zomaar even het zondagochtend ritueel.....

zware ogen trekken me wakker.... beneden een zacht, maar doordringend gepiep... kolere
Hoe laat is het?  ja hoor, zeven uur... zucht... Chenna....
STIL!! geef ik een brul naar beneden.
Het gepiep wordt zachter, maar blijft hoorbaar... grrrr.
Elke ochtend hetzelfde, zelfs in het weekend laat ze zich om exact 7 uur horen. Om moedeloos van te worden.  Ze hoeft niet nodig, ze wil er gewoon uit.
Ik rek het tot half acht, dan ben ik klaarwakker door het aanhoudende gepiep en gejammer van onze dame.
Nu begint het feest pas echt.
Menno komt in de benen als ik mij boven beweeg en ja hoor, Janus laat nu ook van zich horen.
Hij is heel wat minder subtiel en joelt er op los.
STIL!!!
Helpt nauwelijks...
STIL!!!
Helpt iets.
Als ik beneden kom is Alicia al beneden en bevrijdt Chenna uit de bench.
Voor Janus het sein om alle geluiden die je maar kunt bedenken ten gehore te brengen....
Sorry, jongen... ik eerst.
Schoenen aan, jas aan, Menno scrubben... dan is Janus aan de beurt.
Mijn STIL maakt hem welliswaar iets stiller, in elk geval stil genoeg om de buren niet helemaal wakker te maken, maar druk genoeg.
Pas als hij helemaal stil en rustig is, doe ik de deur van de bench open en mag hij eruit. Dit kent hij intussen gelukkig en lang hoeven we niet te wachten, ondertussen probeer ik Menno een beetje van me af te houden die maar blijft vragen... eisen is een beter woord... om zijn krabbels en scrubs.
Met een luide joel komt Janus uit zijn bench, ach ja... 100% goed lukt toch niet... en nu komen ze samen om knuffels vragen... met kleine bijtjes erbij... Menno!  In mijn vingers, in mijn kuit.
Jongens! hou nu maar ff op ja!
We gaan richting de deur, riemen om en naar buiten.
In mijn tempo.
Ze beginnen al vroeg vandaag, jeetje doe ff normaal, Janus sleurt me bijna het gras op. De eerste correcties heeft hij al weer binnen... zucht...
Geplast en gepoept, we beginnen onze verdere tocht.
Janus heeft blijkbaar het spoor van Chenna en Alicia gevonden, we nemen wel een andere route.
Menno stapt lekker door, Janus harder.
Langzamer! Naast! Langzamer!.... grrrr, en dit voor het ontbijt.
Correctie na correctie maar het werkt!
Hij gaat me in de gaten houden... wow!
Tot we Alicia en Chenna aan zien komen. Ik ga naar de overkant van de straat, anders is het helemaal niet leuk meer. Maar ook hier laat Janus weten dat hij bij zijn vriendinnetje wil zijn.
Ik had nog zo gehoopt dat de auto's het zicht zouden belemmeren, maar helaas.... we passeren net als er geen auto's staan...
Daarna is het helemaal feest, het tempo is ver drie dubbeld en ik blijf corrigeren.
Ik neem de korte route naar huis, ik ben er klaar mee... zucht...
In de stille ochtend straat laat ik Menno zijn riem los en pak Janus even alleen aan.
Rechtsom, linksom... opletten jij!
Menno is erbij gaan zitten, ook hij kent dit van menig andere pup.
We kunnen weer verder, Menno loopt ook weer mee aan een hele lange lijn, zo heeft hij geen last van de correcties die ik Janus alsnog moet geven.
Langzaam! Opletten!
Het richting huis lopen, wetend dat Chenna en het eten wacht is voor Janus nog altijd een grote trigger om er stevig de pas in te zetten.
Op het laatste stukje nogmaals Menno los en Janus weer even alleen aan gepakt.... rechtsom, linksom... opletten!
Het laatste stukje gaat weer redelijk, voor Janus zijn doen zelfs goed.
Eindelijk thuis!
Menno laat ik voor de deur al los. Janus moet wachten.
De deur open en hij wil langs mijn been schieten... dat dacht ik niet jochie!  Snel zet ik mijn been dwars voor hem.
Achter mij aan de deur door en ZIT!
Die ging super!  :D
Tuurlijk... de tussendeur is open en Menno en Chenna zijn vrolijk aan het dollen.
Janus wacht nu netjes tot ik zijn riem af heb en hem vrij geef... gelukkig doet hij ook genoeg echt goed!
En vrij, is ook vrij!
Even later dollen de honden, tot ik de voerbakken pak.
Chenna en Menno zijn stil en wachten rustig af.
In tegenstelling tot Janus, die piept en piept en piept.... zucht...
STIL!
Hij duwt me zelfs aan, opschieten baas!
Rot op, ongelooflijk opdringerig ventje!
Eindelijk is alles klaar gezet. Menno krijgt eerst, daarna Chenna en als laatste Janus.
Naast!  Hij zit strak naast me en kijkt verlangend omhoog. Yes!  aanvallen!
Met een anti-schrokbak gaat het niet zo snel meer, je doet maar...

