En dan is het zaterdag en heb ik weinig zin om én boodschappen te doen en daarna nog twee keer met de honden te gaan lopen, dus Janus gaat weer mee naar het centrum.
Hoe dom kan ik zijn!
Hij was drukker dan druk en er was geen koekje, aanpak of wat dan ook waar hij op reageerde. Ik had de nylonslip om en kon hem zodoende wel ongemerkt wat aanpakken, maar zo wil je niet door het winkelende publiek lopen. Veel meer als corrigeren deed ik ook niet... zucht...
Kwam het omdat we richting viswinkel gingen en hij daar nog niet was geweest?  Hij liep er wel in 1 streep naar toe...
Maar ook toen we daar langs liepen en door liepen bleef hij zo vreselijk onrustig.
Kwam het omdat Alicia erbij was?
Ze ging soms even een paar passen bij ons vandaan ja, maar niet heel erg uit zicht.
Ook in de supermarkt bleef hij megadruk... sjonge wat had ik een spijt dat ik hem mee had genomen!
Hij wordt ook steeds sterker...
Maar aan de andere kant is dit natuurlijk een goeie training.
Ongeacht waarom hij zich zo onrustig voelt zal hij gewoon mee moeten lopen en zich gedragen... nu was het echt net een onbesuisd projectiel en aan de gezichten van het winkelend publiek te zien was het hem ook aan te zien....
Thuisgekomen dus ook maar mee naar het loslooppad om die energie eruit te gooien.
Een rondje met Menno mee, dat betekend het stuk aan de riem wel rustig lopen!
Na ja... dat ging voor deze dag, na de winkel ervaring wel redelijk.
Eindelijk kon hij los en kon hij rennen.... en dat deed hij dus helemaal niet... zucht...
Hij bleef maar om ons heen klieren... Menno gaat hier echt niet los, die jaagt elke hond die hij tegenkomt direct weer naar huis... maar uiteindelijk ging Janus toch was rondkeuvelen.
Tot ik ineens een keiharde klap in mijn nek, schouder en rug voel.... ik ben even in een zwarte waas gehuld... ***hond!!!
Loopt die lompe puber gewoon door de riem van Menno heen en wel zo hard dat ik het even zwart voor de ogen heb en de uitwerking naar de benen is er ook meteen.
Pijn in beide benen betekend in een nog rustiger tempo naar huis en aangezien ik pislink was hierna, was het alles behalve gezellig.
Gelukje voor Janus was dat we nog een stukje op het loslooppad konden lopen...

In huis is het ook alleen maar druk... Chenna en Janus kunnen steeds slechter van elkaar afblijven en soms ben ik er echt klaar mee. Maar zoals het vaker gaat met pubers hebben ze lak aan mijn gebemoei en dollen ze vrolijk verder... zucht...
Een in de tuin, de ander binnen en er is even rust... eindelijk!
En als Chenna rustig is, is het voor Janus saai en valt hij uiteindelijk ook in slaap.
We moesten een kamer opruimen dus we zijn maar snel begonnen met het werk boven en de honden lekker laten liggen.
Bij het opruimen kwam Alicia haar halloweenkostuum tegen, een jokerpak met een eng masker.
Dit pak hadden we al vaker bij de jonge honden uitgeprobeerd en ook nu wilde Alicia haar Chenna testen... hoe zou ze reageren?
Onze inschatting was dat Janus niet bang zou zijn, maar Chenna wel...
Ik stond al klaar met de videocamera voor dit moment en niet voor niets!
Eerst roken ze alleen maar, maar owee, toen Alicia een beweging maakte!
Chenna en Janus schoten weg en Menno schoot achter hen aan, niet begrijpend waarom ze schrokken.
Hij begon Alicia te bespringen en al snel deed Chenna met hem mee, maar Janus bleef op veilige afstand blaffen. Niets kreeg hem in de buurt! whahahaha
Tot Menno al bijtend Alicia de broek van de billen trok en Alicia wat zichtbaarder werd en ze het masker af deed... ja, toen durfde hij er ook eindelijk bij.
Sjongejonge.... wat een watje!
Dit had ik niet verwacht van hem!
en van Chenna ook niet!  Die was alleen maar gek aan het doen, maar had al wel snel door dat Alicia in dat pak zat.
Menno ging al zijn grenzen over en deed in een kuise versie wat we gewend zijn van hem... aanvallen!!
Echt heerlijk om ze zo te zien!

https://www.youtube.com/watch?v=0ulO-9tUKEE

Zondagochtend ben ik er helemaal klaar voor... we gaan naar het bos.
Ik wil vandaag niet nog een keer met drukke hond door de wijken lopen en het loslooppad is zondags veels te druk met wandelende ouders en kinders.
Dus het sootje opgepakt en in de auto gezet. Alle drie de honden mee, misschien wel te druk voor Menno maar als het hem te veel wordt gaan we weer terug.
In het bos zijn ze alle drie blij... en dat maakt ons ook blij!
Ze rennen heel wat af en al snel komen we bij een redelijk brede sloot, waar Menno uiteraard in wil.
Het is lekker weer, de zon schijnt en hij heeft er echt zin in.
We vinden een gedeelte waar de wal minder stijl is en al snel zwemt Menno rond, achter de stokjes aan die Janus van hem aan pakt zo gauw hij bij de kant is.
Maar voor Janus is het water nog spannend, net als Chenna blijft hij wat pootje baden, maar verder gaat het niet... hij wil grond blijven voelen.

Een keer valt de grond onder hem weg en zwemt hij een paar slagen, maar daarna komt hij niet meer dieper.
Alicia gaat stiekem naar de overkant van de sloot... even verder is een brug ;)
En de honden hebben het pas door als ze begint te praten.
Nu willen de pubers toch wel graag naar haar toe, maar tja... dan moeten ze zwemmen!
Chenna doet na een hele lange tijd een poging, maar blond als ze is duikt ze met haar kop onder water en weet niet hoe snel ze weer terug moet komen...
Helaas... Menno is wel 4 keer heen en weer gezwommen, maar de pups bleven bij mij... ze durven echt niet...
Tis toch wat... maar wie weet als het wat verder in het seizoen is en de pups ouder zijn.... het is zo leuk als ze zwemmen!

Om de zondag tot een echte rustdag te maken kregen ze thuis een kluif in de tuin, in het zonnetje.... dit is waar je het voor doet... genieten van blije honden en zelf ook blij zijn  :D
De wandelingen daarna liep ik met een lange lijn... Janus had niet zo'n haast meer.
Zie je wel, hij kan het wel!
Ook maandag ochtend liep hij rustiger als de laatste week... yessss!