Het echte genieten met en van Janus is begonnen!
Na zijn onrustige start met jeuk en diarree zijn we nu eindelijk stabiel en zit hij en daardoor ik ook... lekker in zijn vel.
De brokken van Barca zijn voor hem dé oplossing en dat is te zien ook.
Hij is ineens een echte jonge hond geworden, hij groeit als kool, lekker stevig en vol ipv slank en ieletjes...
En omdat het met hem beter gaat, ik niet 's morgens eerst een bevuilde bench hoef schoon te maken, is mijn humeur en energie duidelijk op een hoger peil haha
Wat met zich mee brengt dat we meer gaan doen, meer willen doen!
Het scheelt natuurlijk ook dat Alicia haar stage is afgelopen en de ochtend iets later begint, het weer wat eerder licht is buiten en daarmee ook de lol van alles weer terug komt.

Ik merk dat niet alleen aan mijzelf, ook aan de honden... Chenna en Janus zijn allebei drukker, vrolijker, speelser... vooral met elkaar.
Wat een stel is dat aan het worden, ze kunnen maar moeilijk zonder elkaar... tenminste, Janus zonder Chenna.
Als Chenna met Alicia mee is piept meneer er zielig oplos... als wij dan naar buiten gaan heb ik mijn handen vol om hem gewoon naast me te laten lopen.
Het liefst vliegt hij in volle vaart achter zijn stiefzussie aan... en dan komen we weer die Janus tegen die we intussen al aardig kennen... hij is niet snel ergens van onder de indruk en zet zijn zin gewoon door... zucht... ik blijf zeggen dat hij naast moet en rustiger. Als het me te erg wordt pak ik hem kort in zijn nekvel en is hij even wat rustiger, het stilstaan, wachten en naast me vragen werkt dan pas weer.
Maar om elke keer zo rond te lopen heeft in mijn ogen ook weinig zin, ik heb de slipketting maar eens geprobeerd.
Nu is hij wel sneller onder de indruk, maar hij blijft druk...
Maar dit is veel beter te doen en scheelt mij een heel pijnlijke schouder... we wisselen het wel af, de halsband of de slip.
Ik moet nu ook meer gaan trainen met hem, niet enkel meer wandelen maar meer 'werk' met hem doen zodat hij daar zijn energie wat meer in kwijt kan.
Omdat hij nu ook last heeft van groeipijnen is lang wandelen of eens flink uitrennen met Chenna ook geen optie.
Een heel andere bezigheid als met de pups in opleiding voor geleidehond, maar wel veel leuker!
Die pups waren met een maand of 6 klaar... meer als zorgen dat ze de geleerde oefeningen bleven doen hoefde ik niet, mocht ik niet.
Nu blijft er een uitdaging om verder te gaan...

Janus gaat ook wel met me mee naar de winkels en gedraagt zich daar nu heel netjes, al is hij nog altijd erg nieuwsgierig en wil graag zijn neus achterna haha.
Het mooiste vind ik toch wel dat hij mensen negeert... of ze hem nu aandacht geven of niet.
Sommigen mogen van mij hem wel aaien, hij is ook té lief. En hij vind dat héérlijk! Heel lief legt hij zijn snuit in de hand en laat zich even lekker aaien. Zo heeft hij ook de buurvrouw over haar hekel aan herders af gekregen.. zó gaaf!
En dan zeggen ze dat labs/goldens liever zijn dan herders! met mijn pups kon ik nooit bij kleine kinderen of zonder de pup zelf vast te houden hen laten aaien!
Weg met dat vooroordeel!!
Komen we een schoolklas tegen die van school naar gym gaan, kijkt hij ze alleen maar na. Hij hoeft er niet heen, hij vraagt niet om aandacht, hij passeert gewoon.
Tot ze gaan rennen!!  Dan wil hij er achter aan!
Net als met spelen, dan komt er een heel andere Janus tevoorschijn!
Hij deinst nergens voor terug, hapt direct (wel mis gelukkig, maar je hoort zijn kaken klappen) en is lekker fel.
Voor de spelletjes in huis heb ik Alicia, zij vind dat geweldig! En deinst ook nergens voor terug.
En tot nu blijft spel ook spel...

dus ja... we gaan nu alleen nog maar meer lol krijgen van ons manneke