Nadat ik de volgende ochtend weer een drol in de bench vond heb ik die maar weer verkleint... hij kan net languit liggen en sindsdien blijft de bench weer schoon.
Wat een berekenend ventje is hij toch!
Als iets gelukt is, blijft het dus gelijk in zijn systeem zitten... pffffft.
We zullen nog wel wat met hem meemaken!

In het weekend heeft hij laten zien dat hij wel door kan slapen tot een uurtje of 7, dus tja... dan hoef ik er door de week ook niet meer om 5 uur uit, samen met Alicia.
Hij piept dan wel wat, maar de eerste poging sliep ik daar gewoon doorheen en moest Alicia mij wakker maken toen ze wegging hahaha
Nu ga ik tegen 7 uur eruit en neem direct alle 3 de honden mee... een hele uitdaging maar eigenlijk gaat het wonderlijk goed.
De meest vervelende is Chenna, maar ja... die is dan ook vreselijk aan het puberen :)
Menno is de rust zelf en Janus hobbelt lekker mee.
Hij staat af en toe stil om iets goed te ruiken of om een blaadje op te pakken, maar verder heb ik weinig last van hem.
Chenna doet lastig met ontlasten... laat ik haar in het gras dan doet ze niets en snuffelt alleen maar, gaan we lopen doet ze het op straat... zucht...
Maar ooit zal ook bij haar de knop op 'rust en gewoonte' gaan staan neem ik aan.... tot die tijd heb ik gewoon 2 pups in huis.
Beiden moet ik in de gaten houden dat ze niet in huis plassen of poepen, al geeft Janus het wel steeds aan. Beiden moeten na het eten en na het slapen naar buiten.
We bikkelen gewoon door, ik heb de tijd en Menno zorgt wel voor mijn rustige momenten haha, Mister Relax!
Nadat we met ons 4en hebben gelopen gaan we eten en daarna weer gauw naar bed met de pups.
Even rustig bijkomen met Menno... heerlijk zo'n momentje.

Intussen ben ik wat begonnen met appèl oefeningen.
zit, af, wacht, voorkomen, naast... het begint allemaal al ergens op te lijken :)
Ik moet er zelf wel op letten dat Janus mij goed aankijkt, maar hij doet het zo graag, dat gaat bijna vanzelf mee.
Nu doen we de oefeningen nog met alle honden tegelijk, dan kijken ze ook bij elkaar hoe en wat ze moeten doen, maar het voorkomen doet Janus alleen en hij zit dan bijna in me, zo dicht komt hij tussen mijn benen zitten haha
klein mini toppertje!

En ik geloof dat eindelijk de jeuk iets minder wordt.... kokos olie op de plekken en de Aloë drink door het voer...
Maar over is het niet, hij krabt en bijt best nog wel veel...

Samen Cross weer naar huis brengen, dat is nog eens een ervaring!
Een autorit die niet helemaal volgens plan verliep... ik hou de kleine pups het liefst achterin de auto, daar is het klein en zitten ze meer 'opgesloten'.. maar janus dacht daar heel anders over en voor ik het wist wipte hij over de achterbank heen en ging op de achterbank liggen...
Nou ja, dan moet het maar...
Als hij daar maar rustig blijft en niet ook nog naar mij komt.
Eigenwijze pup...
Cross vond het wel prima en zo reden ze samen op de achterbank, uit het raam kijkend of rustig liggend.
Bij Fons aangekomen eerst even plassen en poepen in het gras, daarna met de lift naar boven, dat vond hij wel even spannend.
Over de galerij was geen enkel probleem, al waren al die nieuwe geuren reuze interessant!
Eenmaal bij Fons in huis was het alsof hij thuis was.
Lekker spelen met Cross zijn speelgoed, daarna een plekje zoeken om te slapen... ik had geen kind aan hem.
Na het slapen heeft hij wel in huis gepiest, maar tja... waar vind je op een flat zo snel een plek waar je kan piesen!

