zo druk is dan heb ik echt geen zin om hem mee te nemen winkel in, winkel uit.
Dat doen we weer als de rust weer wat terug is.
En ja... toen kreeg ik via twitter een bericht dat ik van Bol.com een speelbal had gewonnen!
Hahahaha.... nóg geen rust natuurlijk!
Maar Janus vindt hem geweldig!
De bal is groter als een tennisbal en van zacht materiaal. En in tegenstelling tot de tennisbal bleef deze heel na wat trekspelletjes en wat apporteerwerk.
Vol trots hield hij hem dan ook goed vast na het spelen, op weg naar huis.
Alleen was zijn tempo nu nóg hoger! hahaha
Sjongejonge... ik voel me af en toe net een trekkar!
Met de bal in de bek dus ook gewoon weer stilstaan, naast en 2 stappen verder en weer opnieuw...
Het is wat, onze puber.  Maar ach, we hebben lol, dat is het belangrijkste.

Nu is hij mee met Alicia en Chenna naar het bos... hopelijk komt daarna de rust weer en anders maar weer rustig door trainen.
Het is zijn enige min-puntje wat mij betreft. Verder doet hij goed zijn best.