'Touch' doe ik wel vaker en dat kent hij ondertussen al redelijk goed, maar met 'luid' ben ik nog niet bezig geweest. Wel met proberen hem 'stiller' te krijgen hahaha
Dat leert hij ook wel steeds beter, blaffen doet hij nauwelijks, ook niet in het spel met Chenna. Laatst speelden ze best fel en had ik het niet eens door zo stil waren ze. Meestal hebben ze toch wel wat gemopper erbij.
Het meest vervelende blijft het piepen, vooral voor het eten, als ik Menno zijn bordje klaar maak wat meestal zo'n 5 minuten duurt.... echt stil is hij niet, maar na elke 'stil' van mij wel stiller.
Een drama maakt hij niet, voor mij is het gewoon een erg irritant geluid en daardoor ben ik nog niet met 'luid' bezig geweest.
Voor Alicia is dit juist een leuke uitdaging en die ging er op een avond even mee aan de slag.... binnen 2 minuten wist hij wat 'luid' was!
Hoe frustrerend voor mij! whahaha
Maar wel knap toch? de tweede avond hebben we het gefilmd
Donderdag gaan we weer naar het centrum voor de vis en wat andere boodschappen. Dit keer had ik mijn heupgordel om, zodat meneer mij niet steeds de riem uit de handen trekt als ik betaal of even iets wil pakken...
En dat was maar goed ook hahaha
Bij de supermarkt stonden we bij de kassa en Janus wil steeds weer om het hoekje naar een andere kassa toe. Omdat hij aan de gordel zit lukt dit nu echt niet!
Maar na een paar keer word ik er wel een beetje zat van en spreek hem even wat duidelijker toe.
Beginnen bij de andere kassa meteen een stel te lachen, niet een beetje maar echt dikke pret!
Wat bleek.... een van hen was doodsbang voor Janus en elke keer als zij door wilde lopen, kwam Janus met zijn kop om de hoek en schoot ze weer terug!
Tja, zo begrijp ik Janus ook wel dat hij steeds even wilde kijken hahaha!
Afijn, Janus maar even bij me gehouden en zo konden ook die mensen verder.
Daarna op weg naar de visboer.... pffffft.... heeft hij nu ook al door dat het donderdag is ofzo??
Sjonge wat een tempo.
Met de heupgordel is het wel makkelijker corrigeren, ik sta stil en hij komt direct weer naast en blijft beter naast. Hij houd me beter in de gaten als wanneer ik de riem vast heb... (zegt misschien ook wel iets over mijn vasthouden van de riem ahum)
Toen we om de hoek kwamen en de viswinkel in zicht kwam was het weer een spurt richting de deur hihi... even een paar keer gecorrigeerd en doorgelopen, maar uiteindelijk kreeg hij natuurlijk wel zijn zin.
Wat een boef.... nog even en hij gaat daar de deur ook nog zelf open maken!
De visboer en een klant van hem hadden iig dikke pret toen ze me aan zagen komen.
Hij fokt zelf ook Duitse herders uit een werklijn en weet dus wel waar ik mee te maken heb en ja... als liefhebber geniet je hiervan!
Ik ook hoor!
Janus is gewoon erg gedreven om zijn doel te bereiken en laat zich niet snel van zijn doel halen.... lijkt me een goeie eigenschap :D
Met de vis op zak was hij meteen een stuk rustiger... op naar huis voor de beloning, een lekker snack... een vinnetje
's middags moest Alicia weer werken bij het dierenpension en omdat het er niet druk was konden Janus en Chenna wel mee.
Ze kunnen daar spelen met andere honden in een grote buitenkennel, dus voor de twee pubers een heerlijke uitlaatklep voor al die energie.
Al vond Janus de eerste vreemde hond wel even spannend, al snel was goed en kon het spelen beginnen.
Een mooie ervaring en socialisatie.
Als hij hier tijdens het loslopen andere honden tegenkomt is het ook geen probleem, hij gaat er rustig heen en ruikt even, als die ander tenminste ook losloopt, daarna roep ik hem weer mee en komt hij ook weer mee.
Thuis waren ze heerlijk rustig, voor het eerst kon ik later op de avond een rondje lopen met een geheel losse lijn .
Maar de volgende ochtend is alles weer zoals altijd. Fris en fruitig ons eerste rondje en daarna een niet te versmaden vissenkop... wat doe je ze daar toch een plezier mee!
met beide poten er boven op staan en trekken maar.... heerlijk om hem zo te zien smullen!
Hij zit duidelijk in een periode van uitproberen...
We hebben voor de speeltjes waar ze niet alleen mee mogen spelen een ton met een stevig deksel.
Normaal gesproken blijven ze hier prima af, maar vanochtend heeft meneer ontdekt hoe hij dat deksel eraf kan krijgen.... dus ipv lekker op een botje te knabbelen, zoals ik dacht dat ze deden, haalden ze de tennisballen en piepballen te voorschijn!
Lekker dan!
Dat is niet helemaal de bedoeling, dus ballen weer terug, deksel er nog steviger op... afblijven.
Aha, dus niet, het deksel vloog ineens over de grond, de ballen er weer uit en ook de ton kon wel een ander plekkie krijgen volgens onze ontdekker... hihi
Altijd leuk als ze zo doortastend zijn, maar de ton gaat dus maar weer in de kast.... voor al die ballen afgevroten en kapot zijn... zucht.... :D
Geen opmerkingen:
Een reactie posten