Op de terugweg zijn we nog naar het centrum van Dronten gereden om de vissenkoppen voor de honden te halen. Zijn eerste kennismaking met winkelend publiek!
Spannend, heel spannend!
Steeds weer stilstaan en om zich heen kijken, het liefst was hij hard weggerend haha
Ik had het dekje nog niet omgedaan, want die is veel te groot en gelukkig maar....
Geen spannende associatie met een dekje.
Maar de visboer is meteen zijn grootste vriend! Even een kleine knuffel, en die overheerlijke geur natuurlijk haha
Thuis was hij echt moe en kon meteen zijn bench in om te slapen... voor mij tijd om de andere honden naar buiten te laten, die waren daar wel aan toe.

Als ik op donderdag de vis haal, krijgen ze die op vrijdagochtend.
De pups geef ik dan meestal een vin, zodat ze kunnen wennen, maar Janus pikte de vis van Menno af... die sul laat het ook gewoon gebeuren... en heeft hem helemaal opgegeten! En het is toch echt wel een heel hard bot hoor, die kop!
Een goeie bijtkracht zullen we maar zeggen...
Dus we hebben er nog een viseter bij  :)

De vrijdag niet zoveel gedaan.
Van Hilde heb ik een kleiner dekje geleend, maar die is hem al te klein... ik heb een stukje bij de buikriem aangezet, dan past hij wel, maar niet lang ben ik bang.

Vanmorgen had hij al vroeg een geurend welkom in de vroege ochtend... bah... een vieze bench met diarree....
waarschijnlijk van de aloë... dat is heel normaal, maar niet fijn... hopelijk is dat snel weer over..
Zijn jeukplekken smeer ik nu in met kokosolie, dat lijkt beter te werken al is daar weer het probleem mee dat hij het er meteen aflikt...
Aloë prikt een beetje op een wond, maar nu hij die als drink door het voer krijgt moet dat van binnenuit zijn werk gaan doen.
We hebben hoop, hij krabt iig niet meer zo hysterisch..

Maandag is Cross gearriveerd... altijd weer gezellig om hem erbij te hebben!
Fons moet naar het zh en Cross komt ons hier een paar dagen vermaken.
Al had ik verwacht dat hij drukker zou zijn met spelen met de pups, hij ligt eigenlijk alleen maar in de mand en moet niet zoveel van de pups hebben.
Misschien omdat Fons zich niet lekker voelde toen hij Cross bracht, het is ook een hele gevoelige hond, dat zou zo maar eens kunnen...
En ja, Janus maakt het allemaal niet uit, wil je niet spelen? dan zoekt hij gewoon iets anders op.. geen enkel probleem :)

Chenna is altijd in voor een spelletje... al worden die spelletjes wel steeds feller en ze vinden het beiden nog steeds leuk... volgens mij leuker! haha
Botjes of speeltjes afpakken en dat gaat gepaard met een flinke snauw. Beiden!
Janus laat alles niet zomaar meer afpakken haha
Maar sniekie Chenna loopt er gewoon mee weg en dan gaat hij er maar weer achter aan, pakt het weer af en rent snel naar mand of kleed om daar Chenna uit te dagen.
Zo houden ze elkaar lekker bezig.
Pas als het te hard door huis gaat, of te hard gesnauwd wordt grijp ik in, maar het is weinig nodig... ze kunnen elkaar wel hebben.

Het wandelen gaat steeds beter en we gaan 2 x op de dag ook al echt een ronde van zo'n 10 min. maken. Door de wijken, waar de meeste prikkels zijn.
Af en toe staat hij ineens stil en kijkt overal heen, maar met een kleine aanmoediging loopt hij weer mee.
Poepen en plassen doet hij buiten, hij geeft het netjes aan als hij nodig moet en geeft mij rustig de tijd om mijn schoenen en jas aan te doen...
Wat is hij toch lekker makkelijk!
Als we het huis binnengaan wilde hij als een dolle naar binnen, maar dat wil ik niet.
Rustig moet hij wachten tot ik naar binnen ga en dan binnen zitten en wachten tot ik hem los van de riem doe en vrij geef.
In het begin was dat een hele strijd, maar nu doet hij het al bijna zonder commando...
Toppertje!

