ach ach, ons arme ventje....
hij piept de hele dag door als hij niet slaapt...
is dit pijn? of frustratie...
hij wil wel spelen, maar ploft al snel weer op zijn kussen of in de mand en piept er lustig op los.
het is niet leuk meer...
het piepen was altijd al niet leuk, maar nu lijkt het een betekenis te hebben en dan doet het nog zeerder aan mijn oren...
piepen doet hij al zolang hij hier is en ik heb het altijd als frustratie piepen gezien.
maar nu ga ik daar anders over denken... wás het wel frustratie?
het piepen voor het eten, ja... maar ná het eten??
en dan al die keren dat hij zijn rechterpoot onder mijn voet zet... zou hij hem altijd al naast de massa gezet hebben? was het geen onbenullig puppygedoe?
De keren dat hij ging liggen in de winkel terwijl ik wat aan het uitzoeken was....
maar buiten dat... ik heb hem nooit kreupel zien lopen aan zijn achterpoot, alleen die paar keer aan zijn voorpoten wat ik als groeipijn zag...
Zo kan ik mezelf natuurlijk helemaal gek maken, maar we wachten rustig af wat er morgen gezegd gaat worden...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten