We zijn in huis wat meer bezig met 'binnenoefeningen' zoals 'touch' en 'luid'.
'Touch'  doe ik wel vaker en dat kent hij ondertussen al redelijk goed, maar met 'luid' ben ik nog niet bezig geweest. Wel met proberen hem 'stiller' te krijgen hahaha
Dat leert hij ook wel steeds beter, blaffen doet hij nauwelijks, ook niet in het spel met Chenna. Laatst speelden ze best fel en had ik het niet eens door zo stil waren ze. Meestal hebben ze toch wel wat gemopper erbij.
Het meest vervelende blijft het piepen, vooral voor het eten, als ik Menno zijn bordje klaar maak wat meestal zo'n 5 minuten duurt.... echt stil is hij niet, maar na elke 'stil' van mij wel stiller.
Een drama maakt hij niet, voor mij is het gewoon een erg irritant geluid en daardoor ben ik nog niet met 'luid' bezig geweest.
Voor Alicia is dit juist een leuke uitdaging en die ging er op een avond even mee aan de slag.... binnen 2 minuten wist hij wat 'luid' was!
Hoe frustrerend voor mij!  whahaha
Maar wel knap toch?  de tweede avond hebben we het gefilmd

Donderdag gaan we weer naar het centrum voor de vis en wat andere boodschappen. Dit keer had ik mijn heupgordel om, zodat meneer mij niet steeds de riem uit de handen trekt als ik betaal of even iets wil pakken...
En dat was maar goed ook hahaha
Bij de supermarkt stonden we bij de kassa en Janus wil steeds weer om het hoekje naar een andere kassa toe. Omdat hij aan de gordel zit lukt dit nu echt niet!
Maar na een paar keer word ik er wel een beetje zat van en spreek hem even wat duidelijker toe.
Beginnen bij de andere kassa meteen een stel te lachen, niet een beetje maar echt dikke pret!
Wat bleek.... een van hen was doodsbang voor Janus en elke keer als zij door wilde lopen, kwam Janus met zijn kop om de hoek en schoot ze weer terug!
Tja, zo begrijp ik Janus ook wel dat hij steeds even wilde kijken hahaha!
Afijn, Janus maar even bij me gehouden en zo konden ook die mensen verder.

Daarna op weg naar de visboer.... pffffft.... heeft hij nu ook al door dat het donderdag is ofzo??
Sjonge wat een tempo.
Met de heupgordel is het wel makkelijker corrigeren, ik sta stil en hij komt direct weer naast en blijft beter naast. Hij houd me beter in de gaten als wanneer ik de riem vast heb... (zegt misschien ook wel iets over mijn vasthouden van de riem ahum)
Toen we om de hoek kwamen en de viswinkel in zicht kwam was het weer een spurt richting de deur hihi... even een paar keer gecorrigeerd en doorgelopen, maar uiteindelijk kreeg hij natuurlijk wel zijn zin.
Wat een boef.... nog even en hij gaat daar de deur ook nog zelf open maken!
De visboer en een klant van hem hadden iig dikke pret toen ze me aan zagen komen.
Hij fokt zelf ook Duitse herders uit een werklijn en weet dus wel waar ik mee te maken heb en ja... als liefhebber geniet je hiervan!
Ik ook hoor!
Janus is gewoon erg gedreven om zijn doel te bereiken en laat zich niet snel van zijn doel halen.... lijkt me een goeie eigenschap  :D

Met de vis op zak was hij meteen een stuk rustiger... op naar huis voor de beloning, een lekker snack... een vinnetje

's middags moest Alicia weer werken bij het dierenpension en omdat het er niet druk was konden Janus en Chenna wel mee.
Ze kunnen daar spelen met andere honden in een grote buitenkennel, dus voor de twee pubers een heerlijke uitlaatklep voor al die energie.
Al vond Janus de eerste vreemde hond wel even spannend, al snel was goed en kon het spelen beginnen.
Een mooie ervaring en socialisatie.
Als hij hier tijdens het loslopen andere honden tegenkomt is het ook geen probleem, hij gaat er rustig heen en ruikt even, als die ander tenminste ook losloopt,  daarna roep ik hem weer mee en komt hij ook weer mee.
Thuis waren ze heerlijk rustig, voor het eerst kon ik later op de avond een rondje lopen met een geheel losse lijn .