Gister weer een leuke, nieuwe ervaring opgedaan... op visite bij de buren.
Ik was uitgenodigd voor een bakkie koffie en omdat ze zelf ook honden hebben was het geen probleem als Janus mee zou komen.
De 2 terriërs zijn net iestje groter als Janus en nadat hij zijn verkenningsrondje had gelopen was het al gauw feest tussen de honden.
De oudste, Dieke, is al aardig op leeftijd maar wilde wel spelen, tot ze doorkreeg dat Janus niet echt zachtzinnig is en best druk... zij koos dus al snel voor een veiliger, rustiger plekje.
Bowie vond het allemaal wel prima maar de drukke Janus was hem ook al snel net even te veel.
Janus trok dus zijn eigen plan, vermaakte zich met een botje, rende dan weer door de kamer om op een kleed neer te ploffen. Besloot om de voer en drinkbakken ook als speelgoed mee te zeulen, helaas was de drinkbak nog niet leeg dus tja, hij liet wel merken dat er een pup op bezoek was...
maar uiteindelijk bleef hij rustig op een kleedje op een bot kauwen...
Zo socialiseren is leuk en gelukkig vind de buurvrouw het alleen maar leuk en hoort het bij een pup al die ondeugd.
Thuis was hij moe van de indrukken en kon ik met de andere honden naar buiten...
Daarna even eten en weer snel verder slapen...
Als ik thuis ben liggen de honden allemaal gewoon in de mand of op een kleed, pas als ik weg moet gaan ze de bench in en Janus heeft zich daar netjes bij aangepast.
Hij gaat met een brokje direct op zijn plaats en gaat liggen, soms nog even wat gepiep, maar die strijd heeft hij wel opgegeven.

's middags heeft hij contact gelegd met de konijnen. Via het gaas was de kennismaking er al wel, de geur en het gehop van deze dieren vind hij heel interessant!
Maar nu was ik bezig het hok schoon te maken, zie ik ineens een vreemde kleur achter mij... Janus was over de afrastering geklommen en was bij mij in het konijnenhok komen buurten.
pfffft, de konijnen zijn de honden wel gewend, maar niet een drukke pup die achter ze aanjaagt.
Janus heb ik dus maar snel weer buiten de afrastering gezet... hier is hij nog te jong voor haha
maar het was wel een grappige ervaring, zo onverwacht.... maar nu wordt het wel echt tijd om iets aan de afrastering te doen ;)

pffffft, vannacht in een verkleinde bench waren er toch weer moppers... hele zachte welliswaar, maar toch de hele nacht steeds weer piepen... zucht...
Dus weer een wakende nacht achter de rug, ach ja... het leven van een gastgezin gaat niet altijd over rozen haha.
Wat belangrijker is, is dat hij droog was en pas zijn behoefte deed toen we buiten op het gras waren.
Geen gedoe met hoge nood en half op de mat, nee gewoon, na het verkennen van zijn loopje gaan staan en plassen... Héérlijk!
Het piepen gaat wel over, daar ben ik niet bang voor en een paar dagen de kleine bench en hopelijk morgen iets later op staan, (nu was het half 7) gaat het helemaal goed komen.
Zolang Alicia er 's morgens om half 5 uit moet zal ook ik er aan moeten geloven, maar in de weekenden blijft het natuurlijk stil 's morgens...
komt goed!

En als ik hem nu lekker in de mand zie liggen, languit gestrekt en in een diepe slaap, ach... dan smelt je toch?
Dan is die half wakende nacht snel vergeten.
Als ik straks boodschappen moet doen gaat hij zo zijn bench weer in en slaapt daar weer verder.
Een lekker stukje wandelen, de buurt verkennen geeft genoeg prikkels, dan weer spelen met Chenna, eten en weer slapen...
Het leven van een pup is zo slecht nog niet :)

en van ons dus ook niet! :D

Janus komt al mooi mee in ons ritme... héérlijk!
Als ik hem nu in de bench doe is hij meteen stil en laat zich ook niet meer horen, gaat rustig slapen tot hij beweging ziet of iets hoort, maar blijft wel rustig.
Als hij ongeveer 2 uurtjes heeft gerust mag hij weer los, eerst even naar buiten poepen en plassen... en daar neemt hij wel de tijd voor... makkelijk voor mij omdat ik dan niet zo hoef te haasten om alsnog een natte mat te hebben, maar even snel naar buiten en weer terug is er ook niet bij... en ik vergeet nog wel eens mijn jas aan te doen, of eigenlijk vergeet ik dat hij gewoon eerst zijn omgeving weer even wil verkennen voor hij zich ontlast.. ;)
Overdag gaat het heel goed en geeft hij aan als hij naar buiten moet, maar vannacht heeft hij ontdekt dat als hij achterin de bench gaat liggen hij vooraan best kan poepen en plassen... zucht...
Maar dit is snel opgelost als het boodschappenkrat achterin de bench staat.
Zo heeft hij genoeg ruimte om te slapen, maar niet om te plassen... we zijn wel wat gewend :)

