Het stormt!
En niet alleen buiten!
Binnen staat er eveneens een stormkracht 10!

En dan heb ik het natuurlijk over de pubers... Chenna en Janus...
De storm buiten werd al dagen aangekondigd door de storm die deze twee binnen veroorzaken.
Het begint 's morgens al bij het openen van de benches.
Chenna is niet te houden en stormt mij omver als Alicia haar bench net aan open heeft.
Janus gooit intussen zijn beruchte hoge aria's de lucht in en als ik in een adempauze van hem zijn deur open is het windkracht 12!
De een is nog doller als de ander.... en tussendoor vraagt Menno ook om een persoonlijke begroeting.
Jongens!  Doe ff normaal!
De boel aanlijnen gaat onder een streng 'naast' en 'zit', maar onder de omstandigheden gaat dat eigenlijk wel prima.
Alicia is met Chenna als eerste buiten.
Ik volg met mijn mannen en na de eerste opluchting van het lossen van de plas neemt Janus het 'volgen' wel heel letterlijk....'
Neus aan de grond en waar o waar is Chenna?
Wij nemen dus een andere route.
Even wat minder vaart, in de luwte van de huizenrij...
Maar zo gauw als alles weer terug is binnen de muren van het veilige nest, zet de storm weer aan.
Janus en Chenna vliegen langs stoelen, tafel en bank achter elkaar aan terwijl ik aan het aanrecht hun eten klaar maak...
Denken ze nou echt dat ik het niet door heb als ik met mijn rug naar ze toe sta?
Chenna!! Janus!! KAPPEN!!
Ze kijken me aan alsof ze het in Keulen horen donderen... huh?
Maar ze zijn even rustig...
Stilte voor de storm, want als snel hoor ik ze weer slippen en glijden...
KAPPEN!!
oeps...
Dan komen ze maar achter me staan, zitten of liggen, wachten tot al het eten klaar staat en uitgedeeld kan worden.
Even is het stil en horen we alleen het gesmikkel en gesmak van etende honden.
Daarna worden voerbakken door de hele kamer achtervolgt in een strijd om het laatste beetje eruit te krijgen.
Nu zul je denken dat het wel gedaan is met het vliegen en jagen, maar niets is minder waar....
De knagers buiten krijgen hun eten en daar willen de pubers natuurlijk bij zijn.
De knagers zijn snel vergeten, wat ze zien is alleen elkaar... Niets van mijn tuinmeubilair wordt ontzien, ze knallen tegen de tafel, achter de schommelbank langs tegen het buitenhok van de cavia's die ik met veel pijn en moeite zo heb weten te bouwen dat er geen kat of ander gespuis in kan komen.
Met een klap van hun kont ertegenaan schieten de planken alweer los....
Kolere!!
KAPPEN JULLIE!!!
Chenna duikt achter de schommelbank en je ziet haar wachten op het moment om Janus te pakken....
Intussen komt er een zwarte kop van Menno om de hoek van de deur kijken en ja hoor.... je ziet hem denken; hé, dat ken ik ook! Gaaf!!
En zo vliegen er zwarte, blonde en grauwe duivels door mijn tuin die daar niet echt voor bedoeld is...
zucht.... maar met een glimlach...
Stelletje ondeugden!
Afijn, de knagers hebben hun eten en drinken, we gaan weer naar binnen.
Rust...
In mijn dromen ja!
De afwas wacht, ik sta weer met mijn rug naar de kamer en ja hoor... het grauwt en snauwt al weer lekker.  Janus en Chenna liggen innig omarmt met de tanden bloot elkaar uit te dagen en af te blaffen.
De inzet?  Een kleine rubberring die ooit behoorde aan een ringenbal.
Er liggen er her en der meer maar vandaag is de rode de inzet.
Zolang ze niet rennen laat ik ze maar even, de energie moet er toch ergens uit...
Maar dan hoor ik ineens niets meer... aiii, problemen...
Ja hoor, madame staat op de bank en Janus nog net niet..
'ERAF!'
Met een grote sprong doet ze dat ook, maar rent meteen om de tafel met Janus achter zich aan.
pffffft... KAPPEN!
Het is weer even rustig, met de nadruk op 'even'.
ROETSJJJ.  
Daar strand Chenna in de mand, die een flink eind doorschuift en meteen de bench die er naast staat verhuisd.
JONGENS, KAPPEN!
Ze kijken me aan... huh?
Mijn afwas is bijna klaar, maar zo gauw als ik mij weer met de rug naar de kamer draai vliegt er alweer wat rond.... pfffffft, houd het nou nooit op?
Als de afwas klaar is en ik mij zetel om aan mijn ontbijtje met thee te beginnen, wordt het iets rustiger.
De pubers stoeien nog na op de grond, Menno komt zijn kroeltijd opeisen, gevolgd en overheerst door de pubers.
Wegwezen jullie... dit is 'Menno-tijd'.
Als ze daarna iets minder eisend en een stuk rustiger erbij komen kroelen we met ons allen om daarna eindelijk een plek op te gaan zoeken om bij te komen van alle ochtendstormen...
O nee... de pubers moeten eerst nog even plassen...