Maar de volgende ochtend is alles weer zoals altijd. Fris en fruitig ons eerste rondje en daarna een niet te versmaden vissenkop... wat doe je ze daar toch een plezier mee!
met beide poten er boven op staan en trekken maar.... heerlijk om hem zo te zien smullen!
Hij zit duidelijk in een periode van uitproberen...
We hebben voor de speeltjes waar ze niet alleen mee mogen spelen een ton met een stevig deksel.
Normaal gesproken blijven ze hier prima af, maar vanochtend heeft meneer ontdekt hoe hij dat deksel eraf kan krijgen.... dus ipv lekker op een botje te knabbelen, zoals ik dacht dat ze deden, haalden ze de tennisballen en piepballen te voorschijn!
Lekker dan!
Dat is niet helemaal de bedoeling, dus ballen weer terug, deksel er nog steviger op... afblijven.
Aha, dus niet, het deksel vloog ineens over de grond, de ballen er weer uit en ook de ton kon wel een ander plekkie krijgen volgens onze ontdekker... hihi
Altijd leuk als ze zo doortastend zijn, maar de ton gaat dus maar weer in de kast.... voor al die ballen afgevroten en kapot zijn... zucht.... :D

Dat was me het ochtendje wel zeg.... sjongejonge....
Even met Janus naar het centrum, kat in het bakkie toch? dit doen we regelmatig en hij gedraagt zich best wel netjes.
Behalve vanochtend....
druk, druk, druk...
Geen idee waarom, maar het was gewoon zo.
Hij had wel een trigger halverwege, toen kwamen we nl. langs de visboer en die deur weet hij feilloos te vinden, hij drukt mij gewoon opzij! haha
Maar helaas, de visboer heeft op dinsdag niets voor ons, dus we moesten doorlopen.
opzich ging dat wel, in een té hoog tempo en de winkel waar we wel in moesten liep hij bijna voorbij.
Hij loopt ook net even te ver voor me om mijn been er goed voor te kunnen zetten, maar ja, dat is juist het probleem als hij zo druk is... zucht...
Afijn, de winkel in en ja hoor... hebben ze daar piepspeeltjes... Alicia hem nog eens lekker pesten en hij reageerde zich lekker af door tegen haar op springen. Maar toen Alicia er mee ophield was hij ook weer rustig.... tot er zo'n vervelend jochie met zijn schoenen over de vloer gaat piepen...
Janus dus weer druk, druk, druk....
De winkel uit, weer langs de visboer en het was alsof hij toen elk kind als speelobject zag, want geen een kind wat bewoog werd gemist... pffffft.
Ik had hem al aan een korte riem, maar ondertussen had ik geen arm meer over... al die correcties, alles steeds weer opnieuw doen, bij mij blijven, rustig lopen... het was echt niet aan hem besteed vanochtend.
De supermarkt ging daarna wel weer redelijk goed, maar met een doodsbange mevrouw voor ons bij de kassa was Janus alweer getriggerd... zucht...
Alicia had hem intussen overgenomen, zij had nu haar handen leeg en we gingen op weg naar de auto.
Hoppa! volle vaart dacht meneer, maar Alicia is iets meer mans als ik dus dat feestje ging niet door en helaas voor hem nam ze meteen de kans om even fijn te trainen met hem.
Maar ow, ow... ik liep door naar de auto om de boodschappen weg te leggen en dat is natuurlijk wel het ergste wat je hem aan kunt doen!
Niet luid joelend, maar wel heel onrustig, Alicia had haar handen vol aan hem maar ook dit moet hij maar gewoon leren.
Nog een laatste bezoekje bij de dierenartsen praktijk in het centrum voor een weegmomentje (22,8)  en dan eindelijk naar huis...
Hij had echt zijn ochtend niet, maar ze horen er ook bij.
Nu maar hopen dat de rest van de dag weer normaal mee loopt... kan mn schouder even rusten haha

Eerlijkheid laat mij wel vertellen dat ik hem gistermiddag alleen mee heb genomen voor een wandeling en dan loopt hij netjes mee. Mijn tempo is dan hoger en hij hoeft niet te concurreren met Menno. Niet dat hij daar iets van concurrentie van heeft te verwachten, Menno loopt traag en meestal achter me.
Maar ook daar heeft hij maar gewoon rekening mee te houden.... vind ik....
Hij past zich aan mijn looptempo aan en niet andersom.
Hij hoeft niet vaak meer met Menno samen te lopen, eigenlijk alleen de ochtend, verder is het een puzzel wie met wie en wanneer ze lopen.
Tis maar net hoe de dag loopt, hoe de honden zijn, hoe het weer is en hoe ik me voel.
Ik ben allang blij dat ik Chenna er in de ochtend niet meer bij heb :)