Ik merk wel dat hij steeds losser wordt. Hij gaat makkelijker spelen, alleen, maar ook met Chenna Chenna heeft een (voor mij) heel irritant spelletje met hem bedacht. Als Janus een speeltje heeft, pakt zij het af en gaat rondrennen en ja hoor, dan gaat Janus er achteraan... eventjes is dat heel leuk, maar als snel gaat het steeds harder en wilder... haha
Als Chenna de spijkerbroek heeft pakt Janus hem aan het andere eind en soms op zo'n uitgekookte manier dat hij hem ineens heeft en dan zijn de rollen omgedraaid!
Wat een lol!  zolang het redelijk rustig gaat!

Een enkel keer probeert hij met het kleed van mijn stoel aan de haal te gaan, maar een keer 'uh uh' zeggen en het is weer over... (kent hij vast al :) )
Eigenlijk is hij een voorbeeldige pup, die met zijn speelgoed speelt en nauwelijks aan spullen komt waar hij niet aan mag komen.
Hij leert ook wel heel snel.
Zijn eten staat in de kast en dat is dus een hele uitdaging om hem daar uit te houden, maar met de eerste keer voeren wist hij al dat hij beter niet over de drempel kom gaan.. nee en terug... goed voorbeeld van de andere honden doet snel volgen gelukkig.
Ook zitten en wachten voor we door de deur gaan en vooral als we naar binnen gaan heeft hij al snel geleerd.
Dit leerde ik de geleidehonden ook, alleen al omdat ik niet gelanceerd wil worden als ik door een deur loop.
Janus moet leren dat 'naast en zit' tegen het linkerbeen aan moet. We doen dit voor het eten en als hij rustig zit en me aankijkt krijgt hij een 'yes' en mag hij eten.
Hij vliegt zijn bak in, maar eet wel rustig...
In tegenstelling tot Chenna, die in 3 happen de hele bak leeg heeft, bang als ze is als er een andere hond mee komt eten.
Het zit en wacht voor het eten kennen Menno en Chenna ook en nu is het voor hen ook weer een extra oefening. Ze moeten nu langer wachten voor ze het eten krijgen.

Gistermiddag ben ik met Janus langs de scholen geweest, net toen ze uit gingen.
Hij keek zijn ogen uit en vond het best spannend, al die stemmen en hij had geen idee waar het vandaan kwam.
Fietsers die langs komen of kinderen die langs hem rennen is niet erg, maar die stemmen!
Hij gaat dan meteen in de rem en blijft kijken, pas na een paar minuten gaat hij weer mee.
Gelukkig hebben we drie scholen bij elkaar, dus het went snel... en hij ontspande al wat nadat we de eerste school voorbij waren, daarna zijn we weer naar huis gegaan... dit was eerst wel genoeg.

zo gaan dag 2 en 3 ook al weer netjes voorbij...

Via facebook zag ik dat John en Saskia van Vom Falorie een nestje herders hadden en bij 1 van de reacties vroeg iemand of ze er zelf 1 wilden houden... tja en dan reageer ik natuurlijk heel enthousiast of ze een gastgezin nodig hadden! haha
Een hele spontane reactie van mij, maar ik werd toch gevraagd of ik het echt zou willen... nou, daar hoefde ik niet echt lang over na te denken.
Natuurlijk wil ik dat!
Een herder is toch veel leuker als die retrievers!  ook al zijn die ook leuk en lief hoor, niets verkeerts mee, maar tja... een herder heeft toch zeker veel voorkeur.

