Had ik het donderdag over een uitdaging om met Janus en een winkelwagentje boodschappen te doen?
Vrijdag hebben we hem meegenomen naar Ikea, Zwolle...
Eerst nog in de wachtkamer van het bloedprikken wachten en stil zijn en dat duurde nogal lang... allebei hahaha
We moesten lang wachten en ook het stil zijn ging niet vanzelf  :)
Nu had ik ook geen plekje naast Alicia en was verderop gaan zitten, maar uiteindelijk werd het stil, tot Alicia kon gaan prikken...
Hij jankt gelukkig niet hard, maar hij houd het wel even vol... ach ja... sttttt! en 'af ' of eigenlijk 'tussen'  werken prima.
Als ik zit wil ik hem graag tussen mijn benen hebben, zo ligt hij niemand in de weg en zijn lijf schuift vanzelf onder de stoel...
Hierna gingen we naar Zwolle.
O wee.... hij had de vaart er meteen al lekker in. Eerst nog even plassen, maar dat hoefde hij niet.
Dus de lift weer in en naar boven, naar de winkel.
De lift is niet interessant, al die geuren wel!
En dat is in de winkel niet anders... zucht...
Tempo maken is alles wat hij wil en dat winkelt niet prettig.... sta je ergens te kijken duikt hij er met zijn neus meteen bovenop en wil je weer doorlopen schiet hij met een snelheid weg... zucht...
Mijn arm is 10cm opgerekt volgen mij!
Maar toch ben ik dik tevreden.
Janus vindt het niet spannend om in een vreemde omgeving te zijn, wel wil hij alles in zich opnemen waardoor hij druk wordt.
Hij negeert de mensen om hem heen, zit vrijwel nergens aan en hoeft ook niet te plassen of te poepen.
Alleen dat tempo waarmee hij winkelt past niet...
En mijn hoop dat zo'n ochtend winkelen hem moe zou maken, helaas, dat was echt valse hoop....
Een hapje eten, een half uurtje slapen en ja hoor, hij wil al weer spelen met Chenna en loopt alweer onrustig te doen...
zucht....
Ik ben bekaf!!!
Hij wacht maar gewoon tot het volgende loopje... onthaasten noem ik dat...
En nee, niet samen met Menno of Chenna, we gaan alleen op pad. Dan is er nog enigszins wat eer te behalen met hem.
Routes door de wijken, goed opletten en in mijn tempo lopen maken hem wel wat alerter op mij en beginnen nu ook steeds meer zijn vruchten af te werpen...
Samen lopen we natuurlijk ook wat sneller als met Menno erbij, maar hij is en blijft onrustig.
Het is gewoon Janus... druk, druk, druk.
Ach, zolang ik hem maar gewoon uit kan laten en niet heel Dronten doorgesleurd wordt vind ik het niet erg.
Tenslotte heeft hij straks zijn tempo nodig  ;)
Ik denk niet dat hij te rustig is voor de sport hahaha   hij is zo gek als een deur... als je het toelaat.
En brutaal zat!
Ik hou er wel van, al maakt hij me soms doodmoe... en welke puber doet dat niet  ;)   hij is alleen iets erger  :)

Ik wilde een uitdaging, nou.... die heb ik wel  :D
Hij bijt, af en toe springt hij me in mn nek maar ach... het is Janus!
Hij hoeft tenslotte geen geleidehond te worden ;)
en zeg nou zelf.... een blik op die snoet van hem en je bent alles vergeten  <3