Een middagje Ikea met Fons en Cross....
Oef, ik ben nog steeds aan het bijkomen...
Niet alleen fysiek, ook van het lachen  :D
Sjongejonge.... Janus liet zich van zijn allerbeste kant zien, in sneltreinvaart!
hahahaha.
We hadden gehoopt dat er niet veel mensen zouden zijn, maar helaas... het was druk.
Maar ach, twee druktemakers en de rolstoel zorgen voor genoeg persoonlijke ruimte.
Het begin was alleen maar druk... druk met mensen en Janus was erg druk. Hij was meteen gecharmeerd van Fons en Cross, die hoorden dus meteen bij zijn toebedachte roedel en die wilde hij geen seconde uit het ook verliezen.
Tot grote lol van Fons, want die zat lekker relaxt in zijn stoel... de grapjas.
Ik prees me weer gelukkig met een grote hond en hield hem aan de halsband redelijk rustig en makkelijk onder controle, voor mijn gevoel dan.
Maar af en toe kwam er toch heel wat druk op die halsband te staan en moest ik even ingrijpen... pffffft... en dan is 30 kg wel te voelen!
We belanden na heel wat gezigzag op de kinderafdeling, bij de knuffels...
Cross was een konijn beloofd zo gauw als we samen in de Ikea zouden zijn en tja, deze afspraak moesten we nakomen uiteraard.
Wat een lol!  Het arme beest werd meteen vermoord!
Janus mocht van mij een pandabeer uitzoeken, zelf uit de bak halen en dan netjes bij zich dragen.
Dat lukte 3 seconden hahaha
Hij had al snel een beer uit de bak en ging daar heel even mee liggen maar toen zag hij Cross met zijn konijn en als een speer vloog hij daarheen en wilde hij die afpakken.
Ik werd gewoon gelanceerd!
En aangezien Fons dubbel lag werd ik daar door aangestoken en kreeg ik Janus niet zo heel snel weer onder controle.
Tot ik zijn beer van de grond pakte, nu vloog hij als een speer op de beer af!
whahaha.
Greep hem vast, trok eraan of het een oude spijkerbroek was en ondertussen lagen niet alleen wij, maar ook de omstanders in een deuk...
Wat een opvoeding! hahaha.
Met enige moeite kreeg ik de beer in mijn tas, nadat hij er door Janus een paar keer weer uitgehaald was.
Tja, riem vasthouden, beer wegstoppen, tas open houden... het valt allemaal niet mee dat multitasken...
Uiteindelijk gewoon de riem los gelaten, Janus had zijn focus toch op de beer en met twee handen eindelijk de tas open en de beer erin....
Zo, even rust.
O, nee... konijn!
Zo gauw hij het konijn zag, dat inmiddels bij Fons op schoot lag, wilde hij die pikken....
Stiekum ging hij zo naast Fons lopen dat hij hem snel kon pakken, maar helaas voor hem hadden we het spelletje snel door.
Wat een boef!
Het winkelen daarna verliep weer net als voor de knuffels, steeds iets te hard, maar voor Janus zijn doen prima.
We hebben de boodschappen in de auto gebracht en zijn weer terug gegaan om wat te gaan eten.
Ojee... wel vergeten even uit te laten en ja hoor, een poepie vlak voor het restaurant.... snel de boel opgeruimd en gelukkig zijn daar ook de toiletten dus alles was zo weg.
Weer een nieuwe uitdaging;  het dienblad in een hand houden en Janus in de andere... dat lukt dus niet. Het bord schoof alle kanten op.
Mijn spullen maar bij Fons gezet en eerst veilig naar een tafeltje gelopen.
Daar vond Janus meteen zijn rust en ging netjes naast mijn stoel liggen.
'Af en blijf' geoefend, want ik was natuurlijk mijn bestek vergeten, maar ook dit ging prima.
Nu kon ik merken dat Janus wel degelijk zijn rust weet te vinden, tijdens het eten had ik geen kind aan hem... hij bleef mooi liggen, met zijn ogen dicht zelfs.
Na het eten nog een keer langs de knufffels.... nu werd er door beide honden uit vrijwel elke bak een knuffel getrokken.... oeiiii... :D
Wat een lol!
Inmiddels was de winkel lekker rustig geworden en lieten de honden zich echt van hun allerslechtste kant zien.
Cross sloeg ook zijn beertje meteen heel erg dood en Janus reageerde zich af op mij door in de riem, in mijn arm, in mijn mouw te bijten en sprong me letterlijk in mijn nek.
uhhhhhh, niet echt hulphond waardig!!!  hahahaha
Om daarna zijn tempo nog eens extra omhoog te schroeven richting uitgang.
de reden was ons al snel duidelijk.... de honden moesten allebei heel nodig plassen.

Afijn, een middagje Ikea om niet snel te vergeten.
Wat een lol, niet alleen voor ons, maar zeker ook voor de honden.
Ze hebben zich als kleine kinderen, vreselijk misdragen, maar op een leuke, gezonde manier. En tussendoor ook heel netjes hun werk gedaan.
Janus loopt altijd te hard, maar hij ontwijkt alles en komt nergens aan (behalve de knuffels dan ;) ). Negeert alle mensen om hem heen en blijft bij me... meer kan ik op dit moment niet van hem verlangen. Dus al met al, helemaal niet zo slecht.
Ik weet alleen niet of ik nog veilig langs een bak met knuffels kan lopen, maar dat gaan we testen  ;)