Toen de pups ongeveer 4 weken oud waren zijn we in Duitsland wezen kijken en ach, wat een schatjes...
Maar we moesten nog een paar weken wachten voor Janus kon komen

10 november hebben we Janus in huis gekregen,
Een Duitse herder pup van 10 weken oud.
Wat een heerlijke verandering vergeleken met de lab/golden...
Hij is zoveel rustiger, niet zo lomp en vooral op straat is dat heel plezierig!

Verder verschild hij in de eerste dagen niet zoveel, hij blaft er flink op los als hij in de bench moet voor zijn schoonheidsslaapje... wat een dram de eerste nacht!
Ik dacht eerst om hem maar lekker door te laten blaffen, vaak is het dan over, maar Janus ging alleen maar harde en harde blaffen... zucht...
Dus maar naar beneden gegaan en mijn stem er overheen en tussendoor om hem weer tot stilte te manen.
Dit lukte voor een uurtje en toen begon het weer... en zo ging het de hele nacht...
Uiteindelijk om half zeven maar opgestaan en na Janus weer stil te hebben gekregen eerst Menno maar mee genomen naar buiten, dan kon ik me verder met de pups bezig houden.
Alicia had Chenna om half 5 al buiten gelaten, voor ze zelf weg moet naar haar stage.
Wonder boven wonder bleef hij toen stil, hij had alleen wel in de bench geplast en gepoept, nou ja, dat is het ergste niet...
Nu kan ik rustig met de pups naar buiten, daarna krijgen ze eten en kunnen ze spelen terwijl ik de dagelijkse afwas doe :)
De konijnen buiten vind hij mega interessant.. helaas blaft hij dan ook dus weer tot stilte manen, maar dat was gelukkig sneller over.

Overdag is hij lekker rustig, al loopt hij overal strak achter me aan en ben ik uit zicht begint hij weer te piepen...
Samen een trekspelletje met Chenna of achter haar aan rennen omdat ze zijn speeltje heeft gejat zijn even leuk, maar al snel gaat hij weer iets voor zichzelf doen.
Vooral zoeken naar eten of water... hij doet net of hij is uitgehongerd en uitgedroogd haha
Als extraatje op dag 1 mocht hij mee in de auto om Alicia uit Lelystad op te halen... treinstoring...
In het begin vond hij het maar niets en liet zich flink horen, na de gebruikelijke stemcorrecties werd hij stiller en uiteindelijk helemaal stil... hij leert zo wel heel snel wat 'stil' is haha
Zelfs toen Alicia erbij in kwam bleef hij stil...
Dag 1 is netjes verlopen...

Nacht 2 gelukkig ook
Hij wilde wel weer met zijn concert beginnen maar ik was hem nu voor en dat heeft geholpen...
tot Alicia er om half 5 uit ging heb ik hem niet meer gehoord.
Ik wilde eigenlijk proberen om hem in de bench te laten en dan later met hem te gaan lopen, maar dat gaat niet lukken... hij is veels te wakker en moet nodig, van morgen was dan ook de bench nat helaas...
Dus morgen maar gewoon met Alicia mee eruit en hem daarna weer terug zetten.
Wel kan ik eerst met Menno lopen als ik echt opsta, nu om 7 uur.
Daarna het (nu al) ochtendritueel... wandelen, eten, spelen, slapen.
Hij doet het al heel netjes mee.
Vanmiddag is hij ook speelser met Chenna, vooral samen met die afgeknipte spijkerbroek. Nu nog stiller worden tijdens het spelen.
Enige puntje van zorg is zijn jeuk... hij onderbreekt zelfs zijn spel om te krabben en klaagt daar ook overduidelijk bij... arm ventje...
Het lijkt op een irritatie en zou over een week over moeten zijn
en hij drinkt heel veel en heeft heel veel dorst....maar dat kan ook gewoon gewenning zijn, hier krijgen ze alleen drinken bij het eten. De retrievers drinken alles in een keer op nl.

Het is wel heel anders als een lab/golden voor blindengeleidehond opvoeden. Niet alleen de hond, maar ook het uiteindelijke doel verschilt natuurlijk. Maar ik vind dit nu al veel leuker!
Al blijft het doel, een hulp/geleidehond opvoeden wel een heel belangrijk doel voor mij, belangrijk maar zeker ook dankbaar...