nou, het 'er tegen aan gaan' valt reuze tegen... helaas...

Een keer heb ik een paar super gave oefeningen kunnen doen.
Welliswaar gewoon onderweg, naast, zit, volg, zit, af en weer volg... maar wat was het gaaf!
Aangezien ik dit nog niet eerder met hem gedaan had zo, ging het alsof hij het al heel vaak had gedaan!
Zó mooi strak naast lopen, strak naast me zitten en liggen en weer mee... dit proeft naar meer!!

Maar helaas....
Nu is de diarree weer over en begint de groeipijn... en met een hond die kreupelt van de pijn ga ik niet trainen.
Het ventje krijgt wel alles voor zijn kiezen!
Niet dat hij zich er veel van aantrekt hoor... hij gaat gewoon door als ik er zelf geen rem op zet.
Hij piept alleen nog iets meer en tja... kreupel lopen verraad zichzelf natuurlijk.
We doen thuis wat hersenwerk of wat appèl oefeningen, verder slaapt hij veel en probeer ik Chenna zoveel mogelijk van hem weg te houden.
Al is dat laatste niet makkelijk als hij Chenna zelf steeds uit daagt haha
Maar met haar kan ik een lekker stuk wandelen en dan is haar energie wel even rustig.

Het is nu wel echt behelpen met drie honden die nauwelijks samen kunnen lopen. Menno loopt ondertussen zo langzaam dat het niet eerlijk meer is naar hem toe om hem met een jonge hond samen te laten lopen. Gelukkig wil de ochtend wandeling nog wel samen met Janus, dan moet hij maar leren wat langzamer te lopen en Menno is redelijk fit in de vroege ochtend.
Chenna moet langer lopen en even rennen, dus die kan niet samen met de anderen.
Aangezien Alicia weer tot laat in de middag op school is mag ik aardig wat km lopen per dag...
Maar ach, als het maar niet glad is, is het best te doen.

Een op een uitlaten heeft ook z'n voordeel, ze lopen veel makkelijker ik kan ze ieder hun eigen tijd geven.
Het enige nadeel is dat het heel veel tijd kost rond de middag en aan het eind van de middag.

We bikkelen lekker verder, genieten van wat we kunnen doen en maken tijd om af en toe te bloggen ;)
Ook dat is een mooie dagbesteding haha