Dat Janus aan het puberen is was al bekent en met 5 maand heel logisch.... maar hij heeft er wel heel bijzondere en voor ons niet bekende humor bij.
Hij heeft nogal last van zijn mannelijke hormonen...
Alicia leert bij haar opleiding ook om de hartslag en ademhaling te controleren en dat moet ook geoefend worden natuurlijk.
Dit maal was Janus de pineut. Alicia leert om in de lies de hartslag te zoeken, dus ze laat hem voor zich staan en zoekt met haar handen in de liezen. Wat bij Chenna en Menno geen enkel probleem was, bleek voor Janus een heel bijzondere ervaring...
Ze kon hem niet zo snel vinden en Janus stond ook nauwelijks stil.... en ineens begint hij te rijden!!
whahahaha, we lagen in een deuk! dat kun je begrijpen!
Dit hebben we nog niet eerder meegemaakt, tot nu toe was de 'ergste'  een pup van 7 weken die op mijn been ging rijden nadat hij me een dag had moeten missen hihi.
Ik ben benieuwd welke verrassingen we nog meer krijgen  :D

Verder gaat het lekker z'n gangetje.... hij trekt minder aan de riem, we lopen wat andere routes en soms wat langer. In de winkel heb ik hem nu aan de heupband, hij wil nog wel eens wegschieten als ik net beide handen nodig heb om een boodschap te pakken.... alert als hij is... pffft.
Stoeien en katten met en tegen Chenna gaat maar door.... die doen echt niet onder voor elkaar... zucht... soms ben ik het zelf echt zat en bemoei me ermee, dan is de rust ook weer terug en gaan ze ieder verder met een eigen knabbelbot oid.
De tuin regels beginnen ook begrip te krijgen en daar kunnen ze wel lekker spelen, ravotten, rondstruinen.... als ze maar tussen de planten wegblijven en daar ben ik fel op!

Dus ja, het is gewoonweg lekker genieten van dit roedeltje....

en dan zijn we maar zo een week verder waarin maar weinig is gebeurt....
de dagen lopen niet zoals geplant en als er dan ook nog privé omstandigheden zijn waardoor ik alleen van huis moet, komt er van al mijn plannen niets terecht...
vooral het plan om Janus wat meer te trainen, alleen op het veld...
Niet dat er niets gedaan wordt, hij moet van mij sowieso altijd gehoorzaam aan de riem lopen en dat is met deze druktemaker al een hele klus....
Is het niet dat hij druk met zijn omgeving is, is hij wel druk met tempo maken.
Netjes naast volgen met een losse lijn is er echt niet bij... zucht.... haha
Dus veel geduld, steeds weer stilstaan, naast me laten komen en weer doorgaan. Soms met een correctie erbij want meneer vind dit maar een vervelende gang van zaken en wil dan nog wel eens extra snel doorgaan. Dus sta ik extra snel stil en loot hij vanzelf in een correctie.
Ik wissel de halsband af met een nylon slip of een slipketting. Hangt af van mijn energie en zijn energie, als die teveel uit elkaar lopen is een snelle, duidelijke correctie beter. Anders blijf ik bezig en wordt zijn grens alleen maar verder weg.

Maar uiteindelijk zijn we op zaterdag toch op het veld bezig gegaan en dat met Alicia en Chenna samen....
wat ik had gehoopt was, een goed luisterende, strak naast me lopende Janus op beeld te zetten, maar niets is minder waar :)
Hij was erg afgeleid door Chenna en keek steeds naar haar. Had nauwelijks oog/neus voor het brokje en bij het 'voor komen' zat hij scheef en draaide bijna meteen om naar Chenna. (op de film kan ik hem net op tijd vast maken, daarvoor vloog hij meteen op Chenna af hihi)

Maar ik zet het toch on-line, leuk voor een volgende keer om te zien hoe en of er verbetering is.
Hij kán het in ieder geval wel veel beter als hij hier laat zien!