Als de bakken leeg zijn, begint het volgende ritueel...
De etensbakken worden door de hele kamer geschoven, de laatste geurtjes en kruimeltje moeten eruit daarna drinken om eindelijk weer te kunnen rennen en vliegen...
Blijkbaar is eten een hele zware klus en moeten ze ontladen...
Ze mogen dollen, maar wel met mate.
Ondertussen doe ik mijn afwas met Menno dicht bij mij... hij wacht namelijk op zijn scrub.
Zo gauw als ik mij van het aanrecht afdraai grijpt hij zijn kans... BAM!
Zijn neus tussen mijn benen!
Wijdt die benen, ik wil mijn scrub! lijkt hij te eisen
Oké jongen!
Wat een zicht zal het zijn hihi,  Ik gebukt met een hond tussen mijn benen, scrubbent over zijn rug en heupen, hij met zijn snuit omhoog achter mijn kont.... maar hij vindt het zooooooooo lekker!
Ik ben er na een tijdje wel klaar mee, ik moet de afwas nog afdrogen, maar helaas... die snuit weer tussen mijn benen en nu komen Chenna en Janus ook meedoen... zucht...
Even dan!
Maar nu is het klaar.
Echt niet denkt Menno.. BAM!... echt wel!
Afwas klaar, tijd voor mijn eigen ontbijt.
Als ik met mijn bord met eten naar de stoel loop, drentelt Menno al mee en met dat ik wil gaan zitten... BAM!  ja hoor... weer die neus!
Ik val bijna in de stoel, weet net op tijd mijn bord met eten te redden en ja hoor, meneer eist zijn aandacht... scrubben, kroelen.. kom op!
Tjeetje, veel eisende vent!
Nu is het klaar, ik wil eten!
Dat lukt me net, met een smekende Menno voor me en dollende pups om ons heen... ze houden niet op....
Ik heb mijn bord nog niet weggezet of Menno springt op schoot... en meteen de anderen ook maar... Ja, hallo!
Allemaal laag, zo kunnen ze hun knuffels krijgen.... ach, het is ook wel lekker hè... drie hondenkoppen op je schoot, genietend van hun knuffel...
Zo, en nu weer aan de kant, de pups vinden wel weer iets om over te bakkeleien, vooral elkaar,  Menno wacht weer rustig zijn kans af...
Ik haal mijn kop thee....
Dit gaat beter, ze kennen het gevaar van hete thee.
Maar ik zit net en heb net de thee naast me op tafel gezet of Menno komt weer op schoot, gevolgd door de pups.
Ach ja, het kan nog wel even.
Ze stoeien om de meeste knuffels, elkaar weg happend en Menno eist gewoon zijn eigen tijd op.
Zo, het is weer genoeg voor nu, ik geniet van mijn kopje thee.... de laatste oprispingen van stoeiende pups, langzaam maar zeker komt er rust...
Janus pakt een bot en gaat op het kussen knabbelen, Menno ligt naast me op de grond en Chenna kijkt me al weer aan... ze moet plassen.... als ik mijn thee op heb....
En als Chenna moet, moet Janus ook.... dus nog even naar buiten plassen, daarna is het echt rustig en gaan alle honden op hun kussen, mand of kleed slapen.
In alle rust kan ik de pc aan zetten voor mijn eigen ritueel....


(al schrijvend en teruglezend denk ik toch dat er iets moet veranderen in mijn ochtendritueel... haha, het lijkt wel heel ernstig :D )