Die Janus... wat een typje is het toch!

Aan trainen komen we niet zoveel toe, gezien zijn groeipijnen. Ik wil hem zeker niet overbelasten, al heeft hij geen beperkingen.
Het traplopen waar ik eerder mee begonnen was ligt dus ook stil, gelukkig ging de laatste keer wel goed.
Maar Janus heeft zo zijn eigen manier van trainen blijkt nu...

Als ik boven ben komen Chenna en Menno wel eens mee naar boven, maar Janus blijft altijd tot de vierde tree twijfelen.
Vanmorgen dus ook weer.
Al kwam hij wel erg nieuwsgierig een treetje hoger...
Hij is opzich fit genoeg dus ik moedig hem wat aan; Kom maar, kom maar boven...
Maar nee, hij draait zich toch weer om en gaat weer naar beneden.
Om toch weer opnieuw te proberen.
Chenna en Menno doen het hem nog even voor, gewoon gaan kerel!
Ik ga bovenaan de trap zitten om hem te lokken en hem zo de brede kant van de trap te laten aanhouden. De trap gaat met een halve draai omhoog dus de binnenkant is wel heel erg smal...
Maar nee, hij was iets hoger als anders, maar hij durft de laatste draai niet te nemen.
Nou ja, dan maar niet.
Dan gaan we gewoon weer met ons allen naar beneden.
We worden door een hele blije Janus begroet, schijnbaar dolblij dat we er allemaal weer zijn haha.
Als de rust terug is installeer ik mij achter de pc, Chenna en Menno liggen op het kussen/mand en ik zie tot mijn stomme verbazing Janus de gang in gaan en heel stiekem de trap weer oplopen.
Ik verwacht dat hij halverwege wel weer omdraait, maar nee... de neus gaat heel nieuwsgierig verder omhoog!
Heel stil ga ik kijken en ja hoor!
Whahahaha, hij kijkt me apetrots van bovenaan de trap aan!
Hij heeft even boven rondgeneust en kwam toen weer naar beneden, waar ik inmiddels dubbel lag.
Wát een portret!

Ik ben benieuwd of dit nog meer te gebruiken is om hem dingen aan te leren  :D
Ik vind het wel wat hebben haha