Daarna mochten ze los en gingen ook echt los.... vooral als dan Alicia ook nog eens weg rent  :D


http://youtu.be/0HCvE3hU0hY

http://youtu.be/Hemaozyb0Og

Lijnrust en sneeuw.... een heerlijke combi!
Niet dus...
Sneeuw is leuk en mooi, als je niet met een energieke pup hoeft te lopen die niet alleen al die heerlijke geuren diep in zijn neus wil opsnuiven, maar ook nog al die heerlijke witte vlokken op eet.
En aangezien we net weer van de diarree af zijn is dit echt een nono!
Gevolg is een stug volhoudende strijd tussen ons wie de langste adem heeft om die neus uit de sneeuw te houden... en na enkele dagen kan ik met een tevreden lach zeggen dat IK dat ben!
Uiteraard moet ik het hem wel elke ronde opnieuw vertellen, maar daarna is zijn neus vrijwel de hele tijd boven de sneeuw.
Nu die sooi maar weer weg zodat we weer verder kunnen gaan waar we mee bezig waren.

In huis is het nu dus wel wat drukker.... de sneeuw hè... zucht...
Chenna is speels druk, Janus gefrustreerd druk
En dat geeft af en toe wel hele felle reactie's, maar met een flinke brul dimmen ze wel.
Janus heeft er wel een handje van om zijn frustratie op de andere honden af te reageren en ook dat mag niet.
Tis toch wat hè.... pups mogen ook niets!

Binnen doen we dan maar wat meer zoekspelletjes, wat ze allemaal heel leuk vinden al snapt Janus er nog maar weinig van. Ik heb een voerbal waar de brokjes uitvallen als je daar mee gaat spelen. Chenna is daar druk mee bezig en Janus snaait af en toe een brokje onder haar neus vandaan.
Ook stop ik brokjes in de ringenbal die ze er dan tussen uit meten halen, dat is vooral Menno zijn favoriet.
Ook de appèl oefeningen binnen oefenen we, die gaan heel goed.
zit, af, wacht en touch (zijn we net mee begonnen)
Deze oefeningen doe ik wel met alle drie de honden tegelijk, mooi hoe ze bij elkaar kijken hoe ze het doen :D

Tussendoor is het rust... slapen ze ieder op hun eigen plek. Helaas geen roedeltje dat lekker bij elkaar kruipt.

nou, het 'er tegen aan gaan' valt reuze tegen... helaas...

Een keer heb ik een paar super gave oefeningen kunnen doen.
Welliswaar gewoon onderweg, naast, zit, volg, zit, af en weer volg... maar wat was het gaaf!
Aangezien ik dit nog niet eerder met hem gedaan had zo, ging het alsof hij het al heel vaak had gedaan!
Zó mooi strak naast lopen, strak naast me zitten en liggen en weer mee... dit proeft naar meer!!

Maar helaas....
Nu is de diarree weer over en begint de groeipijn... en met een hond die kreupelt van de pijn ga ik niet trainen.
Het ventje krijgt wel alles voor zijn kiezen!
Niet dat hij zich er veel van aantrekt hoor... hij gaat gewoon door als ik er zelf geen rem op zet.
Hij piept alleen nog iets meer en tja... kreupel lopen verraad zichzelf natuurlijk.
We doen thuis wat hersenwerk of wat appèl oefeningen, verder slaapt hij veel en probeer ik Chenna zoveel mogelijk van hem weg te houden.
Al is dat laatste niet makkelijk als hij Chenna zelf steeds uit daagt haha
Maar met haar kan ik een lekker stuk wandelen en dan is haar energie wel even rustig.

Het is nu wel echt behelpen met drie honden die nauwelijks samen kunnen lopen. Menno loopt ondertussen zo langzaam dat het niet eerlijk meer is naar hem toe om hem met een jonge hond samen te laten lopen. Gelukkig wil de ochtend wandeling nog wel samen met Janus, dan moet hij maar leren wat langzamer te lopen en Menno is redelijk fit in de vroege ochtend.
Chenna moet langer lopen en even rennen, dus die kan niet samen met de anderen.
Aangezien Alicia weer tot laat in de middag op school is mag ik aardig wat km lopen per dag...
Maar ach, als het maar niet glad is, is het best te doen.

Een op een uitlaten heeft ook z'n voordeel, ze lopen veel makkelijker ik kan ze ieder hun eigen tijd geven.
Het enige nadeel is dat het heel veel tijd kost rond de middag en aan het eind van de middag.

We bikkelen lekker verder, genieten van wat we kunnen doen en maken tijd om af en toe te bloggen ;)
Ook dat is een mooie dagbesteding haha