Tot halverwege de middag hebben we een lekker fris briesje, om in de windtermen te blijven.
Rustig en stil zijn ze maar even, alleen als ik stil ben slapen ze, maar sta ik op, begint het hele circus weer te spelen.
KAPPEN en PLAATS!  nu wil ik rust...
En gewoon wandelen, door de wijken, langs het pad en de weg, boodschappen doen en scholen voorbij lopen zonder overal naartoe gesleurd te worden.
Het lukt en de rust blijft nog even hangen....

Halverwege de middag is mijn accu leeg, maar de pubers hebben weer opgeladen...
De storm was even gaan liggen en komt nu weer in volle vaart opzetten.
owwww... nee...
Daar gaan we weer...
Dacht ik boven mijn was op te kunnen hangen hoor ik na enige tijd gerammel van stoelen, nagels die over de vloer krassen en het ergste... verdachte stiltes...
Ik spurt naar beneden en ja hoor... nog net zie ik Janus over de hoek van de tafel springen, achter Chenna aan over de bank rennen. Met een grote sprong er weer af en samen schuiven ze de net weer op zijn plaats gezette mand in...
Je zou ze toch!!
Jongens!!
Ik fatsoeneer mijn meubilair weer en laat nu de deur naar boven open, Chenna snapt het en rent achter mij aan naar boven... ik kan mijn laatste was ophangen en ben even verzekerd van rust.
Janus staat onder aan de trap ons op te wachten en natuurlijk, er wordt gesprint... succes verzekerd...
We gaan maar even buiten uitrazen...

Eindelijk is alle energie op normaal peil, de storm van deze dag is gaan liggen en beperkt zich tot een aangenaam briesje.
Als ik 's avonds op de bank zit, met Menno naast mij komt Janus aangelopen en hij loopt gewoon door.... hop, met de voorpoten op mijn schoot wurmt hij zijn achterpoten erbij, draait zich om en ploft naast me...
Wat krijgen we nou?
Ik ben flebbergested, te beduusd om te reageren.
En meneer vind het wel een lekker plekkie blijkbaar...  hij legt heel charmant zijn snuit in mijn schoot en de oogjes gaan dicht.
Menno kijkt met één oog open wat er gebeurt maar sluit net zo snel beide ogen weer.... lekker toch?
pffffft... wat moet ik hier nou weer mee?
Alicia die naast de bank in een stoel zit heeft haar eigen gedoetje met Chenna...
Ook zij wil op schoot en neemt een grote sprong... zo, die zit...
O, nee, toch niet want ze ziet Janus liggen en als die elkaar maar aankijken is het weer raak...
Ze stapt door, op de leuning van de bank... duwt een neus in mijn gezicht en met dat ze dat doet komt Janus in actie.
HELP!
Tussen twee stoeiende honden in probeer ik mijn stem zo te verheffen dat ze allebei van de bank af gaan...
Sjonge, jonge...
Nu op de grond en je blijft daar.
Tja, ze blijven daar maar niet zonder het af en toe nog eens te proberen.
Nee, nee... ze worden nu zonder pardon weer met beide poten op de grond gezet.
Het lijkt het startsein om elkaar dan maar weer eens achterna te zitten.
zucht....
JONGENS! HOUD OP!!
Grrrrrr.... ik zou bijna een hond willen zijn en eens flink mijn tanden erin willen zetten!
Die jeugd van tegenwoordig!
Samen op een kleed, met ieder aan een andere kant van het bot kijven ze verder.
Nog even dan is het tijd voor het laatste loopje en ik weet dat daarna de rust echt blijvend is... ik kan niet wachten!

En morgen? dan is de storm buiten gaan liggen, maar steekt hij hier binnen net zo makkelijk weer op...