Afgelopen week was er weinig spannends voor Janus.
De gebruikelijke klusjes naar de winkel waar hij steeds maar weer wordt opgehouden door mensen die hem zo mooi vinden!!
Yeahhh, big smile!  Hij ís ook erg mooi, al klopt er niets van de verhoudingen poten, lijf, kop haha.
Zijn sprekende kop maakt hem populair  :D
En als ik hem dan ook steeds moet toespreken, zijn naam moet noemen, komt er al snel een gesprek op gang.
Maar meneer is erg ongedurig in de winkels, hij wil niet rustig wachten, hij wil actie... ach ja, daar is hij ook voor geboren dus ik neem het hem niet kwalijk.

Dat we weinig spannends te doen hebben kon ik goed aan hem merken.... zo druk!
Continu met Chenna in de clinch, wel speels maar toch.... het hield niet op...
Aan de riem steeds weer te hard lopen, alsof hij nog nooit geleerd had om rustiger aan te doen... alle correcties negerend... zucht...
Het wordt dus steeds meer alleen met hem lopen en ook verder, al is hij dan ook niet echt rustig meer. Hij vraagt steeds meer om actie.
Ik probeer wel meer uitdagingen aan te gaan, uitdagingen voor mij bedoel ik ;)
Ik loop wel vaker een stukje over het gras om hem te leren dat ook daar zijn neus niet aan de grond geplakt hoort te zijn, maar op dit moment is het vragen aan een dove.... er is geen land met hem te bezeilen, alhoewel, als ik een plank met zeil aan hem zou knopen gingen we heel hard! hahaha
Die neus is nauwelijks van de grond te krijgen, lekkers is niet interessant, alleen de geuren uit het gras... die zijn interessant!
Ik ga me dus maar gewoon bezighouden met normaal meelopen aan de riem, op mij letten, wat ook al een  onmogelijke missie lijkt af en toe...
Hij zit lekker in zijn pubertijd en met het voorjaar in zijn kop.

Maar er is zoveel wat hem superleuk maakt!
Als hij niet met Chenna stoeit is hij lekker relaxt en erg aanhankelijk. Ongelooflijk zorgzaam, ook voor Menno die zomaar afgelebbert wordt (wat hij prima vindt  ;)  )
Los buitenlopen en andere honden tegenkomen is totaal geen probleem met hem. Als ze zelf ook maar rustig doen... Van de week was ik met hem en Menno op het loslooppad toen we een kleine teckel tegenkwamen. Janus was los en Menno aangelijnd. Deze teckel wil altijd Menno van achter pakken, dus ik houd hem al op afstand en Menno bij de halsband vast zodat dat kleine kreng ons niet van achter kan benaderen. Maar we hadden hulp uit onverwachte hoek, Janus!
Hij gooide de kleine om en hield hem bij Menno weg, zodat wij door konden lopen.
Daarna moest ik Janus weer mee zien te krijgen en aangezien die kleine hem steeds bleef uitdagen en met blote tanden afsnauwde vond Janus dat hij nog niet klaar was, hij kwam wel naar me toe, maar ging ook direct weer terug om die kleine op zijn plek te zetten.
Uiteindelijk bleef hij wel bij ons en liep die kleine ook eindelijk door.
Ik houd hier wel van! Een leuke sociale hond, die zich niet laat afschepen door zo'n vals klein kreng...
en ook nog eens zijn huisgenoten beschermt!
Dat hij heel sociaal is naar andere honden liet hij gister zien in het bos, waar we met 4 honden en bazen waren. Een mooi roedeltje, ook als we anderen tegenkwamen. Janus had weinig interesse voor die honden en bleef mooi bij ons en zijn eigen roedeltje.
Wat een rust om zo door het bos te lopen, dat ben ik heel anders gewend met Menno!

Dus als hij nu nog eens gaat leren om rustig aan de riem te lopen is hij de meest fantastische hond die ik kan bedenken!